സൂര്യനെ പുതുക്കിപ്പണിയാന്‍
എസ്‌. ഭാസുരചന്ദ്രന്‍
ചിലരുണ്ട്‌, കാറിലുള്ള ദൂരയാത്രയ്ക്കിടയില്‍ ഊണ്‌ കഴിയുന്നതും കള്ളുഷാപ്പിലാക്കും. തലയില്‍ മുണ്ടിടാതെ തന്നെ കയറും. കാരണം അവര്‍ക്കിതില്‍ ഒളിക്കാനൊന്നുമില്ല. കുടിക്കാനല്ല, തിന്നാന്‍ മാത്രമാണ്‌ കയറുന്നത്‌. കള്ളുഷാപ്പില്‍ നല്ല സ്വാദുള്ള മീന്‍കറിയും ഇറച്ചിക്കറിയും കിട്ടും. എരിയന്മാര്‍ക്ക്‌ പരമസുഖം. ബി.ജെ.പിയിലെ നമ്മുടെ സി.കെ. പത്‌മനാഭന്‍ ഈ വകയില്‍ ചെറിയൊരു പുലിവാല്‍ പിടിച്ചതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌. ഇന്റര്‍വ്യൂവിലെ ചോദ്യം : താങ്കള്‍ ഷാപ്പില്‍ കയറിയെന്ന്‌ കേള്‍ക്കുന്നത്‌ ശരിയാണോ? ഉത്തരം: ശരിയാണ്‌. കയറിയത്‌ ദൂരയാത്രയ്ക്കിടയില്‍ ഊണുകഴിക്കാനാണ്‌ എന്ന ഭാഗം എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തുമാറ്റിയശേഷം വിവാദം എത്രദൂരംകൊണ്ടുപോകാം എന്നാലോചിച്ചുനോക്കുക.
വായനയിലുമുണ്ട്‌ ഇങ്ങനെയൊന്ന്‌. സിനിമ ഉണ്ടാക്കുന്ന വിധത്തെപ്പറ്റി ഇംഗ്ലീഷില്‍ ധാരാളം പുസ്തകങ്ങളുണ്ട്‌. ഇവയിലൊരഞ്ചെണ്ണം വായിച്ച്‌ തുടയില്‍ മപ്പടിച്ചുകൊണ്ട്‌ ആരെങ്കിലും സിനിമസംവിധാനം ചെയ്തുകളയുമെന്ന്‌ പേടിക്കേണ്ട. തുനിഞ്ഞാല്‍ കരയിലിരുന്ന്‌ നീന്തല്‍ പഠിച്ചശേഷം വെള്ളത്തില്‍ ചാടിയതുപോലാവും. പക്ഷേ, സായിപ്പിന്റെ മിക്ക സിനിമാ പഠിപ്പിക്കല്‍ പുസ്തകങ്ങളിലും നല്ല എരിയുള്ള മീന്‍കറി ഉണ്ടാവും. റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ക്രിവോലിന്‍ എന്ന തിരക്കഥാ പ്രൊഫസര്‍ക്ക്‌ ഈ രംഗത്തെ ഒരു കന്നി അയ്യപ്പന്‍ താന്‍ ആദ്യമായെഴുതിയ തിരക്കഥ കൊറിയറില്‍ അയച്ചുകൊടുക്കുന്നു, നിര്‍ദ്ദേശ ഉപദേശങ്ങള്‍ക്കായി. 'ചെക്കന്‍' തിരക്കഥയെ ഏതാണ്ട്‌ കീഴടക്കിയ ഭാവത്തിലാണ്‌. ക്രിവോലിന്‍ അയച്ച മറുപടിയുടെ മൊത്തം മൂഡ്‌ മലയാളത്തില്‍ ഇങ്ങനെയാകാം: ഡേയ്‌, നീ അയച്ച സാധനം കിട്ടി. നീ തെറ്റിദ്ധരിക്കുംപോലെ ഞാനത്‌ തുറന്നുനോക്കിയതൊന്നുമില്ല. അപ്പോള്‍ ചോദിക്കും ഞാന്‍ പിന്നെന്താ ചെയ്തതെന്ന്‌. ആദ്യത്തെ തിരക്കഥയെന്നല്ലേ കത്തിലെഴുതിയത്‌? രാവിലെ ഓഫീസിലേക്ക്‌ പോകുംവഴി കാറിന്റെ ഗ്‌ളാസ്‌ താഴ്ത്തി ഞാന്‍ നിന്റെ തിരക്കഥാഫയല്‍ വലിച്ചൊരേറ്‌ കൊടുത്തു. തന്നെടേയ്‌, ആറ്റിലേക്കു തന്നെ! നീ ഞെട്ടി, അല്ലേ? ഞെട്ടും കാരണം നിനക്ക്‌ വിവരമില്ലല്ലോ. എടാ ഒരുത്തന്‍ ആദ്യം എഴുതിയ തിരക്കഥ വേറൊരുത്തന്‍ വായിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യവുമില്ല. അതിനകത്ത്‌ ആട്‌ പോയിട്ട്‌ അതുകിടന്നേടത്തെ പൂടപോലും കാണില്ല. വിട്ടുകള! (പുസ്തകം, Screen Writing From Soul - Richard Krevolin)
തിരക്കഥയെഴുതിയ പയ്യന്‍ മാത്രമല്ല, നമ്മളും നെഞ്ചത്തുകൈവച്ചുപോകും. ദൈവമേ ഇങ്ങനെയും കാലമാടന്മാരുണ്ടല്ലോ! എന്നിട്ട്‌ പുസ്തകം വായിച്ചുതീരുമ്പോഴോ? എന്തെങ്കിലും നിവൃത്തിയുണ്ടെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ പോയി ആ തിരക്കഥ പുഴയില്‍നിന്ന്‌ തപ്പിയെടുക്കും. എന്നിട്ടാ പാലത്തിന്റെ മുകളില്‍ പോയിനിന്ന്‌ വീണ്ടും വലിച്ചൊരേറു വച്ചുകൊടുക്കും!
ഡി.ബി. ഗില്ലെസിന്റെ The Screen Writer Within എന്ന പുസ്തകം. അതിന്റെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തില്‍ കഥാപാത്രത്തെ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള വഴികളെപ്പറ്റി ഒരാലോചനയുണ്ട്‌. ഒരുവഴി: തിരക്കഥാകൃത്ത്‌ തന്നെത്തന്നെ ഒരുകഥാപാത്രമായി കാണുക. ആദ്യപടിയായി അഞ്ച്‌ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ തനിക്ക്‌ മാത്രം വായിക്കാനായി ഉത്തരം എഴുതണം എന്നാണ്‌ പറയുന്നത്‌. അതില്‍ മൂന്ന്‌ ചോദ്യങ്ങള്‍ നമുക്കിവിടെ വേണം. തിരക്കഥാകൃത്ത്‌ സ്വയം ചോദിക്കാനുള്ളതാണ്‌.
1. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിച്ച ഏറ്റവും മോശപ്പെട്ടകാര്യം എന്താണ്‌?
2. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മൂന്ന്‌ പശ്ചാത്താപങ്ങള്‍ ഏതൊക്കെയാണ്‌?
3. നിങ്ങള്‍ ചെയ്തുപോയ ഏറ്റവും തെറ്റായ സംഗതി എന്താണ്‌?
കഥാപാത്രങ്ങളെ നിര്‍മ്മിക്കുമ്പോള്‍ ഇതെല്ലാം പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക എന്നാണ്‌ ഗില്ലെസിന്റെ ഒരു പാഠം.
നോക്കൂ നന്നായി തിരക്കഥയെഴുതാന്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന പുസ്തകം ഇവിടയെത്തുമ്പോള്‍ തിരക്കഥയില്‍നിന്നും സിനിമയില്‍നിന്നുമൊക്കെ പുറത്തുചാടി ജീവിതത്തിന്റെ പൊരിവെയിലത്തുവന്ന്‌ മനസിന്റെ വഞ്ചിയില്‍ കയറിയിരിക്കയാണ്‌. ചോദ്യങ്ങള്‍ മിക്കവാറും ഇനിയും ജീവിതം തുടങ്ങിയിട്ടില്ലാത്ത, വിജയമോഹിയായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനോടാണ്‌ എന്ന്‌ ഓര്‍ക്കുക. അവന്‍ ഭാവിയുടെ ഖനിയില്‍നിന്ന്‌ സ്വര്‍ണ്ണം കുഴിച്ചെടുക്കണം. അതിനായി അവനോടുപറയുന്നത്‌ നീ നിന്റെ പരാജയങ്ങളെ, വീഴ്ചകളെ, തെറ്റുകളെ ധ്യാനിക്കുക എന്നല്ലേ? ഒരു ഇരുപത്തിയഞ്ചുവയസ്സിനിടയില്‍ ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത അഞ്ച്‌ പരാജയങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തയാള്‍ എഴുത്തും സിനിമയും കലയുമൊക്കെ കളഞ്ഞ്‌ വേറെ വല്ല പണിയും നോക്കുന്നതാണ്‌ നല്ലത്‌ എന്ന്‌ ഗില്ലെസിന്റെ സൂക്തങ്ങള്‍ വരികള്‍ക്കിടയിലൂടെ പറയുന്നുണ്ട്‌. സിനിമയിലാണെങ്കില്‍ അയാളുടെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്ക്‌ രക്തയോട്ടമോ ജീവിതരംഗങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഞരമ്പുകളോ സംഭാഷണങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഹൃദയമിടിപ്പോ ഉണ്ടാവില്ല.
ശരി, അങ്ങനെയുള്ള ഒരാള്‍ 'വേറെ പണി'ക്കുപോയാലോ? ഗില്ലസ്‌ എഴുതിയതില്‍നിന്ന്‌ ഗില്ലസ്‌ എഴുതാത്തതിലേക്ക്‌ ടേക്‍ഓഫ്‌ ചെയ്തു നോക്കുക. നല്ല പ്രായത്തില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട പരാജയങ്ങളുടെ രുചിയറിയാത്ത ഒരാള്‍ അതിന്റെ ആഘാതങ്ങളില്‍നിന്നും വാളുംപരിചയും നിര്‍മ്മിക്കാത്ത ഒരാള്‍, ജീവിതത്തിലെ മറ്റേതുരംഗത്തും ഒരുപരിധികഴിഞ്ഞ്‌ വിജയം വെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയുണ്ടോ? ഇല്ല എന്ന്‌ ഞാനെഴുതുന്നത്‌. അത്‌ ഒരവസാനവാക്കാണ്‌ എന്ന പിടിവാശിയില്ലാതെയാണ്‌.
പുതിയ ലോകത്തിന്‌ വിജയം വെറുമൊരു സ്വപ്‌നം മാത്രമല്ല. അത്‌ 'വലിയൊരു മാനിയ' തന്നെയായിക്കഴിഞ്ഞു. പരാജയം സിനിമയില്‍ കാണാന്‍ പോലും ആരും ഇഷ്‌ടപ്പെടുന്നില്ല. പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെല്ലാം മരിക്കുന്ന 'ചെമ്മീന്‍' ഇന്നാണ്‌ റിലീസ്‌ ചെയ്യുന്നതെങ്കില്‍ തിയേറ്ററില്‍ മൂന്നാംദിവസം വേറെ പടം ഇടേണ്ടിവരും. ആ പയ്യന്‍ ഐ. എ. എസ്‌ നേടിയില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ 'തന്മാത്ര'യെയും നമ്മള്‍ ചവറ്റുകുട്ടയിലിടുമായിരുന്നു. ചോദിക്കാം, ശുഭപര്യവസായി സിനിമകള്‍ കണ്ട്‌ കുട്ടികള്‍ ശുഭാപ്‌തിവിശ്വാസം വളര്‍ത്തുന്നത്‌ നല്ലതല്ലേ? മണ്ടത്തരം. നിത്യോപയോഗവസ്തുവായ സിനിമ ഹോള്‍സെയിലായി ശുഭം ആയിക്കഴിഞ്ഞശേഷം കേരളത്തില്‍ ആത്‌മഹത്യകള്‍ കുറയുകയല്ല കൂടുകയാണ്‌ ചെയ്തത്‌. ട്രാജഡികള്‍ക്കു മാത്രമേ ശുഭാപ്‌തിവിശ്വാസം വളര്‍ത്താന്‍ സാധിക്കൂ. ഭാവിയില്‍ വസൂരി പിടിപെടാതിരിക്കാന്‍ വസൂരിയണുക്കള്‍ തന്നെ ലഘൂകരിച്ച്‌ വാക്‌സിനേഷന്‍ എടുക്കുന്നതുപോലെയാവാം ദുരന്തകഥകള്‍ നമ്മില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌. ഗ്രീക്ക്‌ ട്രാജഡികള്‍ക്കുശേഷം ഭൂമിയില്‍ ഉദിച്ചത്‌ പുതിയ സൂര്യനാണ്‌. ഷേക്‌സ്‌പീരിയന്‍ ട്രാജഡികള്‍ക്കുശേഷം സൂര്യന്‍ പിന്നെയും പുതുതായി മാറി.
കടപ്പാട്: കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
തിങ്കളാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 27, 2006
ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫിയും അല്‌പം അടിതടയും
ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫിയും അല്‌പം അടിതടയും
അടി കിട്ടിയാലേ നമുക്ക്‌ ചില കാര്യങ്ങള്‍ പിടികിട്ടുകയുള്ളൂ. പ്രസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫറായിരുന്ന എനിക്ക്‌ പണ്ട്‌ ഒരു സംഗതി പിടികിട്ടിയത്‌ തല്ലുകിട്ടിയപ്പോഴാണ്‌. തല്ലെന്നുവച്ചാല്‍ പൊതിരെയുള്ള തല്ല്‌. നല്ല 'ഫസ്റ്റ്ക്‌ളാസ്‌' പെട! ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍ കഴിയാത്ത, ഇപ്പോഴും ഒരു 'കിടില'ത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്ന സംഭവമാണത്‌.
വര്‍ഷം 1972. ഞാനന്ന്‌ ചെറുപ്പം. ഇന്നത്തെപ്പോലെ ഫിലിം സ്റ്റാറൊന്നുമല്ല. കേരളകൌമുദിയില്‍ ഫോട്ടോഗ്രാഫറായി ജോലിക്ക്‌ കയറിയ കാലം. അന്ന്‌ ഫോട്ടോ അടക്കമുള്ളവാര്‍ത്തകള്‍ ഇന്നത്തെപ്പോലെ തുരുതുരാപത്രത്തില്‍ വരാറില്ല. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങള്‍ക്ക്‌ മാത്രമേ ഫോട്ടോ കൊടുക്കാറുള്ളൂ. അന്ന്‌ ഡിജിറ്റല്‍ സംവിധാനമൊന്നുമില്ലല്ലോ. പണച്ചെലവ്‌ അധികമായിരുന്നു ഫോട്ടോ അടിക്കുന്നതിന്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ഇന്ന്‌ കാണുന്നപോലുള്ള തിരക്കൊന്നും ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍മാര്‍ക്ക്‌ അന്നില്ലായിരുന്നു.
ഈ സംഭവം നടക്കുന്ന അന്ന്‌ ഉച്ചയ്ക്ക്‌ പേട്ടയിലെ ഹെഡ്‌ഓഫീസിലായിരുന്നു ഞാന്‍. കിഴക്കേകോട്ടയിലെ ഫോര്‍ട്ട്‌ ഹൈസ്കൂളിലെ കുട്ടികള്‍ അടുത്തുള്ള കെ.എസ്‌.ആര്‍.ടി.സി ഓഫീസിനുനേരെ കല്ലെറിയുന്നെന്നും മൂന്നുനാല്‌ ജീവനക്കാര്‍ക്ക്‌ തലയ്ക്ക്‌ ഉള്‍പ്പെടെ ഗുരുതരമായ പരിക്കേറ്റെന്നും സംഘര്‍ഷാവസ്ഥ നിലനില്‍ക്കുകയാണെന്നും അറിയിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒരു ഫോണ്‍കോള്‍ വന്നു. 'നമ്മുടെ അടുത്തുനടക്കുന്ന സംഭവമല്ലേ, ബാലകൃഷ്‌ണന്‍ പോയി പടം എടുക്കൂ' - എന്ന്‌ ബ്യൂറോയില്‍നിന്ന്‌ എനിക്ക്‌ നിര്‍ദ്ദേശം കിട്ടി.
ഞാന്‍ ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകന്റെ സ്കൂട്ടറില്‍ കയറി ഫോര്‍ട്ട്‌ സ്കൂളിന്റെ സമീപത്ത്‌ ഇറങ്ങുന്നു. കുട്ടികളെ ഒന്നിനെയും ആ പരിസരത്ത്‌ കാണാനില്ല. കുറേ ആള്‍ക്കാര്‍ അവിടെ കൂടിയിട്ടുണ്ട്‌. കാര്യം അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ കണ്‍സഷന്‍ ഫെയര്‍ കൂട്ടിയതില്‍ പ്രതിഷേധിച്ചും ആ സ്കൂളിലെ ഒരു കുട്ടിയെ ഒരു കണ്ടക്‌ടര്‍ മര്‍ദ്ദിച്ച സംഭവമുണ്ടായതുകൊണ്ടുമാണ്‌ കുട്ടികള്‍ കല്ലെറിഞ്ഞതെന്ന്‌ മനസ്സിലായി. കല്ലെറിഞ്ഞ കുട്ടികള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ സ്കൂളിലുള്ള സകലപേരും ഞാന്‍ എത്തിയ സമയത്ത്‌ സ്കൂളില്‍ തിരിച്ചുകയറി ഒരേ ഒരു ഗേറ്റുള്ളത്‌ അകത്തുനിന്ന്‌ അടച്ചുപൂട്ടി ഇരിക്കുകയാണ്‌. പുറത്തു കാഴ്ചക്കാരായി കുറച്ചുപേര്‍ മാത്രം.
അല്‍പനേരം കഴിഞ്ഞില്ല, നാല്‍പത്തഞ്ച്‌ അമ്പതുപേരടങ്ങുന്ന സംഘം കമ്പിവടിയും ബസിന്റെ സ്‌പ്രിംഗ്‌പ്‌ളേറ്റുകളും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ആയുധങ്ങളുമായി പാഞ്ഞുവരുന്നു. മുട്ടന്‍തെറിയും അവര്‍ വിളിക്കുന്നുണ്ട്‌. എറികിട്ടിയവര്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ട്രാന്‍സ്‌പോര്‍ട്ട്‌ ജീവനക്കാരാണവര്‍ എന്ന്‌ എനിക്ക്‌ ബോദ്ധ്യമായി. ഞാന്‍ ക്യാമറ റെഡിയാക്കി സ്കൂളിന്റെ മുന്നിലുള്ള റോഡിന്റെ എതിര്‍വശം പോയി ക്‌ളിക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായി നിന്നു.
കമ്പിവടിയുമായി എത്തിയവര്‍ സ്കൂള്‍ ഗേറ്റിന്‌ മുന്നിലെത്തി തുറക്കാന്‍ ആക്രോശിക്കുന്നു. തുറക്കില്ല എന്ന്‌ മനസ്സിലായതോടെ കൈയിലുള്ള കമ്പിയും പ്‌ളേറ്റും ഒക്കെ ഉപയോഗിച്ച്‌ ഗേറ്റ്‌ കുത്തിപ്പൊളിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ്‌. ഞാന്‍ പയ്യെ അടുത്തേക്ക്ചെന്ന്‌ ചറപറാന്ന്‌ കുറേ സ്‌നാപ്പ്‌ എടുത്തു. കുത്തിപ്പൊളിക്കുന്ന വ്യക്തികളുടെ മുഖം വ്യക്തമായി കിട്ടി. കഷ്‌ടകാലത്തിന്‌ എന്റെ വണ്ണമുള്ള ശരീരം ഒരുഗ്രന്‍ ഐഡന്റിറ്റിയായിരുന്നു. അവരില്‍ പലരും എന്നെ പല സ്ഥലത്തുംവച്ച്‌ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരിക്കാം. ക്യാമറകൂടി കണ്ടപ്പോള്‍ പ്രസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ എന്ന്‌ അവര്‍ ഉറപ്പിച്ചു.
ഫോട്ടോ എടുത്തു എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഗേറ്റ്‌ തല്ലിപ്പൊളിക്കുന്നത്‌ നിര്‍ത്തി അവരെല്ലാം എന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. ഈ തടിയും വച്ച്‌ ഓടാനും എനിക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാന്‍ അന്നുവരെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത 'എമണ്ടന്‍' തെറിയും വിളിച്ചോണ്ട്‌ പാഞ്ഞുവന്നപ്പോള്‍ ഞാനൊരു പാവമാണേ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ എന്ന മുഖഭാവത്തോടെ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ആദ്യത്തെ അടി പെടലിയില്‍ കിട്ടി. വയറ്റിലും പുറത്തും കമ്പിയും പ്‌ളേറ്റുമായി അവര്‍ പെരുമാറി. ഞാന്‍ കാറിവിളിച്ചുകരഞ്ഞിട്ടും രക്ഷയില്ല. ഒരുത്തന്‍ പൂണ്ടടക്കം എന്നെ പിടിച്ചു. ഞാന്‍ കുതറി മാറി. അവന്‍ തെറിച്ച്‌ അടുത്ത ഓടയില്‍ വീണു. അവിടെ കിടന്ന കുപ്പിച്ചില്ലുകൊണ്ട്‌ അവന്റെ കൈ മുറിഞ്ഞു. അവന്‍ എഴുന്നേറ്റ്‌ കരയാനും തുടങ്ങി. സംഘത്തിലെ മറ്റുള്ളവര്‍ കരുതി ഞാന്‍ എന്തോ എടുത്ത്‌ കുത്തിയതാണെന്ന്‌. മനസ്സാവാചാ അറിയാത്ത കാര്യം. "കുത്തിയോടാ തെണ്ടീ, പിടിയെടാ അവന്റെ ക്യാമറ" എന്ന്‌ ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട്‌ അവരെല്ലാവരും കൂടി എന്നെ പെറോട്ട അടിക്കുന്നതുപോലെ റോഡിലിട്ട്‌ റെഡിയാക്കി. ഇതിനിടെ എനിക്ക്‌ കാണാമായിരുന്നു കമ്പനിതന്ന എന്റെ റോളീകോര്‍ഡ്‌ ക്യാമറ അവന്മാര്‍ തറയില്‍ അടിച്ച്‌ പൊട്ടിച്ച്‌ ഫിലിം ഊരി എടുക്കുന്നത്‌.
ദൈവദൂതനെപ്പോലെ ഈ സമയത്ത്‌ പൊലീസ്‌ കമ്മീഷണര്‍ സയറണ്‍ മുഴക്കി ജീപ്പ്പില്‍ എത്തി. പൊലീസിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ അക്രമികള്‍ ഓടി. എന്നെ കമ്മിഷണര്‍ സുബ്രഹ്‌മണ്യം സാറിന്‌ അറിയാമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അപ്പോള്‍ അവിടെ എത്തിയില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ഇതിനകം എന്റെ പത്തുമുപ്പത്തിമൂന്ന്‌ ചരമവാര്‍ഷിക ചിത്രങ്ങള്‍ കണ്ടുകഴിയുമായിരുന്നു. സുബ്രഹ്‌മണ്യം സാര്‍ റോഡില്‍ കിടന്ന എന്നെ പിടിച്ച്‌ താങ്ങി ജീപ്പ്പില്‍ കയറ്റി. അടുത്ത കടയില്‍നിന്ന്‌ വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന്‌ തന്നു. എന്നോട്‌ എവിടെപ്പോണം ഏത്‌ ആശുപത്രിയില്‍ പോണം എന്ന്‌ ചോദിച്ചു.
തീരെ അവശനായിരുന്നില്ല ഞാന്‍. കുറച്ച്‌ മുറിവുകള്‍ മാത്രം. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു കേരളകൌമുദിയില്‍ പോയി മണിസാറിനെ കാണണമെന്ന്‌. അദ്ദേഹം എന്നെ പേട്ടയില്‍ ഓഫീസില്‍ എത്തിച്ചു. ഭാഗ്യം എന്ന്‌ പറയട്ടെ ചീഫ്‌ എഡിറ്റര്‍ മണിസാര്‍ അപ്പോള്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടപാടെ അദ്ദേഹം "വാ ആശുപത്രിയില്‍ പോകാം" എന്നുപറഞ്ഞ്‌ കാറില്‍ കയറ്റി സ്വയം ഡ്രൈവ്‌ ചെയ്ത് മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ എത്തിച്ചു. പോണവഴി ഞാന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ വിശദീകരിച്ചു. നേരെ ഞങ്ങള്‍ ഡോക്‌ടര്‍ സാംബശിവനെപ്പോയി കണ്ടു.
സാംബശിവന്‍ ഡോക്‌ടര്‍ എന്റെ നാലുചുറ്റും നടന്ന്‌ പരിശോധിച്ചു. ഒടിവൊന്നും ഇല്ലെന്ന്‌ ബോദ്ധ്യമായി. മുറിവില്‍ മരുന്നുവച്ചിട്ട്‌ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. "ബാലന്‌ ഇപ്പോള്‍ എന്തുതോന്നുന്നു?" ഞാന്‍ ഉള്ളകാര്യം തുറന്നുപറഞ്ഞു. 'ഡോക്ടറെ എനിക്ക്‌ വിശക്കുന്നു.' ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഡോക്‌ടര്‍ ചോദിച്ചു "എന്തുവേണം കഴിക്കാന്‍?" "ഒരു 30 മുട്ടകിട്ടിയാല്‍ കൊള്ളാം."
ഉടനെ ചീഫ്‌ എഡിറ്റര്‍ ഡോക്‌ടറോട്‌ ഇത്‌ ഞാന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തോളാം എന്നുപറഞ്ഞ്‌ എന്നെ കൂട്ടിനേരെ ട്രിവാന്‍ഡ്രം ക്‌ളബില്‍ എത്തി. ഊണുസമയം ആണെന്ന്‌ തോന്നുന്നു അപ്പോള്‍. അദ്ദേഹം എനിക്കുവേണ്ടി 30 പുഴുങ്ങിയ മുട്ട ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. മുട്ട ഓരോന്നായി വെട്ടിവിഴുങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു, ബാലന്‌ വേറെ എന്തെങ്കിലും വേണോ എന്ന്‌. ഞാന്‍ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ തല കുനിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‌ രോഗം പിടികിട്ടി. ഇതെല്ലാം പുഞ്ചി രിയോടെ അദ്ദേഹം കണ്ടും കേട്ടുമിരുന്നു. എന്നോടുള്ള സഹതാപമായിരിക്കാം മനസില്‍. അവിടന്ന്‌ നേരെ അദ്ദേഹം എന്നെ വീട്ടില്‍കൊണ്ടുവിട്ടു. 200 രൂപയും കൈയില്‍വച്ചുതന്നു. (ഇന്നത്തെ 5000 രൂപയുടെ വില. അന്ന്‌ ശമ്പളം എനിക്ക്‌ അത്രയും ഇല്ല) എല്ലാം ഭേദമായിട്ട്‌ ഓഫീസില്‍ വന്നാല്‍ മതിയെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ അദ്ദേഹം പോയി.
മറ്റൊരു ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ക്കും കിട്ടാത്ത ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോയായിരുന്നു അന്ന്‌ ഞാന്‍ എടുത്തത്‌. നിര്‍ഭാഗ്യംകൊണ്ട്‌ അത്‌ അച്ചടിക്കാന്‍ സാധിക്കാതെ പോയെങ്കിലും എന്റെ സംഭവം, ഞാന്‍ കണ്ടകാര്യങ്ങള്‍ ഇതൊക്കെ എക്‌സ്ക്‌ളൊോസെവ്‌ വാര്‍ത്തയാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു.
ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം ഞാന്‍ താമസിക്കുന്ന ശ്രീകാര്യം പ്രദേശത്തും സിറ്റിയിലുമൊക്കെ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങളും യോഗവും ഒക്കെ നടന്നു-ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫറെ തല്ലിയതിന്‌. കാര്യങ്ങള്‍ അങ്ങനെയിങ്ങനെയൊക്കെ പോയെങ്കിലും ഞാന്‍ തുടക്കത്തില്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്ന്‌ അടികിട്ടിയപ്പോള്‍ എനിക്കൊരുകാര്യം പിടികിട്ടി. ഈ ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫി എന്ന പണി പടപണ്ടാരന്‍ ശരീരവുമായി നടക്കുന്ന എനിക്ക്‌ പറ്റിയതേ അല്ല എന്ന്‌. ഈ ശരീരത്തില്‍ ഒന്നുതല്ലുന്ന ആര്‍ക്കും ഒന്നുകൂടി തല്ലാന്‍ തോന്നും. ഒരുതരം കുപ്പന്‍ ഇഫക്‌ട്‌ കൊണ്ടാവാം!
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും പല കാരണങ്ങള്‍കൊണ്ടും ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫി രംഗത്തോട്‌ വിട പറയേണ്ടിവന്നതില്‍ വിഷമമുണ്ട്‌. അതൊരുഗ്രന്‍ കാലഘട്ടമായിരുന്നു. (തയ്യാറാക്കിയത്‌: ആര്‍. അശോക്‌ )
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
അടി കിട്ടിയാലേ നമുക്ക്‌ ചില കാര്യങ്ങള്‍ പിടികിട്ടുകയുള്ളൂ. പ്രസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫറായിരുന്ന എനിക്ക്‌ പണ്ട്‌ ഒരു സംഗതി പിടികിട്ടിയത്‌ തല്ലുകിട്ടിയപ്പോഴാണ്‌. തല്ലെന്നുവച്ചാല്‍ പൊതിരെയുള്ള തല്ല്‌. നല്ല 'ഫസ്റ്റ്ക്‌ളാസ്‌' പെട! ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍ കഴിയാത്ത, ഇപ്പോഴും ഒരു 'കിടില'ത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്ന സംഭവമാണത്‌.
വര്‍ഷം 1972. ഞാനന്ന്‌ ചെറുപ്പം. ഇന്നത്തെപ്പോലെ ഫിലിം സ്റ്റാറൊന്നുമല്ല. കേരളകൌമുദിയില്‍ ഫോട്ടോഗ്രാഫറായി ജോലിക്ക്‌ കയറിയ കാലം. അന്ന്‌ ഫോട്ടോ അടക്കമുള്ളവാര്‍ത്തകള്‍ ഇന്നത്തെപ്പോലെ തുരുതുരാപത്രത്തില്‍ വരാറില്ല. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങള്‍ക്ക്‌ മാത്രമേ ഫോട്ടോ കൊടുക്കാറുള്ളൂ. അന്ന്‌ ഡിജിറ്റല്‍ സംവിധാനമൊന്നുമില്ലല്ലോ. പണച്ചെലവ്‌ അധികമായിരുന്നു ഫോട്ടോ അടിക്കുന്നതിന്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ഇന്ന്‌ കാണുന്നപോലുള്ള തിരക്കൊന്നും ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍മാര്‍ക്ക്‌ അന്നില്ലായിരുന്നു.
ഈ സംഭവം നടക്കുന്ന അന്ന്‌ ഉച്ചയ്ക്ക്‌ പേട്ടയിലെ ഹെഡ്‌ഓഫീസിലായിരുന്നു ഞാന്‍. കിഴക്കേകോട്ടയിലെ ഫോര്‍ട്ട്‌ ഹൈസ്കൂളിലെ കുട്ടികള്‍ അടുത്തുള്ള കെ.എസ്‌.ആര്‍.ടി.സി ഓഫീസിനുനേരെ കല്ലെറിയുന്നെന്നും മൂന്നുനാല്‌ ജീവനക്കാര്‍ക്ക്‌ തലയ്ക്ക്‌ ഉള്‍പ്പെടെ ഗുരുതരമായ പരിക്കേറ്റെന്നും സംഘര്‍ഷാവസ്ഥ നിലനില്‍ക്കുകയാണെന്നും അറിയിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒരു ഫോണ്‍കോള്‍ വന്നു. 'നമ്മുടെ അടുത്തുനടക്കുന്ന സംഭവമല്ലേ, ബാലകൃഷ്‌ണന്‍ പോയി പടം എടുക്കൂ' - എന്ന്‌ ബ്യൂറോയില്‍നിന്ന്‌ എനിക്ക്‌ നിര്‍ദ്ദേശം കിട്ടി.
ഞാന്‍ ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകന്റെ സ്കൂട്ടറില്‍ കയറി ഫോര്‍ട്ട്‌ സ്കൂളിന്റെ സമീപത്ത്‌ ഇറങ്ങുന്നു. കുട്ടികളെ ഒന്നിനെയും ആ പരിസരത്ത്‌ കാണാനില്ല. കുറേ ആള്‍ക്കാര്‍ അവിടെ കൂടിയിട്ടുണ്ട്‌. കാര്യം അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ കണ്‍സഷന്‍ ഫെയര്‍ കൂട്ടിയതില്‍ പ്രതിഷേധിച്ചും ആ സ്കൂളിലെ ഒരു കുട്ടിയെ ഒരു കണ്ടക്‌ടര്‍ മര്‍ദ്ദിച്ച സംഭവമുണ്ടായതുകൊണ്ടുമാണ്‌ കുട്ടികള്‍ കല്ലെറിഞ്ഞതെന്ന്‌ മനസ്സിലായി. കല്ലെറിഞ്ഞ കുട്ടികള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ സ്കൂളിലുള്ള സകലപേരും ഞാന്‍ എത്തിയ സമയത്ത്‌ സ്കൂളില്‍ തിരിച്ചുകയറി ഒരേ ഒരു ഗേറ്റുള്ളത്‌ അകത്തുനിന്ന്‌ അടച്ചുപൂട്ടി ഇരിക്കുകയാണ്‌. പുറത്തു കാഴ്ചക്കാരായി കുറച്ചുപേര്‍ മാത്രം.
അല്‍പനേരം കഴിഞ്ഞില്ല, നാല്‍പത്തഞ്ച്‌ അമ്പതുപേരടങ്ങുന്ന സംഘം കമ്പിവടിയും ബസിന്റെ സ്‌പ്രിംഗ്‌പ്‌ളേറ്റുകളും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ആയുധങ്ങളുമായി പാഞ്ഞുവരുന്നു. മുട്ടന്‍തെറിയും അവര്‍ വിളിക്കുന്നുണ്ട്‌. എറികിട്ടിയവര്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ട്രാന്‍സ്‌പോര്‍ട്ട്‌ ജീവനക്കാരാണവര്‍ എന്ന്‌ എനിക്ക്‌ ബോദ്ധ്യമായി. ഞാന്‍ ക്യാമറ റെഡിയാക്കി സ്കൂളിന്റെ മുന്നിലുള്ള റോഡിന്റെ എതിര്‍വശം പോയി ക്‌ളിക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായി നിന്നു.
കമ്പിവടിയുമായി എത്തിയവര്‍ സ്കൂള്‍ ഗേറ്റിന്‌ മുന്നിലെത്തി തുറക്കാന്‍ ആക്രോശിക്കുന്നു. തുറക്കില്ല എന്ന്‌ മനസ്സിലായതോടെ കൈയിലുള്ള കമ്പിയും പ്‌ളേറ്റും ഒക്കെ ഉപയോഗിച്ച്‌ ഗേറ്റ്‌ കുത്തിപ്പൊളിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ്‌. ഞാന്‍ പയ്യെ അടുത്തേക്ക്ചെന്ന്‌ ചറപറാന്ന്‌ കുറേ സ്‌നാപ്പ്‌ എടുത്തു. കുത്തിപ്പൊളിക്കുന്ന വ്യക്തികളുടെ മുഖം വ്യക്തമായി കിട്ടി. കഷ്‌ടകാലത്തിന്‌ എന്റെ വണ്ണമുള്ള ശരീരം ഒരുഗ്രന്‍ ഐഡന്റിറ്റിയായിരുന്നു. അവരില്‍ പലരും എന്നെ പല സ്ഥലത്തുംവച്ച്‌ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരിക്കാം. ക്യാമറകൂടി കണ്ടപ്പോള്‍ പ്രസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ എന്ന്‌ അവര്‍ ഉറപ്പിച്ചു.
ഫോട്ടോ എടുത്തു എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഗേറ്റ്‌ തല്ലിപ്പൊളിക്കുന്നത്‌ നിര്‍ത്തി അവരെല്ലാം എന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. ഈ തടിയും വച്ച്‌ ഓടാനും എനിക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാന്‍ അന്നുവരെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത 'എമണ്ടന്‍' തെറിയും വിളിച്ചോണ്ട്‌ പാഞ്ഞുവന്നപ്പോള്‍ ഞാനൊരു പാവമാണേ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ എന്ന മുഖഭാവത്തോടെ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ആദ്യത്തെ അടി പെടലിയില്‍ കിട്ടി. വയറ്റിലും പുറത്തും കമ്പിയും പ്‌ളേറ്റുമായി അവര്‍ പെരുമാറി. ഞാന്‍ കാറിവിളിച്ചുകരഞ്ഞിട്ടും രക്ഷയില്ല. ഒരുത്തന്‍ പൂണ്ടടക്കം എന്നെ പിടിച്ചു. ഞാന്‍ കുതറി മാറി. അവന്‍ തെറിച്ച്‌ അടുത്ത ഓടയില്‍ വീണു. അവിടെ കിടന്ന കുപ്പിച്ചില്ലുകൊണ്ട്‌ അവന്റെ കൈ മുറിഞ്ഞു. അവന്‍ എഴുന്നേറ്റ്‌ കരയാനും തുടങ്ങി. സംഘത്തിലെ മറ്റുള്ളവര്‍ കരുതി ഞാന്‍ എന്തോ എടുത്ത്‌ കുത്തിയതാണെന്ന്‌. മനസ്സാവാചാ അറിയാത്ത കാര്യം. "കുത്തിയോടാ തെണ്ടീ, പിടിയെടാ അവന്റെ ക്യാമറ" എന്ന്‌ ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട്‌ അവരെല്ലാവരും കൂടി എന്നെ പെറോട്ട അടിക്കുന്നതുപോലെ റോഡിലിട്ട്‌ റെഡിയാക്കി. ഇതിനിടെ എനിക്ക്‌ കാണാമായിരുന്നു കമ്പനിതന്ന എന്റെ റോളീകോര്‍ഡ്‌ ക്യാമറ അവന്മാര്‍ തറയില്‍ അടിച്ച്‌ പൊട്ടിച്ച്‌ ഫിലിം ഊരി എടുക്കുന്നത്‌.
ദൈവദൂതനെപ്പോലെ ഈ സമയത്ത്‌ പൊലീസ്‌ കമ്മീഷണര്‍ സയറണ്‍ മുഴക്കി ജീപ്പ്പില്‍ എത്തി. പൊലീസിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ അക്രമികള്‍ ഓടി. എന്നെ കമ്മിഷണര്‍ സുബ്രഹ്‌മണ്യം സാറിന്‌ അറിയാമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അപ്പോള്‍ അവിടെ എത്തിയില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ഇതിനകം എന്റെ പത്തുമുപ്പത്തിമൂന്ന്‌ ചരമവാര്‍ഷിക ചിത്രങ്ങള്‍ കണ്ടുകഴിയുമായിരുന്നു. സുബ്രഹ്‌മണ്യം സാര്‍ റോഡില്‍ കിടന്ന എന്നെ പിടിച്ച്‌ താങ്ങി ജീപ്പ്പില്‍ കയറ്റി. അടുത്ത കടയില്‍നിന്ന്‌ വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന്‌ തന്നു. എന്നോട്‌ എവിടെപ്പോണം ഏത്‌ ആശുപത്രിയില്‍ പോണം എന്ന്‌ ചോദിച്ചു.
തീരെ അവശനായിരുന്നില്ല ഞാന്‍. കുറച്ച്‌ മുറിവുകള്‍ മാത്രം. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു കേരളകൌമുദിയില്‍ പോയി മണിസാറിനെ കാണണമെന്ന്‌. അദ്ദേഹം എന്നെ പേട്ടയില്‍ ഓഫീസില്‍ എത്തിച്ചു. ഭാഗ്യം എന്ന്‌ പറയട്ടെ ചീഫ്‌ എഡിറ്റര്‍ മണിസാര്‍ അപ്പോള്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടപാടെ അദ്ദേഹം "വാ ആശുപത്രിയില്‍ പോകാം" എന്നുപറഞ്ഞ്‌ കാറില്‍ കയറ്റി സ്വയം ഡ്രൈവ്‌ ചെയ്ത് മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ എത്തിച്ചു. പോണവഴി ഞാന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ വിശദീകരിച്ചു. നേരെ ഞങ്ങള്‍ ഡോക്‌ടര്‍ സാംബശിവനെപ്പോയി കണ്ടു.
സാംബശിവന്‍ ഡോക്‌ടര്‍ എന്റെ നാലുചുറ്റും നടന്ന്‌ പരിശോധിച്ചു. ഒടിവൊന്നും ഇല്ലെന്ന്‌ ബോദ്ധ്യമായി. മുറിവില്‍ മരുന്നുവച്ചിട്ട്‌ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. "ബാലന്‌ ഇപ്പോള്‍ എന്തുതോന്നുന്നു?" ഞാന്‍ ഉള്ളകാര്യം തുറന്നുപറഞ്ഞു. 'ഡോക്ടറെ എനിക്ക്‌ വിശക്കുന്നു.' ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഡോക്‌ടര്‍ ചോദിച്ചു "എന്തുവേണം കഴിക്കാന്‍?" "ഒരു 30 മുട്ടകിട്ടിയാല്‍ കൊള്ളാം."
ഉടനെ ചീഫ്‌ എഡിറ്റര്‍ ഡോക്‌ടറോട്‌ ഇത്‌ ഞാന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തോളാം എന്നുപറഞ്ഞ്‌ എന്നെ കൂട്ടിനേരെ ട്രിവാന്‍ഡ്രം ക്‌ളബില്‍ എത്തി. ഊണുസമയം ആണെന്ന്‌ തോന്നുന്നു അപ്പോള്‍. അദ്ദേഹം എനിക്കുവേണ്ടി 30 പുഴുങ്ങിയ മുട്ട ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. മുട്ട ഓരോന്നായി വെട്ടിവിഴുങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു, ബാലന്‌ വേറെ എന്തെങ്കിലും വേണോ എന്ന്‌. ഞാന്‍ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ തല കുനിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‌ രോഗം പിടികിട്ടി. ഇതെല്ലാം പുഞ്ചി രിയോടെ അദ്ദേഹം കണ്ടും കേട്ടുമിരുന്നു. എന്നോടുള്ള സഹതാപമായിരിക്കാം മനസില്‍. അവിടന്ന്‌ നേരെ അദ്ദേഹം എന്നെ വീട്ടില്‍കൊണ്ടുവിട്ടു. 200 രൂപയും കൈയില്‍വച്ചുതന്നു. (ഇന്നത്തെ 5000 രൂപയുടെ വില. അന്ന്‌ ശമ്പളം എനിക്ക്‌ അത്രയും ഇല്ല) എല്ലാം ഭേദമായിട്ട്‌ ഓഫീസില്‍ വന്നാല്‍ മതിയെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ അദ്ദേഹം പോയി.
മറ്റൊരു ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ക്കും കിട്ടാത്ത ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോയായിരുന്നു അന്ന്‌ ഞാന്‍ എടുത്തത്‌. നിര്‍ഭാഗ്യംകൊണ്ട്‌ അത്‌ അച്ചടിക്കാന്‍ സാധിക്കാതെ പോയെങ്കിലും എന്റെ സംഭവം, ഞാന്‍ കണ്ടകാര്യങ്ങള്‍ ഇതൊക്കെ എക്‌സ്ക്‌ളൊോസെവ്‌ വാര്‍ത്തയാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു.
ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം ഞാന്‍ താമസിക്കുന്ന ശ്രീകാര്യം പ്രദേശത്തും സിറ്റിയിലുമൊക്കെ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങളും യോഗവും ഒക്കെ നടന്നു-ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫറെ തല്ലിയതിന്‌. കാര്യങ്ങള്‍ അങ്ങനെയിങ്ങനെയൊക്കെ പോയെങ്കിലും ഞാന്‍ തുടക്കത്തില്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്ന്‌ അടികിട്ടിയപ്പോള്‍ എനിക്കൊരുകാര്യം പിടികിട്ടി. ഈ ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫി എന്ന പണി പടപണ്ടാരന്‍ ശരീരവുമായി നടക്കുന്ന എനിക്ക്‌ പറ്റിയതേ അല്ല എന്ന്‌. ഈ ശരീരത്തില്‍ ഒന്നുതല്ലുന്ന ആര്‍ക്കും ഒന്നുകൂടി തല്ലാന്‍ തോന്നും. ഒരുതരം കുപ്പന്‍ ഇഫക്‌ട്‌ കൊണ്ടാവാം!
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും പല കാരണങ്ങള്‍കൊണ്ടും ന്യൂസ്‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫി രംഗത്തോട്‌ വിട പറയേണ്ടിവന്നതില്‍ വിഷമമുണ്ട്‌. അതൊരുഗ്രന്‍ കാലഘട്ടമായിരുന്നു. (തയ്യാറാക്കിയത്‌: ആര്‍. അശോക്‌ )
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
ചട്ടക്കൂടുകളോട്‌ കലഹിച്ച ചലച്ചിത്രകാരന്‍
ചട്ടക്കൂടുകളോട്‌ കലഹിച്ച ചലച്ചിത്രകാരന്‍
ആര്‍. അഭിലാഷ്‌
തൃശൂര്‍: സിനിമയുടെ പരമ്പരാഗത സങ്കല്‌പങ്ങളെ തച്ചുടച്ച കലാപകാരിയെയാണ്‌ പവിത്രന്റെ വിയോഗത്തോടെ നഷ്‌ടമാവുന്നത്‌.
പ്രേക്ഷകരുടെ ചിന്തകള്‍ക്ക്‌ തീപടര്‍ത്തി, സിനിമയുടെ ചട്ടക്കൂടുകളോട്‌ നിരന്തരം കലഹിച്ച പവിത്രന്റെ സിനിമകള്‍ എക്കാലവും വിസ്‌മയമായിരുന്നു. 1975-ല്‍ 'കബനീനദി ചുവന്നപ്പോള്‍' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ്‌ പവിത്രന് സിനിമാ ലോകത്ത്‌ എത്തിയത്‌. പി. എ. ബക്കര്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത് ടി.വി. ചന്ദ്രന്‍ അഭിനയിച്ച ഈ ചിത്രത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാതാവായിരുന്നു പവിത്രന്.
നക്‌സലിസത്തിന്റെ വിപ്‌ളവകഥ പറഞ്ഞ ഈ സിനിമയുടെ പൂജാദിനത്തിലാണ്‌ അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചത്‌. ഈ ചിത്രം തിയറ്ററിലെത്തുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ 16 തവണ സെന്‍സര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടു. 1800 അടി ഫിലിമാണ്‌ മുറിച്ചു നീക്കിയത്‌. സ്വന്തം പേരിലുള്ള വസ്‌തു പണയപ്പെടുത്തിയാണ്‌ പവിത്രന് ഈ സിനിമ പിടിച്ചത്‌. ചിത്രം തിയറ്ററിലെത്തിയിട്ടും പൊലീസ്‌ വിട്ടില്ല. തോറ്റുകൊടുക്കാന്‍ പവിത്രനും തയ്യാറായില്ല. ഇങ്ങനെ കലാപങ്ങളുടെയും കലഹങ്ങളുടെയും ചുവന്ന പുഴ നീന്തിയാണ്‌ പവിത്രന് ചലച്ചിത്രലോകത്ത്‌ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചത്‌.
ഇടതു ബുദ്ധിജീവികള്‍ക്കിടയിലുണ്ടായ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളും പാളിച്ചകളും തുറന്നുകാട്ടിയ 'യാരോ ഒരാള്‍' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ്‌ പവിത്രന് സംവിധായകന്റെ കുപ്പായമണിഞ്ഞത്‌. പിന്നീടാണ്‌ പവിത്രന് രാജ്യാന്തര പ്രശസ്‌തി നേടിക്കൊടുത്ത 'ഉപ്പ്‌' എന്ന സിനിമ പിറവികൊണ്ടത്‌. അവാര്‍ഡുകളും പുരസ്കാരങ്ങളും ഈ കലാപകാരിയെ പിന്നീട്‌ തേടിവന്നു. മമ്മൂട്ടിയെ നായകനാക്കി സംവിധാനം ചെയ്ത 'ഉത്തരം' കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ സിനിമയും തനിക്ക്‌ വഴങ്ങുമെന്ന പവിത്രന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. നല്ല കളക്ഷന്‍ നേടിയ ഈ ചിത്രത്തിനു ശേഷം 1992-ല്‍ നാഷണല്‍ ഫിലിം ഡവലപ്‌മെന്റ്‌ കോര്‍പ്പറേഷനു വേണ്ടി 'ബലി' എന്ന ചിത്രവും നിരവധി ഡോക്യുമെന്ററികളും പവിത്രന്റേതായി പുറത്തുവന്നു. അടുത്തിടെ വന്ന 'കുട്ടപ്പന്‍ സാക്ഷി' എന്ന സിനിമയും പവിത്രന് സംവിധാനം ചെയ്തു.
തന്റെ നാടായ തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ ' കണ്ടാണിശ്ശേരി'യെ ആസ്‌പദമാക്കി കോവിലന്‍ എഴുതിയ തട്ടകമെന്ന നോവല്‍ ചലച്ചിത്രമാക്കണമെന്ന്‌ പവിത്രന് ഏറെ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.
വിപ്‌ളവചിന്തകള്‍ കാട്ടുതീപോലെ പടര്‍ത്തിയ സിനിമകളുടെ നടുവില്‍ 1980ല്‍ ആണ്‌ കലാമണ്‌ഡലം ക്ഷേമാവതി പവിത്രന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ കടന്നു വന്നത്‌. 'യാരോ ഒരാള്‍' എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ പ്രിവ്യു കണ്ടശേഷം കെ.പി.എ.സി. ലളിതയ്ക്കൊപ്പമെത്തിയ ക്ഷേമാവതി പവിത്രനെ അനുമോദിച്ചു. ഒരു കാഴ്ചയിലൂടെ മിന്നല്‍പോലെ പ്രണയം ഇവിടെ തുടങ്ങിയെന്നാണ്‌ ഇതേക്കുറിച്ച്‌ പവിത്രന് പിന്നീടുപറഞ്ഞത്‌. ഒരിക്കല്‍ ഗുരുവായൂര്‍ മേല്‍പ്പത്തൂര്‍ ആഡിറ്റോറിയത്തില്‍ ക്ഷേമാവതിയുടെ മോഹിനിയാട്ടം കാണാന്‍ പവിത്രന് മുന്‍നിരയിലുണ്ടായിരുന്നു. പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ്‌ ഒരു ക്ഷമാപണത്തോടെയാണ്‌ പവിത്രന് ക്ഷേമാവതിയെ അനുമോദിച്ചത്‌. മഹാരാജാസിലെ പഠനകാലത്ത്‌ ക്ഷേമാവതിയുടെ നൃത്തപരിപാടിക്ക്‌ കൂട്ടുകാരുമൊത്ത്‌ കൂവിയതിനായിരുന്നു ആ ക്ഷമാപണം. പിന്നീട്‌ ജാതകം നോക്കാതെ ക്ഷേമാവതിയെ ജീവിത സഖിയാക്കി.
പടമെടുക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട്‌ ഒരുപാട്‌ നിര്‍മ്മാതാക്കള്‍ എത്തിയെങ്കിലും പവിത്രന് തയ്യാറായില്ല. ഇതില്‍ സങ്കടം തോന്നി ഒരിക്കല്‍ ക്ഷേമാവതി കാര്യമന്വേഷിച്ചു."ഞാന്‍ കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ പടമെടുക്കാം, നിനക്ക്‌ നാടോടിനൃത്തത്തിനിറങ്ങാമോ?"
ഈ മറുചോദ്യത്തില്‍ പുതിയ സിനിമയുടെ പോക്ക്‌ പവിത്രന് വിശദീകരിച്ചുതന്നുവെന്ന്‌ ക്ഷേമാവതി ഓര്‍ക്കുന്നു. ഇത്തരം പവിത്രമായ ഓര്‍മ്മകള്‍ ബാക്കി യാക്കി ഫ്രെയിമുകള്‍ക്ക്‌ പുറത്തേക്ക്‌-പവിത്രന് പടിയിറങ്ങി.
കടപ്പാട് : കേരള കൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
ആര്‍. അഭിലാഷ്‌
തൃശൂര്‍: സിനിമയുടെ പരമ്പരാഗത സങ്കല്‌പങ്ങളെ തച്ചുടച്ച കലാപകാരിയെയാണ്‌ പവിത്രന്റെ വിയോഗത്തോടെ നഷ്‌ടമാവുന്നത്‌.
പ്രേക്ഷകരുടെ ചിന്തകള്‍ക്ക്‌ തീപടര്‍ത്തി, സിനിമയുടെ ചട്ടക്കൂടുകളോട്‌ നിരന്തരം കലഹിച്ച പവിത്രന്റെ സിനിമകള്‍ എക്കാലവും വിസ്‌മയമായിരുന്നു. 1975-ല്‍ 'കബനീനദി ചുവന്നപ്പോള്‍' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ്‌ പവിത്രന് സിനിമാ ലോകത്ത്‌ എത്തിയത്‌. പി. എ. ബക്കര്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത് ടി.വി. ചന്ദ്രന്‍ അഭിനയിച്ച ഈ ചിത്രത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാതാവായിരുന്നു പവിത്രന്.
നക്‌സലിസത്തിന്റെ വിപ്‌ളവകഥ പറഞ്ഞ ഈ സിനിമയുടെ പൂജാദിനത്തിലാണ്‌ അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചത്‌. ഈ ചിത്രം തിയറ്ററിലെത്തുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ 16 തവണ സെന്‍സര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടു. 1800 അടി ഫിലിമാണ്‌ മുറിച്ചു നീക്കിയത്‌. സ്വന്തം പേരിലുള്ള വസ്‌തു പണയപ്പെടുത്തിയാണ്‌ പവിത്രന് ഈ സിനിമ പിടിച്ചത്‌. ചിത്രം തിയറ്ററിലെത്തിയിട്ടും പൊലീസ്‌ വിട്ടില്ല. തോറ്റുകൊടുക്കാന്‍ പവിത്രനും തയ്യാറായില്ല. ഇങ്ങനെ കലാപങ്ങളുടെയും കലഹങ്ങളുടെയും ചുവന്ന പുഴ നീന്തിയാണ്‌ പവിത്രന് ചലച്ചിത്രലോകത്ത്‌ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചത്‌.
ഇടതു ബുദ്ധിജീവികള്‍ക്കിടയിലുണ്ടായ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളും പാളിച്ചകളും തുറന്നുകാട്ടിയ 'യാരോ ഒരാള്‍' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ്‌ പവിത്രന് സംവിധായകന്റെ കുപ്പായമണിഞ്ഞത്‌. പിന്നീടാണ്‌ പവിത്രന് രാജ്യാന്തര പ്രശസ്‌തി നേടിക്കൊടുത്ത 'ഉപ്പ്‌' എന്ന സിനിമ പിറവികൊണ്ടത്‌. അവാര്‍ഡുകളും പുരസ്കാരങ്ങളും ഈ കലാപകാരിയെ പിന്നീട്‌ തേടിവന്നു. മമ്മൂട്ടിയെ നായകനാക്കി സംവിധാനം ചെയ്ത 'ഉത്തരം' കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ സിനിമയും തനിക്ക്‌ വഴങ്ങുമെന്ന പവിത്രന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. നല്ല കളക്ഷന്‍ നേടിയ ഈ ചിത്രത്തിനു ശേഷം 1992-ല്‍ നാഷണല്‍ ഫിലിം ഡവലപ്‌മെന്റ്‌ കോര്‍പ്പറേഷനു വേണ്ടി 'ബലി' എന്ന ചിത്രവും നിരവധി ഡോക്യുമെന്ററികളും പവിത്രന്റേതായി പുറത്തുവന്നു. അടുത്തിടെ വന്ന 'കുട്ടപ്പന്‍ സാക്ഷി' എന്ന സിനിമയും പവിത്രന് സംവിധാനം ചെയ്തു.
തന്റെ നാടായ തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ ' കണ്ടാണിശ്ശേരി'യെ ആസ്‌പദമാക്കി കോവിലന്‍ എഴുതിയ തട്ടകമെന്ന നോവല്‍ ചലച്ചിത്രമാക്കണമെന്ന്‌ പവിത്രന് ഏറെ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.
വിപ്‌ളവചിന്തകള്‍ കാട്ടുതീപോലെ പടര്‍ത്തിയ സിനിമകളുടെ നടുവില്‍ 1980ല്‍ ആണ്‌ കലാമണ്‌ഡലം ക്ഷേമാവതി പവിത്രന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ കടന്നു വന്നത്‌. 'യാരോ ഒരാള്‍' എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ പ്രിവ്യു കണ്ടശേഷം കെ.പി.എ.സി. ലളിതയ്ക്കൊപ്പമെത്തിയ ക്ഷേമാവതി പവിത്രനെ അനുമോദിച്ചു. ഒരു കാഴ്ചയിലൂടെ മിന്നല്‍പോലെ പ്രണയം ഇവിടെ തുടങ്ങിയെന്നാണ്‌ ഇതേക്കുറിച്ച്‌ പവിത്രന് പിന്നീടുപറഞ്ഞത്‌. ഒരിക്കല്‍ ഗുരുവായൂര്‍ മേല്‍പ്പത്തൂര്‍ ആഡിറ്റോറിയത്തില്‍ ക്ഷേമാവതിയുടെ മോഹിനിയാട്ടം കാണാന്‍ പവിത്രന് മുന്‍നിരയിലുണ്ടായിരുന്നു. പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ്‌ ഒരു ക്ഷമാപണത്തോടെയാണ്‌ പവിത്രന് ക്ഷേമാവതിയെ അനുമോദിച്ചത്‌. മഹാരാജാസിലെ പഠനകാലത്ത്‌ ക്ഷേമാവതിയുടെ നൃത്തപരിപാടിക്ക്‌ കൂട്ടുകാരുമൊത്ത്‌ കൂവിയതിനായിരുന്നു ആ ക്ഷമാപണം. പിന്നീട്‌ ജാതകം നോക്കാതെ ക്ഷേമാവതിയെ ജീവിത സഖിയാക്കി.
പടമെടുക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട്‌ ഒരുപാട്‌ നിര്‍മ്മാതാക്കള്‍ എത്തിയെങ്കിലും പവിത്രന് തയ്യാറായില്ല. ഇതില്‍ സങ്കടം തോന്നി ഒരിക്കല്‍ ക്ഷേമാവതി കാര്യമന്വേഷിച്ചു."ഞാന്‍ കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ പടമെടുക്കാം, നിനക്ക്‌ നാടോടിനൃത്തത്തിനിറങ്ങാമോ?"
ഈ മറുചോദ്യത്തില്‍ പുതിയ സിനിമയുടെ പോക്ക്‌ പവിത്രന് വിശദീകരിച്ചുതന്നുവെന്ന്‌ ക്ഷേമാവതി ഓര്‍ക്കുന്നു. ഇത്തരം പവിത്രമായ ഓര്‍മ്മകള്‍ ബാക്കി യാക്കി ഫ്രെയിമുകള്‍ക്ക്‌ പുറത്തേക്ക്‌-പവിത്രന് പടിയിറങ്ങി.
കടപ്പാട് : കേരള കൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
തിങ്കളാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 20, 2006
ചരമശതാബ്‌ദിയില്‍ തെളിയുന്ന രവിവര്‍മ്മപ്പെരുമ
ജെ. ശശികുമാര്‍
ചരമശതാബ്‌ദി വര്‍ഷത്തില്‍ രാജാരവിവര്‍മ്മ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റ അനുഭവമാണുണ്ടായിരിക്കുന്നത്‌. കേരളീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഹൃദയസ്‌പന്ദനവും പൈതൃകവും ഭാരതീയ പുരാണേതിഹാസങ്ങളിലെ കഥാസന്ദര്‍ഭങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളും രവിവര്‍മ്മ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിഷയമായി ഭവിച്ച്‌ ഒരു നൂറ്റാണ്ട്‌ പിന്നിട്ടിട്ടും ആ കലാസൃഷ്‌ടികള്‍ ഇന്നും മനസുകളില്‍ അനശ്വരരചനകളായിത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന്‌ നാടെങ്ങും നടക്കുന്ന രവിവര്‍മ്മ അനുസ്‌മരണങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്നും 40 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ കിളിമാനൂര്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ എഴുമാവില്‍ നീലകണ്ഠന്‍ ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെയും ഉമ അംബാഭായി തമ്പുരാട്ടിയുടെയും പുത്രനായി 1848 ഏപ്രില്‍ 29 ന് പൂരുരുട്ടാതി നക്ഷത്രത്തില്‍ രാജാരവിവര്‍മ്മ ജനിച്ചു. രവിവര്‍മ്മ കുട്ടിക്കാലത്തുതന്നെ ചിത്രരചനയില്‍ അസാധാരണമായ അഭിനിവേശം കാട്ടിയിരുന്നു. കൊട്ടാരമതിലുകളില്‍ കരിക്കട്ടകൊണ്ട്‌ മനസില്‍ തോന്നിയ ചിത്രങ്ങള്‍ പോറിയിട്ടു. രവിവര്‍മ്മയുടെ അമ്മാവന്‍ രാജരാജവര്‍മ്മ കുട്ടിയിലെ പ്രതിഭ മനസിലാക്കി. അമ്മാവന്‍ തന്നെയായിരുന്നു ആദ്യഗുരു. ചിത്രകലയുടെ പ്രാഥമിക പാഠങ്ങള്‍ പഠിച്ച രവിവര്‍മ്മ തിരുവനന്തപുരം കൊട്ടാരത്തില്‍ താമസിച്ചാണ്‌ എണ്ണച്ചായ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നതില്‍ പരിശീലനം നേടിയത്‌. ഭാരതീയ പുരാണങ്ങളിലെ കഥാസന്ദര്‍ഭങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളും രവിവര്‍മ്മ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ സാധാരണ ജനങ്ങളിലേക്ക്‌ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ദൈവങ്ങള്‍ക്ക്‌ മനുഷ്യരൂപം നല്‍കി സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ പൂജാമുറികളിലും ഗൃഹങ്ങളിലും കലണ്ടര്‍ രൂപത്തില്‍ രവിവര്‍മ്മ എത്തിച്ചു.
പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഓജസ്‌ ഉള്‍ക്കൊണ്ട്‌, തഞ്ചാവൂര്‍ ശെയിലിയും പാശ്ചാത്യ ശെയിലിയും ലയിപ്പിച്ച്‌, ജനങ്ങളോട്‌ സംവദിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍, രാജാരവിവര്‍മ്മയെ ഛായാചിത്രങ്ങളുടെ ചക്രവര്‍ത്തിയാക്കി.രവിവര്‍മ്മയുടെ വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാട്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്‌ടികളില്‍ പ്രകടമാണ്‌. അക്കാലത്ത്‌ കേരള ജനതയ്ക്ക്‌ അന്യമായിരുന്ന 'സാരി' അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്‌ടികള്‍ക്ക്‌ മാറ്റ്‌ കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്‌. രവിവര്‍മ്മ ചിത്രങ്ങളിലെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത, അദ്ദേഹം സ്‌ത്രീകളെയാണ്‌ കൂടുതല്‍ വരച്ചിരുന്നത്‌ എന്നതാണ്‌. 'സ്‌ത്രീ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ പര്യായം' എന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അത്‌.
ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ ഭാരതീയ ചിത്രകലയില്‍ ഒരു അത്ഭുത പ്രതിഭാസം എന്ന്‌ പലരും വിശേഷിപ്പിച്ച രാജാരവിവര്‍മ്മ തന്നെയാണ്‌ പിന്നീട്‌ ഏറ്റവും രൂക്ഷമായ വിമര്‍ശനത്തിനും പാത്രമായത്‌ എന്നത്‌ ഭാരതീയ കലാചരിത്രത്തിലെ ഒരു ഐറണിയാണ്‌. ഭാരതീയ ഇതിഹാസപുരാണങ്ങളെ പാശ്ചാത്യശെയിലിയില്‍ ചിത്രീകരിച്ച രവിവര്‍മ്മ ഒരു അഖില ഭാരതീയ ദൃശ്യബോധം സൃഷ്‌ടിച്ചു.
ബ്രിട്ടീഷ്‌ സാമ്രാജ്യ സര്‍ക്കാരില്‍നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്‌ 1904 ലെ നവവത്സര ബഹുമതിയായ കേസരിഹിന്റ്‌ മുദ്ര നല്‍കപ്പെട്ടു. ഈ ബഹുമതി ഒരു കലാകരനെ തേടിയെത്തുന്നത്‌ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു. ചിത്രകലാലോകത്ത്‌ രവിവര്‍മ്മ നേടിയിരുന്ന യശസ്‌ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുവാന്‍ ഇത്‌ കാരണമായി.
തന്ത്രത്തില്‍ ഒരു ആപ്‌തവാക്യമുണ്ട്‌. ബ്രഹ്‌മാണ്‌ഡത്തില്‍ ഉള്ളതെല്ലാം, പിണ്‌ഡാണ്‌ഡത്തില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആയവ പുറത്തുവരണമെങ്കില്‍ തപസ്‌ വേണം. അതായത്‌ മനസിനെ തപിപ്പിക്കണം. ഈ താപം ഉണ്ടാകുന്നത്‌ ധ്യാനകലയില്‍ അഥവാ ഏകാഗ്രതയില്‍നിന്നാണ്‌. ഏകാഗ്രതയില്‍ കാണുന്ന ഉള്‍കാഴ്ചകള്‍ ആയിരുന്നു മഹര്‍ഷിമാര്‍ നടത്തിയ 'പ്രതിഷ്ഠകള്‍'. ശിലായുഗത്തില്‍ തൂലികകള്‍ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാല്‍ അവ 'ശിലകളായും' അതിനുശേഷം പച്ചിലച്ചായങ്ങളുടെ വരവോടെ ചിത്രങ്ങളായും നമുക്ക്‌ ലഭിച്ചു. ചുരുക്കത്തില്‍ ശ്രീശങ്കരാചാര്യരുടെ പ്രതിഷ്ഠകളും രാജാരവിവര്‍മ്മയുടെ ചിത്രങ്ങളും തപസിദ്ധികളാണ്‌.
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓൺലൈൻ
ചരമശതാബ്‌ദി വര്‍ഷത്തില്‍ രാജാരവിവര്‍മ്മ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റ അനുഭവമാണുണ്ടായിരിക്കുന്നത്‌. കേരളീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഹൃദയസ്‌പന്ദനവും പൈതൃകവും ഭാരതീയ പുരാണേതിഹാസങ്ങളിലെ കഥാസന്ദര്‍ഭങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളും രവിവര്‍മ്മ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിഷയമായി ഭവിച്ച്‌ ഒരു നൂറ്റാണ്ട്‌ പിന്നിട്ടിട്ടും ആ കലാസൃഷ്‌ടികള്‍ ഇന്നും മനസുകളില്‍ അനശ്വരരചനകളായിത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന്‌ നാടെങ്ങും നടക്കുന്ന രവിവര്‍മ്മ അനുസ്‌മരണങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്നും 40 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ കിളിമാനൂര്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ എഴുമാവില്‍ നീലകണ്ഠന്‍ ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെയും ഉമ അംബാഭായി തമ്പുരാട്ടിയുടെയും പുത്രനായി 1848 ഏപ്രില്‍ 29 ന് പൂരുരുട്ടാതി നക്ഷത്രത്തില്‍ രാജാരവിവര്‍മ്മ ജനിച്ചു. രവിവര്‍മ്മ കുട്ടിക്കാലത്തുതന്നെ ചിത്രരചനയില്‍ അസാധാരണമായ അഭിനിവേശം കാട്ടിയിരുന്നു. കൊട്ടാരമതിലുകളില്‍ കരിക്കട്ടകൊണ്ട്‌ മനസില്‍ തോന്നിയ ചിത്രങ്ങള്‍ പോറിയിട്ടു. രവിവര്‍മ്മയുടെ അമ്മാവന്‍ രാജരാജവര്‍മ്മ കുട്ടിയിലെ പ്രതിഭ മനസിലാക്കി. അമ്മാവന്‍ തന്നെയായിരുന്നു ആദ്യഗുരു. ചിത്രകലയുടെ പ്രാഥമിക പാഠങ്ങള്‍ പഠിച്ച രവിവര്‍മ്മ തിരുവനന്തപുരം കൊട്ടാരത്തില്‍ താമസിച്ചാണ്‌ എണ്ണച്ചായ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നതില്‍ പരിശീലനം നേടിയത്‌. ഭാരതീയ പുരാണങ്ങളിലെ കഥാസന്ദര്‍ഭങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളും രവിവര്‍മ്മ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ സാധാരണ ജനങ്ങളിലേക്ക്‌ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ദൈവങ്ങള്‍ക്ക്‌ മനുഷ്യരൂപം നല്‍കി സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ പൂജാമുറികളിലും ഗൃഹങ്ങളിലും കലണ്ടര്‍ രൂപത്തില്‍ രവിവര്‍മ്മ എത്തിച്ചു.
പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഓജസ്‌ ഉള്‍ക്കൊണ്ട്‌, തഞ്ചാവൂര്‍ ശെയിലിയും പാശ്ചാത്യ ശെയിലിയും ലയിപ്പിച്ച്‌, ജനങ്ങളോട്‌ സംവദിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍, രാജാരവിവര്‍മ്മയെ ഛായാചിത്രങ്ങളുടെ ചക്രവര്‍ത്തിയാക്കി.രവിവര്‍മ്മയുടെ വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാട്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്‌ടികളില്‍ പ്രകടമാണ്‌. അക്കാലത്ത്‌ കേരള ജനതയ്ക്ക്‌ അന്യമായിരുന്ന 'സാരി' അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്‌ടികള്‍ക്ക്‌ മാറ്റ്‌ കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്‌. രവിവര്‍മ്മ ചിത്രങ്ങളിലെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത, അദ്ദേഹം സ്‌ത്രീകളെയാണ്‌ കൂടുതല്‍ വരച്ചിരുന്നത്‌ എന്നതാണ്‌. 'സ്‌ത്രീ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ പര്യായം' എന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അത്‌.
ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ ഭാരതീയ ചിത്രകലയില്‍ ഒരു അത്ഭുത പ്രതിഭാസം എന്ന്‌ പലരും വിശേഷിപ്പിച്ച രാജാരവിവര്‍മ്മ തന്നെയാണ്‌ പിന്നീട്‌ ഏറ്റവും രൂക്ഷമായ വിമര്‍ശനത്തിനും പാത്രമായത്‌ എന്നത്‌ ഭാരതീയ കലാചരിത്രത്തിലെ ഒരു ഐറണിയാണ്‌. ഭാരതീയ ഇതിഹാസപുരാണങ്ങളെ പാശ്ചാത്യശെയിലിയില്‍ ചിത്രീകരിച്ച രവിവര്‍മ്മ ഒരു അഖില ഭാരതീയ ദൃശ്യബോധം സൃഷ്‌ടിച്ചു.
ബ്രിട്ടീഷ്‌ സാമ്രാജ്യ സര്‍ക്കാരില്‍നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്‌ 1904 ലെ നവവത്സര ബഹുമതിയായ കേസരിഹിന്റ്‌ മുദ്ര നല്‍കപ്പെട്ടു. ഈ ബഹുമതി ഒരു കലാകരനെ തേടിയെത്തുന്നത്‌ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു. ചിത്രകലാലോകത്ത്‌ രവിവര്‍മ്മ നേടിയിരുന്ന യശസ്‌ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുവാന്‍ ഇത്‌ കാരണമായി.
തന്ത്രത്തില്‍ ഒരു ആപ്‌തവാക്യമുണ്ട്‌. ബ്രഹ്‌മാണ്‌ഡത്തില്‍ ഉള്ളതെല്ലാം, പിണ്‌ഡാണ്‌ഡത്തില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആയവ പുറത്തുവരണമെങ്കില്‍ തപസ്‌ വേണം. അതായത്‌ മനസിനെ തപിപ്പിക്കണം. ഈ താപം ഉണ്ടാകുന്നത്‌ ധ്യാനകലയില്‍ അഥവാ ഏകാഗ്രതയില്‍നിന്നാണ്‌. ഏകാഗ്രതയില്‍ കാണുന്ന ഉള്‍കാഴ്ചകള്‍ ആയിരുന്നു മഹര്‍ഷിമാര്‍ നടത്തിയ 'പ്രതിഷ്ഠകള്‍'. ശിലായുഗത്തില്‍ തൂലികകള്‍ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാല്‍ അവ 'ശിലകളായും' അതിനുശേഷം പച്ചിലച്ചായങ്ങളുടെ വരവോടെ ചിത്രങ്ങളായും നമുക്ക്‌ ലഭിച്ചു. ചുരുക്കത്തില്‍ ശ്രീശങ്കരാചാര്യരുടെ പ്രതിഷ്ഠകളും രാജാരവിവര്‍മ്മയുടെ ചിത്രങ്ങളും തപസിദ്ധികളാണ്‌.
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓൺലൈൻ
സരസ്വതിയുടെ പാരിതോഷികം
എം.കെ. ഹരികുമാര്‍
ജീവിതത്തെ നര്‍മ്മത്തോടെ കാണുന്ന കവിയാണ്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍. എന്നാല്‍ ഈ നര്‍മ്മം കേവലമല്ല; ജീവിത ദുരന്തത്തിലും ചിരിക്കാനുളള വക തേടുന്ന ഒരു 'തലതിരിഞ്ഞ' നര്‍മ്മമാണത്‌. ജീവിതത്തിന്റെ ഫലശൂന്യതയെപ്പറ്റി ദാര്‍ശനികമായി നേടിയ അറിവാണ്‌ ഇതിനുകാരണം.
"വിളക്കൊക്കെയൂതിക്കെടു
ത്തിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും
വെളിച്ചം വെളിച്ചം വിളിക്കുന്ന
മര്‍ത്ത്യന്റെ നാദമടങ്ങിക്കഴി
ഞ്ഞു" (മൃത്യുപൂജ)
എന്ന്‌ പാടാന്‍ കഴിയുന്ന കവിതന്നെയാണ്‌
"പുണ്യപുരുഷന്മാര്‍ മരിച്ചു
പോയി
ഭൂമിയുടെ പുണ്യമിത്‌ മിഥ്യാപു രാണം' (മൃത്യുപൂജ) എന്നും കുറിക്കുന്നത്‌.
പാരമ്പര്യത്തെ വിട്ട്‌ സ്വന്തം വഴിയില്‍ അലഞ്ഞ ഈ കവി 'കുരുക്ഷേത്രം', 'പകലുകള്‍ രാത്രികള്‍' തുടങ്ങിയ കവിതകളിലൂടെ സ്വന്തം കാവ്യദര്‍ശനത്തെയും ചിന്തയെയും അവതരിപ്പിച്ചു. അന്‌ധവിശ്വാസവും ആദര്‍ശവും നശിപ്പിച്ച മനുഷ്യനെ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള പുനരാലോചനകളാണ്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരോടൊപ്പം നിന്ന മറ്റു കവികളും ഏറ്റെടുത്ത ദൌത്യം. അതുവരെ കവിതകള്‍ക്ക്‌ വിഷയമാകാതിരുന്ന പുതിയ ഒരു മനുഷ്യനെ കടമ്മനിട്ട, സച്ചിദാനന്ദന്‍, ആറ്റൂര്‍ രവിവര്‍മ്മ, മാധവന്‍ അയ്യപ്പത്ത്‌, ആര്‍. രാമചന്ദ്രന്‍ തുടങ്ങിയ കവികള്‍ ആവിഷ്കരിച്ചു.
ഉണ്ടെന്ന്‌ പലരും പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ച ഒരര്‍ത്ഥം ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടത്താന്‍ കഴിയാത്തവന്റെ നിസ്സഹായത സത്യസന്‌ധമായി അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. തീര്‍ത്തും നിരാശനായ ഒരു മനുഷ്യവ്യക്തിയെ അതേ രീതിയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചതിലൂടെയാണ്‌ ഒരു നവമാനവസങ്കല്‌പത്തെ ഈ കവി നിര്‍മ്മിച്ചത്‌.
"സ്‌തുതിപാടുക നാം മര്‍ത്ത്യന്‌
സ്‌തുതി പാടുക നാം അയല്‍പ്പ
ക്കത്തെ അരവയര്‍
നിറയാപ്പെണ്ണിന്‌ നിറവയര്‍ നല്‍
കിയ മര്‍ത്ത്യന്‌
സ്‌തുതി പാടുക നാം" എന്ന്‌ കവി ഒരിക്കല്‍ എഴുതിയത്‌ ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്‌ ഉള്‍ക്കൊള്ളേണ്ടത്‌.
വാസ്‌തവത്തില്‍ മലയാള കവിതയെ മരണത്തില്‍ നിന്ന്‌ രക്ഷിച്ചത്‌ ഈ തരത്തിലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളാണ്‌. വൃത്തത്തില്‍ നിന്ന്‌ വ്യതിചലിച്ച്‌ ഗദ്യത്തിലും ഗദ്യവും പദ്യവും കലര്‍ന്ന മിശ്രഭാഷയിലും അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌. ഗദ്യത്തിന്റെ താളത്തെ കണ്ടെത്തിയ അദ്ദേഹം അധ്യാപകന്‍, പരിഭാഷകന്‍, പ്രഭാഷകന്‍, ഗദ്യകാരന്‍ എന്നീ നിലകളിലും തന്റെ സാഹിത്യബോധത്തിന്‌ വികാസം നല്‍കി. ആഗോളസാഹിത്യത്തെപ്പറ്റിയുളള അവബോധമാണ്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ മറ്റൊരു സവിശേഷത. നൂതന പ്രവണതകളെപ്പറ്റി പഠിക്കുകയും അതിന്റെ നല്ല വശങ്ങള്‍ സ്വന്തം കവിതയിലേക്ക്‌ സ്വാംശീകരിക്കുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം ഇന്നും കവിതയില്‍ പരീക്ഷണം നടത്തുന്നു.
ആധുനികോത്തരകവിത മലയാളത്തില്‍ അവതരിച്ചു എന്ന്‌ ആദ്യമായി വിളിച്ചുപറഞ്ഞത്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരാണെന്നോര്‍ക്കണം. ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാടിന്റെ 'മനുഷ്യന്റെ കൈകള്‍, മരിക്കാത്ത കൈകള്‍' എന്ന വരി പുതിയ ബിംബം കണ്ടെത്തുന്ന ആധുനികോത്തര കവിതയായി അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത്‌ ഇരുപതുവര്‍ഷം മുമ്പ്‌ 'കലാകൌമുദി'യില്‍ എഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തിലാണ്‌. ഇന്നും അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ ആധുനികതയുടെയും ഉത്തരാധുനികതയുടെയും പ്രവണതകളെ സമന്വയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ നീങ്ങുകയാണ്‌. ഒരിക്കലും സാഹിത്യത്തിന്‌ യാഥാസ്ഥിതികമാകാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന്‌ ശഠിക്കുന്ന അദ്ദേഹം അഭിമുഖ സംഭാഷണങ്ങള്‍ക്ക്‌ തയ്യാറല്ല. "ഒരു അഭിമുഖത്തിനാണ്‌, വീട്ടിലേക്ക്‌ വരട്ടേ" എന്നു വിളിച്ചുചോദിച്ചാല്‍ സ്‌നേഹമുള്ളവരോട്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ പറയും, 'വന്നോളൂ, പക്ഷേ, അഭിമുഖം എന്ന സാധനം മാത്രം ഇവിടെയില്ല' എന്ന്‌.
കവിത എഴുതുകയും പൊതുവേദികളില്‍ വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അദ്ദേഹം മലയാളകവിതയിലെ വിവിധ തലമുറകളുടെ രക്ഷാധികാരിയുമാണ്‌. പുതിയ കവികള്‍ക്ക്‌ എഴുതിക്കൊടുക്കുന്ന അവതാരികകള്‍ മാത്രമല്ല ഇതിനുള്ള വേദി. പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക്‌ മുമ്പ്‌ 'കേരളകവിത' എന്ന പേരില്‍ ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണം അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ചതാണ്‌ ഈ വഴിക്ക്‌ ഒരു മുന്നേറ്റമുണ്ടാക്കിയത്‌. ആനുകാലികങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ട്‌ വഴി തെറ്റിപ്പോകുന്ന അനേകം യുവകവികളെ തേടിപ്പിടിച്ച്‌ വര്‍ഷംതോറും പുറത്തുവരുന്ന 'കേരളകവിത'യില്‍ അവരുടെ രചനകളെ അദ്ദേഹം ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചത്‌ ചരിത്രപരമായി എത്രയോ വലിയ കാര്യമാണ്‌. ഇന്നും കേരളകവിത മുടക്കംകൂടാതെ എല്ലാവര്‍ഷവും പുറത്തിറങ്ങുന്നു.എപ്പോഴും ഒരു നര്‍മ്മം അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ക്കുണ്ടാവും. ഏതു സംഭാഷണശകലത്തില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹം അതുണ്ടാക്കും. കവി യായ പ്രഭാകര്‍മാച്ച്‌വേ വഴി ചോദിച്ചാല്‍ അദ്ദേഹം "മച്ച്‌ വേ" എന്ന്‌ നര്‍മ്മത്തോടെ പറയുന്നത്‌ പെട്ടെന്നാണ്‌.
ഈ നര്‍മ്മബോധം, ജീവിതം ദുഃഖകരമെങ്കിലും ചിരിക്കാനുള്ളതാണെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തില്‍ നിന്നുണ്ടായതുമാണ്‌.
അദ്ദേഹത്തിന്‌ സരസ്വതി സമ്മാനവും ജ്ഞാനപീഠ പുരസ്കാരവും വളരെ നേരത്തെ ലഭിക്കേണ്ടതായിരുന്നുവെന്ന്‌ ഏതൊരു സഹൃദയനും സമ്മതിക്കും. ഇപ്പോള്‍ സരസ്വതിസമ്മാനം ലഭിച്ചു. ഇനി ജ്ഞാനപീഠ കമ്മിറ്റിയുടെ ഊഴമാണ്‌.
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓൺലൈൻ
ജീവിതത്തെ നര്‍മ്മത്തോടെ കാണുന്ന കവിയാണ്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍. എന്നാല്‍ ഈ നര്‍മ്മം കേവലമല്ല; ജീവിത ദുരന്തത്തിലും ചിരിക്കാനുളള വക തേടുന്ന ഒരു 'തലതിരിഞ്ഞ' നര്‍മ്മമാണത്‌. ജീവിതത്തിന്റെ ഫലശൂന്യതയെപ്പറ്റി ദാര്‍ശനികമായി നേടിയ അറിവാണ്‌ ഇതിനുകാരണം.
"വിളക്കൊക്കെയൂതിക്കെടു
ത്തിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും
വെളിച്ചം വെളിച്ചം വിളിക്കുന്ന
മര്‍ത്ത്യന്റെ നാദമടങ്ങിക്കഴി
ഞ്ഞു" (മൃത്യുപൂജ)
എന്ന്‌ പാടാന്‍ കഴിയുന്ന കവിതന്നെയാണ്‌
"പുണ്യപുരുഷന്മാര്‍ മരിച്ചു
പോയി
ഭൂമിയുടെ പുണ്യമിത്‌ മിഥ്യാപു രാണം' (മൃത്യുപൂജ) എന്നും കുറിക്കുന്നത്‌.
പാരമ്പര്യത്തെ വിട്ട്‌ സ്വന്തം വഴിയില്‍ അലഞ്ഞ ഈ കവി 'കുരുക്ഷേത്രം', 'പകലുകള്‍ രാത്രികള്‍' തുടങ്ങിയ കവിതകളിലൂടെ സ്വന്തം കാവ്യദര്‍ശനത്തെയും ചിന്തയെയും അവതരിപ്പിച്ചു. അന്‌ധവിശ്വാസവും ആദര്‍ശവും നശിപ്പിച്ച മനുഷ്യനെ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള പുനരാലോചനകളാണ്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരോടൊപ്പം നിന്ന മറ്റു കവികളും ഏറ്റെടുത്ത ദൌത്യം. അതുവരെ കവിതകള്‍ക്ക്‌ വിഷയമാകാതിരുന്ന പുതിയ ഒരു മനുഷ്യനെ കടമ്മനിട്ട, സച്ചിദാനന്ദന്‍, ആറ്റൂര്‍ രവിവര്‍മ്മ, മാധവന്‍ അയ്യപ്പത്ത്‌, ആര്‍. രാമചന്ദ്രന്‍ തുടങ്ങിയ കവികള്‍ ആവിഷ്കരിച്ചു.
ഉണ്ടെന്ന്‌ പലരും പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ച ഒരര്‍ത്ഥം ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടത്താന്‍ കഴിയാത്തവന്റെ നിസ്സഹായത സത്യസന്‌ധമായി അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. തീര്‍ത്തും നിരാശനായ ഒരു മനുഷ്യവ്യക്തിയെ അതേ രീതിയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചതിലൂടെയാണ്‌ ഒരു നവമാനവസങ്കല്‌പത്തെ ഈ കവി നിര്‍മ്മിച്ചത്‌.
"സ്‌തുതിപാടുക നാം മര്‍ത്ത്യന്‌
സ്‌തുതി പാടുക നാം അയല്‍പ്പ
ക്കത്തെ അരവയര്‍
നിറയാപ്പെണ്ണിന്‌ നിറവയര്‍ നല്‍
കിയ മര്‍ത്ത്യന്‌
സ്‌തുതി പാടുക നാം" എന്ന്‌ കവി ഒരിക്കല്‍ എഴുതിയത്‌ ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്‌ ഉള്‍ക്കൊള്ളേണ്ടത്‌.
വാസ്‌തവത്തില്‍ മലയാള കവിതയെ മരണത്തില്‍ നിന്ന്‌ രക്ഷിച്ചത്‌ ഈ തരത്തിലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളാണ്‌. വൃത്തത്തില്‍ നിന്ന്‌ വ്യതിചലിച്ച്‌ ഗദ്യത്തിലും ഗദ്യവും പദ്യവും കലര്‍ന്ന മിശ്രഭാഷയിലും അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌. ഗദ്യത്തിന്റെ താളത്തെ കണ്ടെത്തിയ അദ്ദേഹം അധ്യാപകന്‍, പരിഭാഷകന്‍, പ്രഭാഷകന്‍, ഗദ്യകാരന്‍ എന്നീ നിലകളിലും തന്റെ സാഹിത്യബോധത്തിന്‌ വികാസം നല്‍കി. ആഗോളസാഹിത്യത്തെപ്പറ്റിയുളള അവബോധമാണ്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ മറ്റൊരു സവിശേഷത. നൂതന പ്രവണതകളെപ്പറ്റി പഠിക്കുകയും അതിന്റെ നല്ല വശങ്ങള്‍ സ്വന്തം കവിതയിലേക്ക്‌ സ്വാംശീകരിക്കുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം ഇന്നും കവിതയില്‍ പരീക്ഷണം നടത്തുന്നു.
ആധുനികോത്തരകവിത മലയാളത്തില്‍ അവതരിച്ചു എന്ന്‌ ആദ്യമായി വിളിച്ചുപറഞ്ഞത്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരാണെന്നോര്‍ക്കണം. ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാടിന്റെ 'മനുഷ്യന്റെ കൈകള്‍, മരിക്കാത്ത കൈകള്‍' എന്ന വരി പുതിയ ബിംബം കണ്ടെത്തുന്ന ആധുനികോത്തര കവിതയായി അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത്‌ ഇരുപതുവര്‍ഷം മുമ്പ്‌ 'കലാകൌമുദി'യില്‍ എഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തിലാണ്‌. ഇന്നും അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ ആധുനികതയുടെയും ഉത്തരാധുനികതയുടെയും പ്രവണതകളെ സമന്വയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ നീങ്ങുകയാണ്‌. ഒരിക്കലും സാഹിത്യത്തിന്‌ യാഥാസ്ഥിതികമാകാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന്‌ ശഠിക്കുന്ന അദ്ദേഹം അഭിമുഖ സംഭാഷണങ്ങള്‍ക്ക്‌ തയ്യാറല്ല. "ഒരു അഭിമുഖത്തിനാണ്‌, വീട്ടിലേക്ക്‌ വരട്ടേ" എന്നു വിളിച്ചുചോദിച്ചാല്‍ സ്‌നേഹമുള്ളവരോട്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ പറയും, 'വന്നോളൂ, പക്ഷേ, അഭിമുഖം എന്ന സാധനം മാത്രം ഇവിടെയില്ല' എന്ന്‌.
കവിത എഴുതുകയും പൊതുവേദികളില്‍ വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അദ്ദേഹം മലയാളകവിതയിലെ വിവിധ തലമുറകളുടെ രക്ഷാധികാരിയുമാണ്‌. പുതിയ കവികള്‍ക്ക്‌ എഴുതിക്കൊടുക്കുന്ന അവതാരികകള്‍ മാത്രമല്ല ഇതിനുള്ള വേദി. പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക്‌ മുമ്പ്‌ 'കേരളകവിത' എന്ന പേരില്‍ ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണം അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ചതാണ്‌ ഈ വഴിക്ക്‌ ഒരു മുന്നേറ്റമുണ്ടാക്കിയത്‌. ആനുകാലികങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ട്‌ വഴി തെറ്റിപ്പോകുന്ന അനേകം യുവകവികളെ തേടിപ്പിടിച്ച്‌ വര്‍ഷംതോറും പുറത്തുവരുന്ന 'കേരളകവിത'യില്‍ അവരുടെ രചനകളെ അദ്ദേഹം ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചത്‌ ചരിത്രപരമായി എത്രയോ വലിയ കാര്യമാണ്‌. ഇന്നും കേരളകവിത മുടക്കംകൂടാതെ എല്ലാവര്‍ഷവും പുറത്തിറങ്ങുന്നു.എപ്പോഴും ഒരു നര്‍മ്മം അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ക്കുണ്ടാവും. ഏതു സംഭാഷണശകലത്തില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹം അതുണ്ടാക്കും. കവി യായ പ്രഭാകര്‍മാച്ച്‌വേ വഴി ചോദിച്ചാല്‍ അദ്ദേഹം "മച്ച്‌ വേ" എന്ന്‌ നര്‍മ്മത്തോടെ പറയുന്നത്‌ പെട്ടെന്നാണ്‌.
ഈ നര്‍മ്മബോധം, ജീവിതം ദുഃഖകരമെങ്കിലും ചിരിക്കാനുള്ളതാണെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തില്‍ നിന്നുണ്ടായതുമാണ്‌.
അദ്ദേഹത്തിന്‌ സരസ്വതി സമ്മാനവും ജ്ഞാനപീഠ പുരസ്കാരവും വളരെ നേരത്തെ ലഭിക്കേണ്ടതായിരുന്നുവെന്ന്‌ ഏതൊരു സഹൃദയനും സമ്മതിക്കും. ഇപ്പോള്‍ സരസ്വതിസമ്മാനം ലഭിച്ചു. ഇനി ജ്ഞാനപീഠ കമ്മിറ്റിയുടെ ഊഴമാണ്‌.
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓൺലൈൻ
ബുധനാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 15, 2006
മുസന്ധം
ഒമാനിലെ മുസന്ധം പ്രവിശ്യയെകുറിച്ച്‌ മാധ്യമം ഓണ്‍ലൈനില്‍ വന്ന വാര്‍ത്ത. മുസന്ധത്തെ കുറിച്ച്‌ നല്ലൊരു വിവരണവും ലേഖകന്‍ തരുന്നുണ്ട്‌.
അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ ഒമാനിലേക്ക്‌ ടൂറിസ്റ്റ്‌ പ്രവാഹം വര്‍ധിക്കുന്നു
അബൂദബി/ഫുജൈറ: അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ മുസണ്ഡത്തിലേക്കും ദിബ്ബയിലേക്കും ടൂറിസ്‌റ്‌റ പ്രവാഹം വര്‍ധിക്കുന്നു. വടക്കന്‍ എമിറേറ്റായ റാസല്‍ഖൈമയില്‍ നിന്ന്‌ ഷ്യാം-അല്‍ജീര്‍ വഴി മുസണ്ഡം മുനമ്പിലേക്ക്‌ റോഡുമാര്‍ഗം കടക്കുന്ന വിനോദ സഞ്ചാരികളുടെ പ്രവാഹം ദിനംപ്രതി കുടിവരികയാണ്‌. മലയാളികളുള്‍പ്പെടെ നിരവധിപേര്‍ ഒഴിവുദിവസങ്ങള്‍ ചെലവഴിക്കാന്‍ ഈ വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക്‌ കടക്കുന്നുമുണ്ട്‌.
യു.എ.ഇയിലെ റാസല്‍ഖൈമ, ഫുജൈറ എമിറേറ്റ്‌സിലെ മലനിരകള്‍ക്കരികിലുള്ള മുസണ്ഡം പെനിന്‍സുലയിലെ കടലിനോടു ചേര്‍ന്നുള്ള കൂറ്റന്‍ പര്‍വ്വത താഴ്‌വരകളിലെ ഗ്രാമങ്ങളും ദ്വീപുകളും ഒമാന്‍ അതിര്‍ത്തിയിലാണ്‌. എന്നാല്‍ റോഡുമാര്‍ഗ്ഗം മുസണ്ഡത്തിലേക്കു കടക്കാന്‍ റാസല്‍ഖൈമ-ഫുജൈറ എമിറേറ്റുകളിലെ മലനിരകള്‍ കടക്കണം. യു.എ.ഇയുടെ വടക്കേ മൂലയില്‍ പര്‍വ്വത ശിഖരങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തുള്ള മുസണ്ഡം ഗ്രാമ പ്രദേശങ്ങളും ദ്വീപുകളും പ്രകൃതി രമണീയ മലനിരകളും, താഴ്‌വരകളും, കടല്‍ത്തീരവും, കടല്‍ ജീവി സങ്കേതങ്ങളും പൌരാണിക കോട്ടകളുമെല്ലാം ഗള്‍ഫിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രമായി വികസിക്കുകയാണ്‌. കാര്യമായ വികസനങ്ങമൊന്നുമില്ലാത്ത ഈ മേഖലയില്‍ എത്താന്‍ ഒമാന്‍കാര്‍ക്ക്‌ കടമ്പകളേറെ കടക്കണം. എന്നാല്‍, യു.എ.ഇയിലെ വിടേശികള്‍ക്കു പോലും നിഷ്‌പ്രയാസം കടക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ടൂറിസ്റ്റു കേന്ദ്രമാണ്‌ ഇത്‌.
നോര്‍വേ ഓഫ്‌ അറേബ്യ, നോര്‍വേ ഓഫ്‌ മിഡിലീസ്റ്റ്‌ എന്നീ ഓമനപ്പേരുകളില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന പര്‍വ്വത നിബിഢമായ മുസണ്ഡത്തിലെ ഓരോഗ്രാമവും കൌതുകം നല്‍കുന്നു. മലനിരകള്‍ക്കു താഴെ സമുദ്രവും താഴ്‌വാരങ്ങളിലെ ജലാശയവും ഏറെ ആകര്‍ഷകമാണ്‌. 70കിലോമീറ്ററോളം വീതിയുള്ള 'സ്‌ട്രെയ്റ്റ്‌ ഓഫ്‌ ഹൊര്‍മുസ്‌' കടലിടുക്കിന്‌ സമീപത്തെ മുസണ്ഡം മുനമ്പിലെ ഏകപട്ടണം തലസ്ഥാനമായ ഖസബാണ്‌. 17-ാ‍ം നൂറ്റാണ്ടില്‍ പോര്‍ച്ചുഗീസുകാര്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കോട്ടയാണ്‌ ഖസബിലെ പ്രധാന ആകര്‍ഷണങ്ങളില്‍ ഒന്ന്‌. പോര്‍ച്ചുഗീസുകാര്‍ നാവിക താവളമാക്കിയിരുന്ന കോട്ടയാണിത്‌. കടല്‍ക്ഷോഭവേളയിലും മറ്റും കപ്പലുകള്‍ നങ്കൂരമിട്ട്‌ വിശ്രമിക്കാനും ശുദ്ധജലം ശേഖരിക്കാനും പൌരാണിക കാലഘട്ടത്തില്‍ താവളമാക്കിയതും ഖസബായിരുന്നു. ഈത്തപഴം, ഗോതമ്പ്‌, ചെറുനാരങ്ങ തുടങ്ങിയ കൃഷിയും ഇവിടെയുണ്ട്‌. പരമ്പരാഗത രീതിയില്‍ ഈത്തപ്പന നാരും ഓലയും ഉപയോഗിച്ച്‌ പായയും കയറും നെയ്യുന്ന ഖസബിലെ ജനങ്ങളുടെ പ്രധാന തൊഴില്‍ മത്സ്യബന്ധനമാണ്‌.
മുസണ്ഡത്തിലെ ജനസംഖ്യ 28,000 മാത്രമാണ്‌. 18,000പേര് തലസ്ഥാനമായ ഖസബിലാണ്‌ താമസിക്കുന്നത്‌. 5500പേര് കിഴക്കന്‍ അതിര്‍ത്തി ഗ്രാമമായ ദിബ്ബയിലും.
വിരലുകള്‍ കടലിലേക്ക്‌ തള്ളി നില്‍ക്കും പോലെ കടലില്‍ പൊങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന കൂറ്റന്‍ മലകള്‍ സുന്ദരമായ കാഴ്ചയാണ്‌. ലിമ, ഖുംസാര്‍, താവി, ബുഖ തുടങ്ങിയ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളും മുസണ്ഡത്തിലെ മനോഹര മേഖലയാണ്‌. ലിമ, ഖുംസാര്‍ ദ്വീപുകളിലേക്ക്‌ ബോട്ടു മാര്‍ഗമേ സഞ്ചാര സൌകര്യമുള്ളു. ഖുംസാര്‍ ദ്വീപു യാത്രക്കിടയിലെ ഡോള്‍ഫിന്‍ കാഴ്ചകള്‍ മനോഹരമാണ്‌.
ബോട്ടു സഞ്ചാരികള്‍ക്കൊപ്പം നീന്തിപ്പായുന്ന ഡോള്‍ഫിന്‍കൂട്ടമാണ്‌ മുസണ്ഡം ദ്വീപുകളിലേക്ക്‌ ടൂറിസ്റ്റുകളെ ആകര്‍ഷിക്കുന്നതില്‍ മുഖ്യ പങ്കുവഹിക്കുന്നത്‌.
ഖുംസാര്‍ ദ്വീപുവാസികളുടെ ഭാഷയും കൌതുകകരമാണ്‌. അറബി, പേര്‍ഷ്യന്‍, ഹിന്ദി, ഇംഗ്ലീഷ്‌ ഭാഷകള്‍ ഇടകലര്‍ത്തിയുള്ളതാണ്‌ ഖുംസാരി ഭാഷ. മറ്റൊരു ദ്വീപായ മഖ്‌ലാബ്‌ ദ്വീപ്‌ അറിയപ്പെടുന്നത്‌ ടെലിഗ്രാഫ്‌ ദ്വീപെന്ന പേരിലാണ്‌. 1864ല്‍ ബസ്‌റയില്‍ നിന്ന്‌ ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ സമുദ്രാന്തര്‍ വാര്‍ത്താ വിനിമയ കേബിള്‍ സ്ഥാപിച്ചത്‌ ഈ ദ്വീപു വഴിക്കായതാണ്‌ ഈ പേര്‍്‌ വരാന്‍ കാരണം. ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങള്‍, ഇറാന്‍, ഇറാഖ്‌ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ എണ്ണയുള്‍പ്പെടെയുള്ള 90 ശതമാനം വ്യാപാരക്കടത്ത്‌ നടക്കുന്ന തിരക്കേറിയ കപ്പല്‍ മാര്ഗ്ഗമാണ് മുസണ്ഡം പെനിന്‍സുലക്കരികിലെ സ്‌ട്രെയ്റ്റ്‌ ഓഫ്‌ ഹോര്‍മൂസ്‌ കടല്‍ ഇടുക്ക്‌. തന്ത്രപ്രാധാന പ്രദേശമായതിനാല്‍ മുസണ്ഡം മലനിരകളില്‍ പട്ടാളക്കാരെ വിന്യസിച്ച്‌ നിരീക്ഷണം നടത്തുന്നുമുണ്ട്‌.
മുസണ്ഡത്തിലേക്ക്‌ പോകുന്നവര്‍ക്ക്‌ റാസല്‍ഖൈമയിലെ ഷ്യാം-അല്‍ജീര്‍ വഴി റാസ്‌ അല്‍ദാര അതിര്‍ത്തിയില്‍ കസ്റ്റംസ്‌ ക്ലിയറന്‍സിന്‌ 30 ദിര്‍ഹമാണ്‌ ചെലവ്‌. അബൂദബിയില്‍ നിന്ന്‌ എമിറേറ്റ്‌സ്‌ റോഡുവഴി മൂന്ന്‌ മണിക്കൂറാണ്‌ യാത്രക്ക്‌ വേണ്ടിവരിക. അവിടെ നിന്ന്‌ 40 കിലോമീറ്ററാണ്‌ മുസണ്ഡം പട്ടണമായ ഖസബിലേക്കുള്ളത്‌.
ഖൊര്‍ഫുക്കാന്‍ റോഡുവഴി ദിബ്ബയില്‍ നിന്ന്‌ ജബല്‍ റാബ്‌ മലചുറ്റിയുള്ള ഹൈറേഞ്ചിലൂടെ വാഹനസവാരിക്കു പറ്റിയ മറ്റൊരു റോഡും കരമാര്‍ഗ്ഗം മുസണ്ഡത്തിലേക്കുണ്ട്‌. ജബല്‍ റാബിലേക്കുള്ള പകുതി വഴിയില്‍ മിലിറ്ററി ചെക്ക്‌ പോസ്റ്റുണ്ട്‌. റോഡ്‌ പെര്‍മിറ്റ്‌ മുന്‍കൂട്ടി വാങ്ങിച്ചാല്‍ ഇതുവഴി സഞ്ചരിക്കാന്‍ സാധിക്കും. ദിബ്ബ കടല്‍ത്തീരത്തെ ജെട്ടിയില്‍ നിന്ന്‌ ബോട്ടു വഴിയും മുസണ്ഡം ദ്വീപുകളിലേക്ക്‌ ടൂറിസ്റ്റുകളെ കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്‌.
കടലും കരയും തീര്‍ത്ത മനോഹരമായ ദൃശ്യവിരുന്നാണ്‌ ഒമാന്റെ ദിബ്ബ ബയാഹില്‍ സഞ്ചാരികളെ കാത്തിരിക്കുന്നത്‌. മല്‍സ്യബന്‌ധനം മുഖ്യ തൊഴിലാക്കിയ കടലോര ഗ്രാമങ്ങള്‍ തേടിയുള്ള സ്‌പീഡ്‌ ബോട്ടിലെ യാത്ര അവിസ്‌മരണീയമായ അനുഭവമാണ്‌. യു.എ.ഇയുടെ ഹിസ്സിന്‍ ദിബ്ബ തീരദേശ റോഡിലൂടെ മൂന്ന്‌ കിലോമീറ്ററോളം യാത്ര ചെയ്താല് ദിബ്ബ ബയാഹിലുള്ള മല്‍സ്യബന്‌ധന തുറമുഖത്ത്‌ എത്താനാകും.
ഇവിടെ വലിയ ലോഞ്ചുകള്‍ മുതല്‍ ചെറിയ സ്‌പീഡ്‌ ബോട്ടുകള്‍ വരെ യാത്രക്കാരെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്‌. 10 പേര്‍ക്ക്‌ ഇരിക്കാവുന്ന തദ്ദേശീയര്‍ ഓടിക്കുന്ന സ്‌പീഡ്‌ ബോട്ടുകളും ലഭ്യമാണ്‌. 3 മണിക്കൂറിലേറെ യാത്രക്ക്‌ 400 ദിര്‍ഹമാണ്‌ ഇവര്‍ ഈടാക്കുന്നത്‌.
വിജനമായ ഈ മലമുകളില്‍ മനുഷ്യന്റെ സാഹസികതയുശട പര്യായമായി കടന്നുപോകുന്ന ഇലക്‌ട്രിക്‌ പോസ്റ്റുകള്‍, പഞ്ചാരമണലുള്ള മനോഹരമായ കടലോര ഗ്രാമങ്ങള്‍, മലമുകളില്‍നിന്ന്‌ നേരെ കടലിലേക്ക്‌ മുഖമുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട വീടുകള്‍, ആടുകള്‍ മാത്രം മേഞ്ഞുനടക്കുന്ന തീരങ്ങള്‍ എന്നിവയാണ്‌ ഇവിടുത്തെ പ്രധാന കാഴ്ചകള്‍. സ്‌പീഡ്‌ ബോട്ടില്‍ 20 മിനിററ്‌ യാത്ര ചെയ്താല് എത്തുന്ന കടലോര ഗ്രാമമാണ്‌ ഇഹി. മല്‍സ്യബന്‌ധനം മുഖ്യ തൊഴിലാക്കിയ ഗ്രാമത്തില്‍ വെറും 40 വീടുകളാണ്‌ ഉള്ളത്‌. നിര്‍മാണ വൈദഗ്‌ധ്യത്തിന്‌ പേരുകേട്ട ലിമ ഗ്രാമവും ഇവിടെ അടുത്തുതന്നെയാണ്‌.
കടപ്പാട് : മാധ്യമം ഓണ്‍ലൈന്‍.
ലിങ്ക്‌
അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ ഒമാനിലേക്ക്‌ ടൂറിസ്റ്റ്‌ പ്രവാഹം വര്‍ധിക്കുന്നു
അബൂദബി/ഫുജൈറ: അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ മുസണ്ഡത്തിലേക്കും ദിബ്ബയിലേക്കും ടൂറിസ്‌റ്‌റ പ്രവാഹം വര്‍ധിക്കുന്നു. വടക്കന്‍ എമിറേറ്റായ റാസല്‍ഖൈമയില്‍ നിന്ന്‌ ഷ്യാം-അല്‍ജീര്‍ വഴി മുസണ്ഡം മുനമ്പിലേക്ക്‌ റോഡുമാര്‍ഗം കടക്കുന്ന വിനോദ സഞ്ചാരികളുടെ പ്രവാഹം ദിനംപ്രതി കുടിവരികയാണ്‌. മലയാളികളുള്‍പ്പെടെ നിരവധിപേര്‍ ഒഴിവുദിവസങ്ങള്‍ ചെലവഴിക്കാന്‍ ഈ വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക്‌ കടക്കുന്നുമുണ്ട്‌.
യു.എ.ഇയിലെ റാസല്‍ഖൈമ, ഫുജൈറ എമിറേറ്റ്‌സിലെ മലനിരകള്‍ക്കരികിലുള്ള മുസണ്ഡം പെനിന്‍സുലയിലെ കടലിനോടു ചേര്‍ന്നുള്ള കൂറ്റന്‍ പര്‍വ്വത താഴ്‌വരകളിലെ ഗ്രാമങ്ങളും ദ്വീപുകളും ഒമാന്‍ അതിര്‍ത്തിയിലാണ്‌. എന്നാല്‍ റോഡുമാര്‍ഗ്ഗം മുസണ്ഡത്തിലേക്കു കടക്കാന്‍ റാസല്‍ഖൈമ-ഫുജൈറ എമിറേറ്റുകളിലെ മലനിരകള്‍ കടക്കണം. യു.എ.ഇയുടെ വടക്കേ മൂലയില്‍ പര്‍വ്വത ശിഖരങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തുള്ള മുസണ്ഡം ഗ്രാമ പ്രദേശങ്ങളും ദ്വീപുകളും പ്രകൃതി രമണീയ മലനിരകളും, താഴ്‌വരകളും, കടല്‍ത്തീരവും, കടല്‍ ജീവി സങ്കേതങ്ങളും പൌരാണിക കോട്ടകളുമെല്ലാം ഗള്‍ഫിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രമായി വികസിക്കുകയാണ്‌. കാര്യമായ വികസനങ്ങമൊന്നുമില്ലാത്ത ഈ മേഖലയില്‍ എത്താന്‍ ഒമാന്‍കാര്‍ക്ക്‌ കടമ്പകളേറെ കടക്കണം. എന്നാല്‍, യു.എ.ഇയിലെ വിടേശികള്‍ക്കു പോലും നിഷ്‌പ്രയാസം കടക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ടൂറിസ്റ്റു കേന്ദ്രമാണ്‌ ഇത്‌.
നോര്‍വേ ഓഫ്‌ അറേബ്യ, നോര്‍വേ ഓഫ്‌ മിഡിലീസ്റ്റ്‌ എന്നീ ഓമനപ്പേരുകളില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന പര്‍വ്വത നിബിഢമായ മുസണ്ഡത്തിലെ ഓരോഗ്രാമവും കൌതുകം നല്‍കുന്നു. മലനിരകള്‍ക്കു താഴെ സമുദ്രവും താഴ്‌വാരങ്ങളിലെ ജലാശയവും ഏറെ ആകര്‍ഷകമാണ്‌. 70കിലോമീറ്ററോളം വീതിയുള്ള 'സ്‌ട്രെയ്റ്റ്‌ ഓഫ്‌ ഹൊര്‍മുസ്‌' കടലിടുക്കിന്‌ സമീപത്തെ മുസണ്ഡം മുനമ്പിലെ ഏകപട്ടണം തലസ്ഥാനമായ ഖസബാണ്‌. 17-ാ‍ം നൂറ്റാണ്ടില്‍ പോര്‍ച്ചുഗീസുകാര്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കോട്ടയാണ്‌ ഖസബിലെ പ്രധാന ആകര്‍ഷണങ്ങളില്‍ ഒന്ന്‌. പോര്‍ച്ചുഗീസുകാര്‍ നാവിക താവളമാക്കിയിരുന്ന കോട്ടയാണിത്‌. കടല്‍ക്ഷോഭവേളയിലും മറ്റും കപ്പലുകള്‍ നങ്കൂരമിട്ട്‌ വിശ്രമിക്കാനും ശുദ്ധജലം ശേഖരിക്കാനും പൌരാണിക കാലഘട്ടത്തില്‍ താവളമാക്കിയതും ഖസബായിരുന്നു. ഈത്തപഴം, ഗോതമ്പ്‌, ചെറുനാരങ്ങ തുടങ്ങിയ കൃഷിയും ഇവിടെയുണ്ട്‌. പരമ്പരാഗത രീതിയില്‍ ഈത്തപ്പന നാരും ഓലയും ഉപയോഗിച്ച്‌ പായയും കയറും നെയ്യുന്ന ഖസബിലെ ജനങ്ങളുടെ പ്രധാന തൊഴില്‍ മത്സ്യബന്ധനമാണ്‌.
മുസണ്ഡത്തിലെ ജനസംഖ്യ 28,000 മാത്രമാണ്‌. 18,000പേര് തലസ്ഥാനമായ ഖസബിലാണ്‌ താമസിക്കുന്നത്‌. 5500പേര് കിഴക്കന്‍ അതിര്‍ത്തി ഗ്രാമമായ ദിബ്ബയിലും.
വിരലുകള്‍ കടലിലേക്ക്‌ തള്ളി നില്‍ക്കും പോലെ കടലില്‍ പൊങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന കൂറ്റന്‍ മലകള്‍ സുന്ദരമായ കാഴ്ചയാണ്‌. ലിമ, ഖുംസാര്‍, താവി, ബുഖ തുടങ്ങിയ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളും മുസണ്ഡത്തിലെ മനോഹര മേഖലയാണ്‌. ലിമ, ഖുംസാര്‍ ദ്വീപുകളിലേക്ക്‌ ബോട്ടു മാര്‍ഗമേ സഞ്ചാര സൌകര്യമുള്ളു. ഖുംസാര്‍ ദ്വീപു യാത്രക്കിടയിലെ ഡോള്‍ഫിന്‍ കാഴ്ചകള്‍ മനോഹരമാണ്‌.
ബോട്ടു സഞ്ചാരികള്‍ക്കൊപ്പം നീന്തിപ്പായുന്ന ഡോള്‍ഫിന്‍കൂട്ടമാണ്‌ മുസണ്ഡം ദ്വീപുകളിലേക്ക്‌ ടൂറിസ്റ്റുകളെ ആകര്‍ഷിക്കുന്നതില്‍ മുഖ്യ പങ്കുവഹിക്കുന്നത്‌.
ഖുംസാര്‍ ദ്വീപുവാസികളുടെ ഭാഷയും കൌതുകകരമാണ്‌. അറബി, പേര്‍ഷ്യന്‍, ഹിന്ദി, ഇംഗ്ലീഷ്‌ ഭാഷകള്‍ ഇടകലര്‍ത്തിയുള്ളതാണ്‌ ഖുംസാരി ഭാഷ. മറ്റൊരു ദ്വീപായ മഖ്‌ലാബ്‌ ദ്വീപ്‌ അറിയപ്പെടുന്നത്‌ ടെലിഗ്രാഫ്‌ ദ്വീപെന്ന പേരിലാണ്‌. 1864ല്‍ ബസ്‌റയില്‍ നിന്ന്‌ ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ സമുദ്രാന്തര്‍ വാര്‍ത്താ വിനിമയ കേബിള്‍ സ്ഥാപിച്ചത്‌ ഈ ദ്വീപു വഴിക്കായതാണ്‌ ഈ പേര്‍്‌ വരാന്‍ കാരണം. ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങള്‍, ഇറാന്‍, ഇറാഖ്‌ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ എണ്ണയുള്‍പ്പെടെയുള്ള 90 ശതമാനം വ്യാപാരക്കടത്ത്‌ നടക്കുന്ന തിരക്കേറിയ കപ്പല്‍ മാര്ഗ്ഗമാണ് മുസണ്ഡം പെനിന്‍സുലക്കരികിലെ സ്‌ട്രെയ്റ്റ്‌ ഓഫ്‌ ഹോര്‍മൂസ്‌ കടല്‍ ഇടുക്ക്‌. തന്ത്രപ്രാധാന പ്രദേശമായതിനാല്‍ മുസണ്ഡം മലനിരകളില്‍ പട്ടാളക്കാരെ വിന്യസിച്ച്‌ നിരീക്ഷണം നടത്തുന്നുമുണ്ട്‌.
മുസണ്ഡത്തിലേക്ക്‌ പോകുന്നവര്‍ക്ക്‌ റാസല്‍ഖൈമയിലെ ഷ്യാം-അല്‍ജീര്‍ വഴി റാസ്‌ അല്‍ദാര അതിര്‍ത്തിയില്‍ കസ്റ്റംസ്‌ ക്ലിയറന്‍സിന്‌ 30 ദിര്‍ഹമാണ്‌ ചെലവ്‌. അബൂദബിയില്‍ നിന്ന്‌ എമിറേറ്റ്‌സ്‌ റോഡുവഴി മൂന്ന്‌ മണിക്കൂറാണ്‌ യാത്രക്ക്‌ വേണ്ടിവരിക. അവിടെ നിന്ന്‌ 40 കിലോമീറ്ററാണ്‌ മുസണ്ഡം പട്ടണമായ ഖസബിലേക്കുള്ളത്‌.
ഖൊര്‍ഫുക്കാന്‍ റോഡുവഴി ദിബ്ബയില്‍ നിന്ന്‌ ജബല്‍ റാബ്‌ മലചുറ്റിയുള്ള ഹൈറേഞ്ചിലൂടെ വാഹനസവാരിക്കു പറ്റിയ മറ്റൊരു റോഡും കരമാര്‍ഗ്ഗം മുസണ്ഡത്തിലേക്കുണ്ട്‌. ജബല്‍ റാബിലേക്കുള്ള പകുതി വഴിയില്‍ മിലിറ്ററി ചെക്ക്‌ പോസ്റ്റുണ്ട്‌. റോഡ്‌ പെര്‍മിറ്റ്‌ മുന്‍കൂട്ടി വാങ്ങിച്ചാല്‍ ഇതുവഴി സഞ്ചരിക്കാന്‍ സാധിക്കും. ദിബ്ബ കടല്‍ത്തീരത്തെ ജെട്ടിയില്‍ നിന്ന്‌ ബോട്ടു വഴിയും മുസണ്ഡം ദ്വീപുകളിലേക്ക്‌ ടൂറിസ്റ്റുകളെ കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്‌.
കടലും കരയും തീര്‍ത്ത മനോഹരമായ ദൃശ്യവിരുന്നാണ്‌ ഒമാന്റെ ദിബ്ബ ബയാഹില്‍ സഞ്ചാരികളെ കാത്തിരിക്കുന്നത്‌. മല്‍സ്യബന്‌ധനം മുഖ്യ തൊഴിലാക്കിയ കടലോര ഗ്രാമങ്ങള്‍ തേടിയുള്ള സ്‌പീഡ്‌ ബോട്ടിലെ യാത്ര അവിസ്‌മരണീയമായ അനുഭവമാണ്‌. യു.എ.ഇയുടെ ഹിസ്സിന്‍ ദിബ്ബ തീരദേശ റോഡിലൂടെ മൂന്ന്‌ കിലോമീറ്ററോളം യാത്ര ചെയ്താല് ദിബ്ബ ബയാഹിലുള്ള മല്‍സ്യബന്‌ധന തുറമുഖത്ത്‌ എത്താനാകും.
ഇവിടെ വലിയ ലോഞ്ചുകള്‍ മുതല്‍ ചെറിയ സ്‌പീഡ്‌ ബോട്ടുകള്‍ വരെ യാത്രക്കാരെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്‌. 10 പേര്‍ക്ക്‌ ഇരിക്കാവുന്ന തദ്ദേശീയര്‍ ഓടിക്കുന്ന സ്‌പീഡ്‌ ബോട്ടുകളും ലഭ്യമാണ്‌. 3 മണിക്കൂറിലേറെ യാത്രക്ക്‌ 400 ദിര്‍ഹമാണ്‌ ഇവര്‍ ഈടാക്കുന്നത്‌.
വിജനമായ ഈ മലമുകളില്‍ മനുഷ്യന്റെ സാഹസികതയുശട പര്യായമായി കടന്നുപോകുന്ന ഇലക്‌ട്രിക്‌ പോസ്റ്റുകള്‍, പഞ്ചാരമണലുള്ള മനോഹരമായ കടലോര ഗ്രാമങ്ങള്‍, മലമുകളില്‍നിന്ന്‌ നേരെ കടലിലേക്ക്‌ മുഖമുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട വീടുകള്‍, ആടുകള്‍ മാത്രം മേഞ്ഞുനടക്കുന്ന തീരങ്ങള്‍ എന്നിവയാണ്‌ ഇവിടുത്തെ പ്രധാന കാഴ്ചകള്‍. സ്‌പീഡ്‌ ബോട്ടില്‍ 20 മിനിററ്‌ യാത്ര ചെയ്താല് എത്തുന്ന കടലോര ഗ്രാമമാണ്‌ ഇഹി. മല്‍സ്യബന്‌ധനം മുഖ്യ തൊഴിലാക്കിയ ഗ്രാമത്തില്‍ വെറും 40 വീടുകളാണ്‌ ഉള്ളത്‌. നിര്‍മാണ വൈദഗ്‌ധ്യത്തിന്‌ പേരുകേട്ട ലിമ ഗ്രാമവും ഇവിടെ അടുത്തുതന്നെയാണ്‌.
കടപ്പാട് : മാധ്യമം ഓണ്‍ലൈന്‍.
ലിങ്ക്‌
പ്രണയത്തിന്റെ ഈണം
പ്രണയത്തിന്റെ ഈണം
പ്രണയത്തിന്‌ ഈണമുണ്ടോ! ഇമ്പമാര്‍ന്ന ഈണത്തിന്‌ വാക്കുകളേ ക്കാളേറെ ശക്‌തിയുണ്ട്‌; മനസ്സിനെ കീഴടക്കാന്‍. അപ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും പ്രണയത്തിന്‌ ഈണമുണ്ട്‌. പക്ഷേ, അത്‌ എല്ലാവരിലും ഒന്നുപോലെയല്ല സംഭവിക്കുന്നത്‌. ഇന്ത്യന്‍ സംഗീതം രാഗനിബദ്ധമാണ്‌. കര്‍ണാടക സംഗീതത്തിലും ഹിന്ദുസ്ഥാ നിയിലും ഒരേ രാഗപദ്ധതികള്‍തന്നെ. രണ്ടിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ഭക്‌തിയാണ്‌. ഭക്‌തിയും പ്രണയവും ബന്ധപ്പെട്ടിരി ക്കുന്നതുപോലെ രാഗങ്ങളിലുമുണ്ട്‌ ഭക്‌തി ഭാവവും പ്രണയഭാവവും. പ്രണയം സ്ഫുരിക്കുന്ന രാഗങ്ങള്‍ എന്ന്‌ ആരും രാഗങ്ങളെ വേര്‍തിരിച്ചി ട്ടില്ലെങ്കിലും രാഗങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലെ പ്രണയഭാവം പല സംഗീതജ്ഞരും സംഗീത സംവിധായകരും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. അവര്‍ ചാലിച്ചുതന്ന രാഗത്തേന്‍ നമ്മുടെ മനസ്സിലും പ്രണയത്തിന്റെ ആര്‍ദ്രത അലിയിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്‌.
ശൃംഗാരരസം തുളുമ്പുന്ന രാഗങ്ങളാണ്‌ കാംബോജിയും യദുകുല കാംബോജിയും എന്ന്‌ ആചാര്യന്മാര്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. ഇരയിമ്മന്‍തമ്പിയുടെ അതിപ്രശസ്‌തമായ ശൃംഗാരകൃതി 'പ്രാണനാഥനെനിക്കു നല്‍കിയ പരമാനന്ദസുഖത്തെ...' കാംബോജി രാഗത്തിലാണ്‌ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. മനോഹരങ്ങളായ സിനിമാഗാനങ്ങളും ഈ രാഗത്തിലുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. കമലദളം എന്ന ചിത്രത്തില്‍ രവീന്ദ്രന്‍ ഒരുക്കി യേശുദാസും ചിത്രയും പാടിയ 'പ്രേമോദാരനായ്‌ അണയൂ നാഥാ...'
രാഗത്തിന്റെ എല്ലാ വശ്യതയും ഉള്‍ച്ചേര്‍ന്ന ഗാനമാണ്‌.
കൈതപ്രത്തിന്റെ അര്‍ഥസംപുഷ്ടമായ വരികള്‍ ഗാനത്തിന്‌ മിഴിവേകുന്നു.
ദേവലോകമുണരും
നീരാഗമാകുമെങ്കില്‍
കാളിന്ദി പോലുമാ നീലരാഗ -
മോലുന്ന ചേലിലൊഴുകും...
തുടങ്ങിയ വരികള്‍ പാട്ടിന്റെ ലയവും ഭാവനയുടെ സാരള്യവും ചേര്‍ന്നതാണ്‌. കൈതപ്രം തന്നെ എഴുതിയ രവീന്ദ്രന്റെ 'സമയം മനോഹരം..ഃഋദയം വിമോഹിതം...' (ചിത്രം: എഴുത്തച്‌'ന്) എന്ന ഗാനവും കാംബോജിയില്‍ ഒരുക്കിയതാണ്‌. ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിയുടെ പ്രശസ്‌തമായ 'കാട്ടിലെ പാഴ്മുളം തണ്ടില്‍' കാംബോജിയില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതാണ്‌. സ്വാതിതിരുനാളിന്റെ ശൃംഗാരരസപ്രദമായ അനേകം പദവര്‍ണങ്ങളും ജാപളികളും പദങ്ങളും യദുകുല കാംബോജിയില്‍ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
'കരുണ ചെയ്‌വാന്‍ എന്തു താമസം കൃഷ്ണാ...' എന്ന പ്രശസ്‌ത കീര്‍ത്തനം ഈ രാഗത്തിലുള്ളതാണ്‌.
മലയാളത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പ്രണയഗാനങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്‌ മോഹനത്തിലും കല്യാണിയിലുമാണ്‌ എന്നു പറയാം. മലയാള സിനിമാസംഗീതത്തിന്റെ ആചാര്യനായ ദേവരാജന്‍ മാഷ്‌ എണ്‍പതോളം ഗാനങ്ങള്‍ മോഹനരാഗത്തില്‍ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. കല്യാണിയും ഒട്ടേറെ സംഗീതസംവിധായകര്‍ക്ക്‌ പ്രിയപ്പെട്ട രാഗമാണ്‌. മേളകര്‍ത്താ രാഗമായ (സമ്പൂര്‍ണ രാഗം) കല്യാണിയുടെ ജന്യരാഗമാണ്‌ മോഹനം. ശൃംഗാരരസപ്രദമായ മോഹിനിയാട്ടത്തില്‍ മോഹനം നന്നായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്‌.
'മഞ്ഞലയില്‍ മുങ്ങിത്തോര്‍ത്തി;
'കരിമുകില്‍ കാട്ടിലെ...',
'മഞ്ഞള്‍ പ്രസാദവും...',
'ചന്ദനലേപസുഗന്ധം' തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങള്‍ മോഹനത്തില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതാണ്‌.
കല്യാണിയിലാണ്‌ ദേവരാജന്‍ മാഷിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹര ഗാനങ്ങളിലൊന്നായ 'സ്വര്‍ണചാമരം വീശിയെത്തുന്ന സ്വപ്നമായിരുന്നെങ്കില്‍' എന്ന ഗാനം ഒരുക്കിയത്‌. 'ആ നിമിഷത്തിന്റെ നിര്‍വൃതിയില്‍' എന്ന എസ്‌. ജാനകിയുടെ ഗാനവും കല്യാണിയാണ്‌. ഹിന്ദോളം (ചന്ദനമണിവാതില്‍, വെണ്‍ചന്ദ്രലേഖയൊ രപ്സരസ്‌ത്രീ...), സിംഹേന്ദ്രമധ്യമം (എന്റെ കടിഞ്ഞൂല്‍), ദര്‍ബാരി കാനഡ (അഴകേ), ശഹാന (സ്വപ്നങ്ങള്‍), ബേഗഡ (ഇന്നലെ നീയൊരു), ഭൈരവി (താമസമെന്തേ വരുവാന്‍) തുടങ്ങിയ രാഗങ്ങളുടെ പ്രണയഭാവം സംഗീതസംവിധായകര്‍ ചുരന്നെടുത്തത്‌ ഏതാനും ഉദാഹരണങ്ങള്‍ മാത്രം. ഹിന്ദോളത്തിന്റെ ഹിന്ദുസ്ഥാനി രൂപമായ 'മാല്‍കൌസിലാണ്‌ ബാബുരാജിന്റെ പ്രശസ്‌തമായ 'പ്രാണസഖീ' ഒരുക്കിയത്‌.
കടപ്പാട് : മനോരമ ഓണ്‍ലൈന്‍
ലിങ്ക്‌
പ്രണയത്തിന്‌ ഈണമുണ്ടോ! ഇമ്പമാര്‍ന്ന ഈണത്തിന്‌ വാക്കുകളേ ക്കാളേറെ ശക്‌തിയുണ്ട്‌; മനസ്സിനെ കീഴടക്കാന്‍. അപ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും പ്രണയത്തിന്‌ ഈണമുണ്ട്‌. പക്ഷേ, അത്‌ എല്ലാവരിലും ഒന്നുപോലെയല്ല സംഭവിക്കുന്നത്‌. ഇന്ത്യന്‍ സംഗീതം രാഗനിബദ്ധമാണ്‌. കര്‍ണാടക സംഗീതത്തിലും ഹിന്ദുസ്ഥാ നിയിലും ഒരേ രാഗപദ്ധതികള്‍തന്നെ. രണ്ടിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ഭക്‌തിയാണ്‌. ഭക്‌തിയും പ്രണയവും ബന്ധപ്പെട്ടിരി ക്കുന്നതുപോലെ രാഗങ്ങളിലുമുണ്ട്‌ ഭക്‌തി ഭാവവും പ്രണയഭാവവും. പ്രണയം സ്ഫുരിക്കുന്ന രാഗങ്ങള്‍ എന്ന്‌ ആരും രാഗങ്ങളെ വേര്‍തിരിച്ചി ട്ടില്ലെങ്കിലും രാഗങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലെ പ്രണയഭാവം പല സംഗീതജ്ഞരും സംഗീത സംവിധായകരും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. അവര്‍ ചാലിച്ചുതന്ന രാഗത്തേന്‍ നമ്മുടെ മനസ്സിലും പ്രണയത്തിന്റെ ആര്‍ദ്രത അലിയിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്‌.
ശൃംഗാരരസം തുളുമ്പുന്ന രാഗങ്ങളാണ്‌ കാംബോജിയും യദുകുല കാംബോജിയും എന്ന്‌ ആചാര്യന്മാര്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. ഇരയിമ്മന്‍തമ്പിയുടെ അതിപ്രശസ്‌തമായ ശൃംഗാരകൃതി 'പ്രാണനാഥനെനിക്കു നല്‍കിയ പരമാനന്ദസുഖത്തെ...' കാംബോജി രാഗത്തിലാണ്‌ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. മനോഹരങ്ങളായ സിനിമാഗാനങ്ങളും ഈ രാഗത്തിലുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. കമലദളം എന്ന ചിത്രത്തില്‍ രവീന്ദ്രന്‍ ഒരുക്കി യേശുദാസും ചിത്രയും പാടിയ 'പ്രേമോദാരനായ്‌ അണയൂ നാഥാ...'
രാഗത്തിന്റെ എല്ലാ വശ്യതയും ഉള്‍ച്ചേര്‍ന്ന ഗാനമാണ്‌.
കൈതപ്രത്തിന്റെ അര്‍ഥസംപുഷ്ടമായ വരികള്‍ ഗാനത്തിന്‌ മിഴിവേകുന്നു.
ദേവലോകമുണരും
നീരാഗമാകുമെങ്കില്‍
കാളിന്ദി പോലുമാ നീലരാഗ -
മോലുന്ന ചേലിലൊഴുകും...
തുടങ്ങിയ വരികള്‍ പാട്ടിന്റെ ലയവും ഭാവനയുടെ സാരള്യവും ചേര്‍ന്നതാണ്‌. കൈതപ്രം തന്നെ എഴുതിയ രവീന്ദ്രന്റെ 'സമയം മനോഹരം..ഃഋദയം വിമോഹിതം...' (ചിത്രം: എഴുത്തച്‌'ന്) എന്ന ഗാനവും കാംബോജിയില്‍ ഒരുക്കിയതാണ്‌. ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിയുടെ പ്രശസ്‌തമായ 'കാട്ടിലെ പാഴ്മുളം തണ്ടില്‍' കാംബോജിയില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതാണ്‌. സ്വാതിതിരുനാളിന്റെ ശൃംഗാരരസപ്രദമായ അനേകം പദവര്‍ണങ്ങളും ജാപളികളും പദങ്ങളും യദുകുല കാംബോജിയില്‍ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
'കരുണ ചെയ്‌വാന്‍ എന്തു താമസം കൃഷ്ണാ...' എന്ന പ്രശസ്‌ത കീര്‍ത്തനം ഈ രാഗത്തിലുള്ളതാണ്‌.
മലയാളത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പ്രണയഗാനങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്‌ മോഹനത്തിലും കല്യാണിയിലുമാണ്‌ എന്നു പറയാം. മലയാള സിനിമാസംഗീതത്തിന്റെ ആചാര്യനായ ദേവരാജന്‍ മാഷ്‌ എണ്‍പതോളം ഗാനങ്ങള്‍ മോഹനരാഗത്തില്‍ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. കല്യാണിയും ഒട്ടേറെ സംഗീതസംവിധായകര്‍ക്ക്‌ പ്രിയപ്പെട്ട രാഗമാണ്‌. മേളകര്‍ത്താ രാഗമായ (സമ്പൂര്‍ണ രാഗം) കല്യാണിയുടെ ജന്യരാഗമാണ്‌ മോഹനം. ശൃംഗാരരസപ്രദമായ മോഹിനിയാട്ടത്തില്‍ മോഹനം നന്നായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്‌.
'മഞ്ഞലയില്‍ മുങ്ങിത്തോര്‍ത്തി;
'കരിമുകില്‍ കാട്ടിലെ...',
'മഞ്ഞള്‍ പ്രസാദവും...',
'ചന്ദനലേപസുഗന്ധം' തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങള്‍ മോഹനത്തില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതാണ്‌.
കല്യാണിയിലാണ്‌ ദേവരാജന്‍ മാഷിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹര ഗാനങ്ങളിലൊന്നായ 'സ്വര്‍ണചാമരം വീശിയെത്തുന്ന സ്വപ്നമായിരുന്നെങ്കില്‍' എന്ന ഗാനം ഒരുക്കിയത്‌. 'ആ നിമിഷത്തിന്റെ നിര്‍വൃതിയില്‍' എന്ന എസ്‌. ജാനകിയുടെ ഗാനവും കല്യാണിയാണ്‌. ഹിന്ദോളം (ചന്ദനമണിവാതില്‍, വെണ്‍ചന്ദ്രലേഖയൊ രപ്സരസ്‌ത്രീ...), സിംഹേന്ദ്രമധ്യമം (എന്റെ കടിഞ്ഞൂല്‍), ദര്‍ബാരി കാനഡ (അഴകേ), ശഹാന (സ്വപ്നങ്ങള്‍), ബേഗഡ (ഇന്നലെ നീയൊരു), ഭൈരവി (താമസമെന്തേ വരുവാന്‍) തുടങ്ങിയ രാഗങ്ങളുടെ പ്രണയഭാവം സംഗീതസംവിധായകര്‍ ചുരന്നെടുത്തത്‌ ഏതാനും ഉദാഹരണങ്ങള്‍ മാത്രം. ഹിന്ദോളത്തിന്റെ ഹിന്ദുസ്ഥാനി രൂപമായ 'മാല്‍കൌസിലാണ്‌ ബാബുരാജിന്റെ പ്രശസ്‌തമായ 'പ്രാണസഖീ' ഒരുക്കിയത്‌.
കടപ്പാട് : മനോരമ ഓണ്‍ലൈന്‍
ലിങ്ക്‌
"വാലന്റൈന്‍, സ്നേഹത്തില്‍ നമുക്ക്‌ ജീവിതം ഇല്ലെങ്കില്‍!!"
"വാലന്റൈന്‍, സ്നേഹത്തില്‍ നമുക്ക്‌ ജീവിതം ഇല്ലെങ്കില്‍!!"ടി. ബി. ലാല്‍
"But in my sleep to you I fly:am always with you in my sleep!world is all one's ownwhere am I?, all alone"-S. T. Coleridge
നിന്നിലേക്കുള്ള പാത
ഓര്‍മ്മകളുടെ ഒരു വിദൂര ഖണ്ഡത്തിലാണ്‌ നിന്റെ താമസം എന്നു തോന്നിപ്പോകുന്നു. ചക്രങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്‌ ആദികാലത്തെന്നപോലെ ഗതാഗത വിന്യാസങ്ങളില്ലാത്ത പാറക്കെട്ടുകളും പര്‍വതങ്ങളും ഗര്‍ത്തങ്ങളും ഇടകലര്‍ന്ന ഒരു വനാന്തരത്തിലൂടെയാണു നിന്നിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ പാത. അഞ്ചലോട്ടക്കാരുടെ കാലത്തുപോലും അവിടേക്കൊരു തപാലുരുപ്പടി പ്രതീക്ഷിക്കുക വയ്യ. ഇന്നിപ്പോള്‍ ചുവപ്പും പച്ചയും മഞ്ഞയും നിറങ്ങളില്‍ എത്രയെത്ര തപാല്‍പെട്ടികളാണു തെരുവുകള്‍ തോറും! എന്നിട്ടും .Delay എന്ന അവ്യക്‌തമായി മുദ്ര പതിഞ്ഞ ഒരു കത്തുപോലും ലഭിക്കുന്നില്ലല്ലോ. എന്നെക്കാണുമ്പോഴെല്ലാം കാക്കകള്‍ കരഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നു. ആരോ വരും വരും എന്നു വിളിച്ചറിയിക്കുന്നതുപോലെ. ആരു വരാന്‍ ഈ വൈകിയ വേളയില്‍?
ഭൂമി മുഴുവന് ജലാശയം!
ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ യാദൃശ്ചികമായി ഒരു മഴ പെയ്‌തു. മഴ പോലെ പണ്ട്‌ നമ്മളും വെള്ളമായിരുന്നു. ഭൂമി മുഴുവന് ഒരു ജലാശയം. വെള്ള തന്മാത്രകളായിരുന്നു നാം.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു നാള്‍ ജലാശയത്തിന്റെ ശക്‌തമായ അടിയൊഴുക്കിലേക്ക്‌ ദൈവം കാലു വഴുതി വീണുപോയി. വെള്ളക്കുമിളകള്‍ മാത്രമായ നമ്മള്‍ ദൈവത്തെ പൊക്കിയെടുത്തു മരണത്തില്‍നിന്നും രക്ഷിച്ചു. ദൈവത്തിനു നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയില്‍ ഒത്തിരി സന്തോഷം തോന്നുകയും ജലാശയത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മന്ത്രം ചൊല്ലി കരയാക്കുകയും നമ്മളെ മനുഷ്യരാക്കി അവിടേക്കു പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മനുഷ്യരായ നമ്മള്‍ അന്നുമുതലക്കാണ്‌ പരസ്പരം സംസാരിക്കാനും സ്നേഹിക്കുവാനും തുടങ്ങുന്നത്‌.
നമ്മുടെ പ്രണയകാലം
ഫെബ്രുവരിയില്‍ മഴ പതിവില്ലാത്ത ഒരു ദേശത്താണു നമ്മുടെ ജീവിതം. അഥവാ പെയ്‌താല്‍തന്നെ മഴത്തുള്ളികള്‍ക്കു മുള്ളുകളുടെ മൂര്‍ച്ചയായിരിക്കും. അതു മജ്ജയെ ആഞ്ഞു തുളയ്ക്കും. നമ്മള്‍ കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ചും കുടചൂടിയും നടന്ന കായല്‍ത്തീരത്തെ വഴികളെല്ലാം മഴവെള്ളം നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. നിന്റെ പാദങ്ങള്‍ സൌമ്യമാക്കിയ വീഥിയിലെ ഓരോ ചുവടുവയ്പിലും എനിക്കു ചോര പൊടിയുകയും കാലുകള്‍ ദുര്‍ബലമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഞാന്‍ അബോധത്തിലേക്ക്‌ ആണ്ടുപോവുകയും ശിഥിലമായ നമ്മുടെ പ്രണയകാലം ഓര്‍മ്മയിലേക്കെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. സൂര്യനസ്‌തമിക്കുന്നതുപോലെ വെളിച്ചം മറഞ്ഞുപോകുന്നു.
ഹൃദയത്തിന്റെ അടിത്തട്ട്‌
പഴയ തുറമുഖത്തെ ഇരുമ്പുവേലിയോരത്തിരുന്ന്‌ സങ്കടങ്ങള്‍ മാത്രം നിറഞ്ഞ പ്രണയകാലത്തെ ഞാന്‍ കുമ്പസാരക്കൂട്ടില്‍ കയറ്റിനിര്‍ത്തുന്നു. എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ വേരുകള്‍ മുഴുവന് അടിയുറച്ചിട്ടുള്ളത്‌ നിന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭൂമികളിലാണെന്നു ഞാന്‍ അറിയുന്നു. ഭൂമിയില്‍ സ്നേഹത്തിനായി നീക്കിവയ്ക്കപ്പെട്ട ഈ ദിനം തന്നെ എനിക്കെന്റെ പ്രണയപാപങ്ങള്‍ ഏറ്റുപറയണം. ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്തോറും എല്ലാമെനിക്ക്‌ വേദനയൂറുന്നതായി മാറുന്നു. ചിരപുരാതനായ ഒരാത്മാവിന്റെ കരച്ചിലാണ്‌ എന്നില്‍നിന്നുയരുന്നത്‌. സംഭവബഹുലമായ ഒരു സ്നേഹകാലത്തിന്റെ ദീര്‍ഘപ്രവാഹങ്ങള്‍ നുരഞ്ഞുയരുന്ന ഒരു ചുഴിപോലെ എന്നില്‍നിന്നുദിക്കുന്നു. നിന്റെ ഗന്ധം കടലില്‍നിന്നും വീശുന്ന കാറ്റുപോലെ എന്നെ വരിക്കുന്നു. എന്റെ ശബ്ദം നിലച്ചുപോകുന്നു. ഇന്ദൃയ ക്ഷോഭങ്ങളോടെ കൂച്ചുവിലങ്ങില്‍പെട്ട്‌ എന്റെ ജീവസ്പന്ദനങ്ങള്‍ നിലയ്ക്കുന്നു. വാക്കു തെറ്റുകയും ദിശകള്‍ ഇരുട്ടുമൂടുകയും ചെയ്യുന്നു. നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം ഒരു വിദ്യുത്പ്രവാഹത്തിലെന്നപോലെ എന്നെ ഭ്രമണം ചെയ്യിക്കുന്നു.
ജീവന്റെ നിലനില്‍പ്പിനായി മാത്രം ശ്വാസത്തുടിപ്പുകളോടു ഞാന്‍ ആഞ്ഞാഞ്ഞു പടവെട്ടുന്നു. ഞാന്‍ മരിച്ചുവീണേക്കാം. അഭയമെന്നതുപോലെ പ്രണയം ഏതൊരുവനെയും അനാഥനാക്കുകകൂടി ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. പ്രണയത്തിന്റെ ഈ ആല്‍പ്സ്‌ തകര്‍ന്ന്‌ കയ്ക്കുന്ന എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കു പാറച്ചീളുകള്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങട്ടെ. സ്നേഹത്താല്‍ ഞാന്‍ ഇല്ലാതാകപ്പെടട്ടെ.
കടപ്പാട് : മനോരമ ഓണ്‍ലൈന്‍
ലിങ്ക്‌
"But in my sleep to you I fly:am always with you in my sleep!world is all one's ownwhere am I?, all alone"-S. T. Coleridge
നിന്നിലേക്കുള്ള പാത
ഓര്‍മ്മകളുടെ ഒരു വിദൂര ഖണ്ഡത്തിലാണ്‌ നിന്റെ താമസം എന്നു തോന്നിപ്പോകുന്നു. ചക്രങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്‌ ആദികാലത്തെന്നപോലെ ഗതാഗത വിന്യാസങ്ങളില്ലാത്ത പാറക്കെട്ടുകളും പര്‍വതങ്ങളും ഗര്‍ത്തങ്ങളും ഇടകലര്‍ന്ന ഒരു വനാന്തരത്തിലൂടെയാണു നിന്നിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ പാത. അഞ്ചലോട്ടക്കാരുടെ കാലത്തുപോലും അവിടേക്കൊരു തപാലുരുപ്പടി പ്രതീക്ഷിക്കുക വയ്യ. ഇന്നിപ്പോള്‍ ചുവപ്പും പച്ചയും മഞ്ഞയും നിറങ്ങളില്‍ എത്രയെത്ര തപാല്‍പെട്ടികളാണു തെരുവുകള്‍ തോറും! എന്നിട്ടും .Delay എന്ന അവ്യക്‌തമായി മുദ്ര പതിഞ്ഞ ഒരു കത്തുപോലും ലഭിക്കുന്നില്ലല്ലോ. എന്നെക്കാണുമ്പോഴെല്ലാം കാക്കകള്‍ കരഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നു. ആരോ വരും വരും എന്നു വിളിച്ചറിയിക്കുന്നതുപോലെ. ആരു വരാന്‍ ഈ വൈകിയ വേളയില്‍?
ഭൂമി മുഴുവന് ജലാശയം!
ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ യാദൃശ്ചികമായി ഒരു മഴ പെയ്‌തു. മഴ പോലെ പണ്ട്‌ നമ്മളും വെള്ളമായിരുന്നു. ഭൂമി മുഴുവന് ഒരു ജലാശയം. വെള്ള തന്മാത്രകളായിരുന്നു നാം.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു നാള്‍ ജലാശയത്തിന്റെ ശക്‌തമായ അടിയൊഴുക്കിലേക്ക്‌ ദൈവം കാലു വഴുതി വീണുപോയി. വെള്ളക്കുമിളകള്‍ മാത്രമായ നമ്മള്‍ ദൈവത്തെ പൊക്കിയെടുത്തു മരണത്തില്‍നിന്നും രക്ഷിച്ചു. ദൈവത്തിനു നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയില്‍ ഒത്തിരി സന്തോഷം തോന്നുകയും ജലാശയത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മന്ത്രം ചൊല്ലി കരയാക്കുകയും നമ്മളെ മനുഷ്യരാക്കി അവിടേക്കു പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മനുഷ്യരായ നമ്മള്‍ അന്നുമുതലക്കാണ്‌ പരസ്പരം സംസാരിക്കാനും സ്നേഹിക്കുവാനും തുടങ്ങുന്നത്‌.
നമ്മുടെ പ്രണയകാലം
ഫെബ്രുവരിയില്‍ മഴ പതിവില്ലാത്ത ഒരു ദേശത്താണു നമ്മുടെ ജീവിതം. അഥവാ പെയ്‌താല്‍തന്നെ മഴത്തുള്ളികള്‍ക്കു മുള്ളുകളുടെ മൂര്‍ച്ചയായിരിക്കും. അതു മജ്ജയെ ആഞ്ഞു തുളയ്ക്കും. നമ്മള്‍ കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ചും കുടചൂടിയും നടന്ന കായല്‍ത്തീരത്തെ വഴികളെല്ലാം മഴവെള്ളം നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. നിന്റെ പാദങ്ങള്‍ സൌമ്യമാക്കിയ വീഥിയിലെ ഓരോ ചുവടുവയ്പിലും എനിക്കു ചോര പൊടിയുകയും കാലുകള്‍ ദുര്‍ബലമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഞാന്‍ അബോധത്തിലേക്ക്‌ ആണ്ടുപോവുകയും ശിഥിലമായ നമ്മുടെ പ്രണയകാലം ഓര്‍മ്മയിലേക്കെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. സൂര്യനസ്‌തമിക്കുന്നതുപോലെ വെളിച്ചം മറഞ്ഞുപോകുന്നു.
ഹൃദയത്തിന്റെ അടിത്തട്ട്‌
പഴയ തുറമുഖത്തെ ഇരുമ്പുവേലിയോരത്തിരുന്ന്‌ സങ്കടങ്ങള്‍ മാത്രം നിറഞ്ഞ പ്രണയകാലത്തെ ഞാന്‍ കുമ്പസാരക്കൂട്ടില്‍ കയറ്റിനിര്‍ത്തുന്നു. എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ വേരുകള്‍ മുഴുവന് അടിയുറച്ചിട്ടുള്ളത്‌ നിന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭൂമികളിലാണെന്നു ഞാന്‍ അറിയുന്നു. ഭൂമിയില്‍ സ്നേഹത്തിനായി നീക്കിവയ്ക്കപ്പെട്ട ഈ ദിനം തന്നെ എനിക്കെന്റെ പ്രണയപാപങ്ങള്‍ ഏറ്റുപറയണം. ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്തോറും എല്ലാമെനിക്ക്‌ വേദനയൂറുന്നതായി മാറുന്നു. ചിരപുരാതനായ ഒരാത്മാവിന്റെ കരച്ചിലാണ്‌ എന്നില്‍നിന്നുയരുന്നത്‌. സംഭവബഹുലമായ ഒരു സ്നേഹകാലത്തിന്റെ ദീര്‍ഘപ്രവാഹങ്ങള്‍ നുരഞ്ഞുയരുന്ന ഒരു ചുഴിപോലെ എന്നില്‍നിന്നുദിക്കുന്നു. നിന്റെ ഗന്ധം കടലില്‍നിന്നും വീശുന്ന കാറ്റുപോലെ എന്നെ വരിക്കുന്നു. എന്റെ ശബ്ദം നിലച്ചുപോകുന്നു. ഇന്ദൃയ ക്ഷോഭങ്ങളോടെ കൂച്ചുവിലങ്ങില്‍പെട്ട്‌ എന്റെ ജീവസ്പന്ദനങ്ങള്‍ നിലയ്ക്കുന്നു. വാക്കു തെറ്റുകയും ദിശകള്‍ ഇരുട്ടുമൂടുകയും ചെയ്യുന്നു. നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം ഒരു വിദ്യുത്പ്രവാഹത്തിലെന്നപോലെ എന്നെ ഭ്രമണം ചെയ്യിക്കുന്നു.
ജീവന്റെ നിലനില്‍പ്പിനായി മാത്രം ശ്വാസത്തുടിപ്പുകളോടു ഞാന്‍ ആഞ്ഞാഞ്ഞു പടവെട്ടുന്നു. ഞാന്‍ മരിച്ചുവീണേക്കാം. അഭയമെന്നതുപോലെ പ്രണയം ഏതൊരുവനെയും അനാഥനാക്കുകകൂടി ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. പ്രണയത്തിന്റെ ഈ ആല്‍പ്സ്‌ തകര്‍ന്ന്‌ കയ്ക്കുന്ന എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കു പാറച്ചീളുകള്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങട്ടെ. സ്നേഹത്താല്‍ ഞാന്‍ ഇല്ലാതാകപ്പെടട്ടെ.
കടപ്പാട് : മനോരമ ഓണ്‍ലൈന്‍
ലിങ്ക്‌
തിങ്കളാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 13, 2006
ചില ഇം‌പ്രഷൻ പ്രശ്നങ്ങൾ
പ്രഥമദര്‍ശനത്തില്‍ തന്നെ അനുരാഗം പൊട്ടിവിടര്‍ന്ന്‌ പുഷ്പിക്കുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞു. കുഴപ്പം അനുരാഗത്തിനോ കാലത്തിനോ അല്ല മനുഷ്യര്‍ക്കു തന്നെയാണ്‌ എന്നാണ്‌ ഭൂരിപക്ഷം പേരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്‌. ആദ്യകാഴ്ചയില്‍ ഒരാളെ വിലയിരുത്താന്‍ കഴിയാത്ത വിധം ആളുകളുടെ വ്യക്‌തിത്വം സങ്കീര്‍ണമായിരിക്കുന്നുവത്രേ. ഫസ്റ്റ്‌ ഇംപ്രഷന്‍ ഈസ്‌ ദ്‌ ബെസ്റ്റ്‌ ഇംപ്രഷന്‍ എന്നത്‌ പഴഞ്ചൊല്ലിനെക്കാള്‍ കാലഹരണപ്പെട്ടതായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
നന്നായി വേഷം ധരിച്ച്‌ സുഗന്ധം പൂശി മുഖത്ത്‌ നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി മുന്നില്‍ വരുന്നയാള്‍ മാന്യനാണെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ ഇന്നു കുറവാണ്‌. കാഴ്ച പകര്‍ന്നു തരുന്ന നിഗമനങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും വഴി തെറ്റിക്കുമെന്നു തന്നെയാണ്‌ മിക്കവരുടെയും അഭിപ്രായം. അതേ സമയം മറ്റുള്ളവരെ ഇംപ്രസ്‌ ചെയ്യാന്‍ നന്നായി വേഷം ധരിക്കണമെന്നതില്‍ ആര്‍ക്കും മറിച്ചൊരഭിപ്രായമില്ല. എന്നാല്‍ ഈ ഘടകങ്ങള്‍ക്കു മാത്രം വ്യക്‌തികളെ ആകര്‍ഷിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയില്ലെന്നാണ്‌ വിദ്യാര്‍ഥികളും പ്രൊഫഷനലുകളും പറയുന്നത്‌.
നല്ല വേഷവും ആകര്‍ഷണഘടകങ്ങളും ഓരാളോട്‌ സംസാരിക്കാന്‍ നമുക്ക്‌ പ്രചോദനമായേക്കാം. എന്നാല്‍ അതിന്റെ മാത്രം അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വ്യക്‌തികളെ വിലയിരുത്താനും ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാനും കഴിയില്ലെന്ന്‌ ഒരു പ്രമുഖ പേഴ്സനാലിറ്റി ട്രെയിനര്‍ പറയുന്നു. മുന്‍പ്‌ കാര്യങ്ങള്‍ ഏറെക്കുറെ അങ്ങനെയായിരുന്നു എന്നതാണ്‌ സത്യം. മാന്യമായി വേഷം ധരിച്ചാല്‍ മാന്യത കൈവന്നിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന്‌ അത്‌ പോയി. ആളുകള്‍ ബന്ധങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കുമ്പോള്‍ വ്യക്‌തിത്വ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ചും ബോഡി ലാംഗ്വേജിനെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്നത്‌ വാസ്‌തവമാണ്‌. ആകര്‍ഷകമായ വ്യക്‌തിത്വമില്ലെങ്കില്‍ അതുണ്ടെന്ന്‌ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കാന്‍ പ്രയാസമാണെന്നു തന്നെയാണ്‌ വിദഗ്ധര്‍ പറയുന്നത്‌.
ഇല്ലാത്ത വ്യക്‌തിത്വസവിശേഷതകള്‍ ഉണ്ടെന്നു കാണിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരെ തിരിച്ചറിയാന്‍ പ്രയാസമില്ലത്രേ. സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തന്നെ വ്യക്‌തിത്വത്തിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ കഴിയും. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഇംപ്രഷനുകള്‍ മാറിമറിയും. പ്രഥമദര്‍ശനത്തില്‍ മോശക്കരനെന്നു വിധിയെഴുതിയ പലരും പിന്നീട്‌ പത്തരമാറ്റുള്ള വ്യക്‌തിത്വത്തിന്റെ ഉടമകളാണെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ അത്‌ അംഗീകരിക്കാന്‍ മടിയില്ലാത്തവരാണ്‌ യുവതലമുറ.
കാഴ്ചയുടെ പൊലിമയ്ക്കപ്പുറമാണ്‌ യഥാര്‍ഥവ്യക്‌തിത്വത്തിന്റെ തനിമ നിലനില്‍ക്കുന്നത്‌ എന്നത്‌ പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു. മാന്യന്‍മാരായി വേഷം ധരിച്ച പലരുടെയും മാന്യത ആ വേഷത്തിനപ്പുറത്തില്ലെന്നത്‌ കാലം തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പെരുവഴിയില്‍ അപകടത്തില്‍പെട്ടാലോ അതിക്രമമുണ്ടായാലോ ഒന്നു സഹായിക്കാനോ പ്രതിഷേധസ്വരമുയര്‍ത്താനോ ഇംപ്രഷന്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ സാധിക്കാറില്ലെന്നാണ്‌ പൊതുവേ ഉള്ള അഭിപ്രായം.
കടപ്പാട് : മനോരമ ഓണ്‍ലൈന്‍.കോം
ലിങ്ക്‌:
നന്നായി വേഷം ധരിച്ച്‌ സുഗന്ധം പൂശി മുഖത്ത്‌ നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി മുന്നില്‍ വരുന്നയാള്‍ മാന്യനാണെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ ഇന്നു കുറവാണ്‌. കാഴ്ച പകര്‍ന്നു തരുന്ന നിഗമനങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും വഴി തെറ്റിക്കുമെന്നു തന്നെയാണ്‌ മിക്കവരുടെയും അഭിപ്രായം. അതേ സമയം മറ്റുള്ളവരെ ഇംപ്രസ്‌ ചെയ്യാന്‍ നന്നായി വേഷം ധരിക്കണമെന്നതില്‍ ആര്‍ക്കും മറിച്ചൊരഭിപ്രായമില്ല. എന്നാല്‍ ഈ ഘടകങ്ങള്‍ക്കു മാത്രം വ്യക്‌തികളെ ആകര്‍ഷിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയില്ലെന്നാണ്‌ വിദ്യാര്‍ഥികളും പ്രൊഫഷനലുകളും പറയുന്നത്‌.
നല്ല വേഷവും ആകര്‍ഷണഘടകങ്ങളും ഓരാളോട്‌ സംസാരിക്കാന്‍ നമുക്ക്‌ പ്രചോദനമായേക്കാം. എന്നാല്‍ അതിന്റെ മാത്രം അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വ്യക്‌തികളെ വിലയിരുത്താനും ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാനും കഴിയില്ലെന്ന്‌ ഒരു പ്രമുഖ പേഴ്സനാലിറ്റി ട്രെയിനര്‍ പറയുന്നു. മുന്‍പ്‌ കാര്യങ്ങള്‍ ഏറെക്കുറെ അങ്ങനെയായിരുന്നു എന്നതാണ്‌ സത്യം. മാന്യമായി വേഷം ധരിച്ചാല്‍ മാന്യത കൈവന്നിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന്‌ അത്‌ പോയി. ആളുകള്‍ ബന്ധങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കുമ്പോള്‍ വ്യക്‌തിത്വ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ചും ബോഡി ലാംഗ്വേജിനെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്നത്‌ വാസ്‌തവമാണ്‌. ആകര്‍ഷകമായ വ്യക്‌തിത്വമില്ലെങ്കില്‍ അതുണ്ടെന്ന്‌ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കാന്‍ പ്രയാസമാണെന്നു തന്നെയാണ്‌ വിദഗ്ധര്‍ പറയുന്നത്‌.
ഇല്ലാത്ത വ്യക്‌തിത്വസവിശേഷതകള്‍ ഉണ്ടെന്നു കാണിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരെ തിരിച്ചറിയാന്‍ പ്രയാസമില്ലത്രേ. സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തന്നെ വ്യക്‌തിത്വത്തിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ കഴിയും. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഇംപ്രഷനുകള്‍ മാറിമറിയും. പ്രഥമദര്‍ശനത്തില്‍ മോശക്കരനെന്നു വിധിയെഴുതിയ പലരും പിന്നീട്‌ പത്തരമാറ്റുള്ള വ്യക്‌തിത്വത്തിന്റെ ഉടമകളാണെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ അത്‌ അംഗീകരിക്കാന്‍ മടിയില്ലാത്തവരാണ്‌ യുവതലമുറ.
കാഴ്ചയുടെ പൊലിമയ്ക്കപ്പുറമാണ്‌ യഥാര്‍ഥവ്യക്‌തിത്വത്തിന്റെ തനിമ നിലനില്‍ക്കുന്നത്‌ എന്നത്‌ പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു. മാന്യന്‍മാരായി വേഷം ധരിച്ച പലരുടെയും മാന്യത ആ വേഷത്തിനപ്പുറത്തില്ലെന്നത്‌ കാലം തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പെരുവഴിയില്‍ അപകടത്തില്‍പെട്ടാലോ അതിക്രമമുണ്ടായാലോ ഒന്നു സഹായിക്കാനോ പ്രതിഷേധസ്വരമുയര്‍ത്താനോ ഇംപ്രഷന്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ സാധിക്കാറില്ലെന്നാണ്‌ പൊതുവേ ഉള്ള അഭിപ്രായം.
കടപ്പാട് : മനോരമ ഓണ്‍ലൈന്‍.കോം
ലിങ്ക്‌:
വ്യായാമം എന്തിന്‌, എങ്ങനെ?
വ്യായാമം എന്തിന്‌, എങ്ങനെ?
അമിതഭാരം നിയന്ത്രിക്കുന്നതില്‍ വ്യായാമത്തിനുള്ള പങ്ക്‌ വളരെ വലുതാണ്‌. എന്നാല്‍ അത്‌ എങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്നോ എന്തിനു ചെയ്യണമെന്നോ മനസിലാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ വ്യായാമം ദൂഷ്യഫലമാവും ഉണ്ടാക്കുക. ശരിയായ വ്യായാമം ചെയ്യാന്‍ നിങ്ങള്‍ ഒരു ബോഡി ബില്‍ഡറോ കായികതാരമോ ഒന്നും ആവണമെന്നില്ല.
വ്യായാമം ചെയ്യുന്നത്‌ അമിതഭാരം കുറയ്ക്കാന്‍ മാത്രമല്ല, മറിച്ച്‌, നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്‌ പരമമായ ലക്ഷ്യം. സുഹൃത്തുക്കളോ പരിചയക്കാരോ ചെയ്യുന്നതു കണ്ടാണ്‌ നല്ലൊരു ശതമാനം ആളുകളും വ്യായാമം എന്തെന്ന്‌ മനസിലാക്കുന്നത്‌. അവര്‍ ചെയ്യുന്നത്‌ അതേ പടി ആവര്‍ത്തിക്കുകയാവും ചെയ്യുന്നത്‌. എന്നാല്‍, ഇങ്ങനെ ശരിയായ രീതിയില്‍ മനസിലാക്കാതെ ചെയ്യുന്ന വ്യായാമം ദൂഷ്യഫലമാണ്‌ ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്ന്‌ വിദഗ്ധരുടെ പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നു. പരുക്കേറ്റ്‌ വ്യായാമം തന്നെ ചെയ്യാനാവാത്ത അവസ്ഥയില്‍ കൊണ്ടെത്തിക്കുകയാവും ഫലം. തെറ്റായ വ്യായാമമുറകള്‍ ശരീരത്തില്‍ ഉളുക്ക്‌, ചതവ്‌, മുറിവ്‌, പൊട്ടല്‍ എന്നു വേണ്ട തളര്‍ച്ച തന്നെ ബാധിക്കാനിടയാക്കും. ഇത്തരം അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ ചെന്നെത്തുന്നതിനു പല കാരണങ്ങളുണ്ട്‌. ശരിയായ മേല്‍നോട്ടം ഇല്ലാത്തത്‌ അതിലൊന്നു മാത്രം. മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം, എല്ലുകളുടെ വളര്‍ച്ചക്കുറവ്‌ തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളും പരുക്കുകളില്‍ ചെന്നെത്തിക്കും.
എങ്ങനെ തുടങ്ങാം
വ്യക്‌തമായ അറിവുള്ള ഒരു പരിശീലകന്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തുടക്കത്തില്‍ അത്‌ ഏറെ ഗുണം ചെയ്യും. വ്യായാമം ശീലമാക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പല കാര്യങ്ങവുണ്ട്‌. ആദ്യമായി ഒരു ഡോക്ടറെ സമീപിച്ച്‌ നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യ സ്ഥിതിയെ പറ്റി മനസിലാക്കി ഉപദേശം തേടുക. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നാല്‍പതിനു മുകളില്‍ പ്രായമുണ്ടെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ യോജിച്ച വ്യായാമമുറകള്‍ എന്തെന്നു മനസിലാക്കി മാത്രം വ്യായാമം ചെയ്തു തുടങ്ങുക.
ഒരു വ്യായാമമുറകളും എന്ത്‌ ഗുണമാണ്‌ ഉണ്ടാക്കുക എന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ ഉണ്ടാക്കി മാത്രം തുടങ്ങുക. കായികതാരങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന വ്യായാമമുറകളും ഭാരം കുറയ്ക്കാനോ ആരോഗ്യം നിലനിര്‍ത്താനോ ചെയ്യുന്ന വ്യായാമങ്ങളും തമ്മില്‍ വല്യ അന്തരമുണ്ടെന്ന്‌ മനസിലാക്കണം. ഒരോന്നിനും ഒരോ തരം ലക്ഷ്യമാണുള്ളത്‌. ശ്വാസമെടുക്കുന്നതിനു നിയന്ത്രണം ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്ന മാര്‍ഗങ്ങള്‍ നോക്കാതിരിക്കുകയാണ്‌ നല്ലത്‌. ശരിയായി ശ്വസിക്കുക. കഠിനമായ വ്യായാമമുറകള്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ശരിയായ രീതിയില്‍ ശ്വസിച്ചില്ലെങ്കില്‍ രക്‌തസമ്മര്‍ദം ഉയരാനിടയാക്കും.
ശരീരത്തിലെ പ്രധാന മസിലുകള്‍ക്കെല്ലാം ഒരേ പോലെ വ്യായാമം നല്‍കുക. തോളിന്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും ഒരേ പോലെ വ്യായമം ലഭിക്കണം. ഒരു പ്രത്യേക കണക്കില്‍ ഭാരമെടുക്കുന്നതും നല്ലതാണ്‌. എന്നാല്‍ എടുക്കുന്ന ഭാരത്തിനു വ്യക്‌തമായ ഒരു കണക്കുണ്ടാവണം. ഒരേ വ്യായാമം തന്നെ തുടര്‍ച്ചയായി ചെയ്തു മുഴുവന് സമയം അതിനായി മാറ്റിവയ്ക്കരുത്‌. പലതരത്തിലുള്ള വ്യായാമമുറകള്‍ ചെയ്യാന്‍ സമയം കണ്ടെത്തണം. തിരക്കു കൂട്ടരുത്‌. ഭാരമെടുക്കുമ്പോള്‍ ചെറിയ തോതില്‍ എടുത്തു തുടങ്ങണം. ക്രമേണ അത്‌ കൂട്ടികൊണ്ടുവരാം.
സ്ഥിരമായി വ്യായാമം ചെയ്യണം. ആഴ്ചയില്‍ മൂന്നു ദിവസമെങ്കിലും ഇതിനായി മാറ്റിവയ്ക്കണം. മസിലുകളുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്ക്‌ മൂന്നു ദിവസത്തെ വ്യായാമം സഹായിക്കും. രണ്ടു ദിവസം ചെയ്താല് നിലവിലുള്ള അവസ്ഥ നിലനിര്‍ത്തി പോകുകയുമാകാം. ഷൂസ്‌ ധരിച്ച്‌ വ്യായാമം ചെയ്യുന്നതാണ്‌ കൂടുതല്‍ നല്ലത്‌. ഭാരമുയര്‍ത്തുമ്പോഴും മറ്റും തെന്നിവീഴാതിരിക്കാനും വെയ്റ്റ്‌ കാലില്‍ മുട്ടി പരുക്കേല്‍ക്കാതിരിക്കാനുമൊക്കെ ഇതു സഹായിക്കും.
കടപ്പാട് : മനോരമ ഓണ്‍ലൈന്‍.കോം
ലിങ്ക്‌
അമിതഭാരം നിയന്ത്രിക്കുന്നതില്‍ വ്യായാമത്തിനുള്ള പങ്ക്‌ വളരെ വലുതാണ്‌. എന്നാല്‍ അത്‌ എങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്നോ എന്തിനു ചെയ്യണമെന്നോ മനസിലാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ വ്യായാമം ദൂഷ്യഫലമാവും ഉണ്ടാക്കുക. ശരിയായ വ്യായാമം ചെയ്യാന്‍ നിങ്ങള്‍ ഒരു ബോഡി ബില്‍ഡറോ കായികതാരമോ ഒന്നും ആവണമെന്നില്ല.
വ്യായാമം ചെയ്യുന്നത്‌ അമിതഭാരം കുറയ്ക്കാന്‍ മാത്രമല്ല, മറിച്ച്‌, നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്‌ പരമമായ ലക്ഷ്യം. സുഹൃത്തുക്കളോ പരിചയക്കാരോ ചെയ്യുന്നതു കണ്ടാണ്‌ നല്ലൊരു ശതമാനം ആളുകളും വ്യായാമം എന്തെന്ന്‌ മനസിലാക്കുന്നത്‌. അവര്‍ ചെയ്യുന്നത്‌ അതേ പടി ആവര്‍ത്തിക്കുകയാവും ചെയ്യുന്നത്‌. എന്നാല്‍, ഇങ്ങനെ ശരിയായ രീതിയില്‍ മനസിലാക്കാതെ ചെയ്യുന്ന വ്യായാമം ദൂഷ്യഫലമാണ്‌ ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്ന്‌ വിദഗ്ധരുടെ പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നു. പരുക്കേറ്റ്‌ വ്യായാമം തന്നെ ചെയ്യാനാവാത്ത അവസ്ഥയില്‍ കൊണ്ടെത്തിക്കുകയാവും ഫലം. തെറ്റായ വ്യായാമമുറകള്‍ ശരീരത്തില്‍ ഉളുക്ക്‌, ചതവ്‌, മുറിവ്‌, പൊട്ടല്‍ എന്നു വേണ്ട തളര്‍ച്ച തന്നെ ബാധിക്കാനിടയാക്കും. ഇത്തരം അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ ചെന്നെത്തുന്നതിനു പല കാരണങ്ങളുണ്ട്‌. ശരിയായ മേല്‍നോട്ടം ഇല്ലാത്തത്‌ അതിലൊന്നു മാത്രം. മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം, എല്ലുകളുടെ വളര്‍ച്ചക്കുറവ്‌ തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളും പരുക്കുകളില്‍ ചെന്നെത്തിക്കും.
എങ്ങനെ തുടങ്ങാം
വ്യക്‌തമായ അറിവുള്ള ഒരു പരിശീലകന്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തുടക്കത്തില്‍ അത്‌ ഏറെ ഗുണം ചെയ്യും. വ്യായാമം ശീലമാക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പല കാര്യങ്ങവുണ്ട്‌. ആദ്യമായി ഒരു ഡോക്ടറെ സമീപിച്ച്‌ നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യ സ്ഥിതിയെ പറ്റി മനസിലാക്കി ഉപദേശം തേടുക. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നാല്‍പതിനു മുകളില്‍ പ്രായമുണ്ടെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ യോജിച്ച വ്യായാമമുറകള്‍ എന്തെന്നു മനസിലാക്കി മാത്രം വ്യായാമം ചെയ്തു തുടങ്ങുക.
ഒരു വ്യായാമമുറകളും എന്ത്‌ ഗുണമാണ്‌ ഉണ്ടാക്കുക എന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ ഉണ്ടാക്കി മാത്രം തുടങ്ങുക. കായികതാരങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന വ്യായാമമുറകളും ഭാരം കുറയ്ക്കാനോ ആരോഗ്യം നിലനിര്‍ത്താനോ ചെയ്യുന്ന വ്യായാമങ്ങളും തമ്മില്‍ വല്യ അന്തരമുണ്ടെന്ന്‌ മനസിലാക്കണം. ഒരോന്നിനും ഒരോ തരം ലക്ഷ്യമാണുള്ളത്‌. ശ്വാസമെടുക്കുന്നതിനു നിയന്ത്രണം ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്ന മാര്‍ഗങ്ങള്‍ നോക്കാതിരിക്കുകയാണ്‌ നല്ലത്‌. ശരിയായി ശ്വസിക്കുക. കഠിനമായ വ്യായാമമുറകള്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ശരിയായ രീതിയില്‍ ശ്വസിച്ചില്ലെങ്കില്‍ രക്‌തസമ്മര്‍ദം ഉയരാനിടയാക്കും.
ശരീരത്തിലെ പ്രധാന മസിലുകള്‍ക്കെല്ലാം ഒരേ പോലെ വ്യായാമം നല്‍കുക. തോളിന്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും ഒരേ പോലെ വ്യായമം ലഭിക്കണം. ഒരു പ്രത്യേക കണക്കില്‍ ഭാരമെടുക്കുന്നതും നല്ലതാണ്‌. എന്നാല്‍ എടുക്കുന്ന ഭാരത്തിനു വ്യക്‌തമായ ഒരു കണക്കുണ്ടാവണം. ഒരേ വ്യായാമം തന്നെ തുടര്‍ച്ചയായി ചെയ്തു മുഴുവന് സമയം അതിനായി മാറ്റിവയ്ക്കരുത്‌. പലതരത്തിലുള്ള വ്യായാമമുറകള്‍ ചെയ്യാന്‍ സമയം കണ്ടെത്തണം. തിരക്കു കൂട്ടരുത്‌. ഭാരമെടുക്കുമ്പോള്‍ ചെറിയ തോതില്‍ എടുത്തു തുടങ്ങണം. ക്രമേണ അത്‌ കൂട്ടികൊണ്ടുവരാം.
സ്ഥിരമായി വ്യായാമം ചെയ്യണം. ആഴ്ചയില്‍ മൂന്നു ദിവസമെങ്കിലും ഇതിനായി മാറ്റിവയ്ക്കണം. മസിലുകളുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്ക്‌ മൂന്നു ദിവസത്തെ വ്യായാമം സഹായിക്കും. രണ്ടു ദിവസം ചെയ്താല് നിലവിലുള്ള അവസ്ഥ നിലനിര്‍ത്തി പോകുകയുമാകാം. ഷൂസ്‌ ധരിച്ച്‌ വ്യായാമം ചെയ്യുന്നതാണ്‌ കൂടുതല്‍ നല്ലത്‌. ഭാരമുയര്‍ത്തുമ്പോഴും മറ്റും തെന്നിവീഴാതിരിക്കാനും വെയ്റ്റ്‌ കാലില്‍ മുട്ടി പരുക്കേല്‍ക്കാതിരിക്കാനുമൊക്കെ ഇതു സഹായിക്കും.
കടപ്പാട് : മനോരമ ഓണ്‍ലൈന്‍.കോം
ലിങ്ക്‌
മഹാഗണി മരങ്ങള്‍ക്കറിയാം
മഹാഗണി മരങ്ങള്‍ക്കറിയാം
എസ്‌. ഭാസുരചന്ദ്രന്‍
പഴയ സെയിലന്റ്‌വാലിയെയും സിംഹവാലന്‍ കുരങ്ങനെയും ഓര്‍ക്കുക. കേരളത്തില്‍ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവല്‍ തിയേറ്ററുകള്‍ക്ക്‌ മുന്നിലെ താടി-സഞ്ചിവാലകള്‍ക്ക്‌ സമ്പൂര്‍ണമായ വംശനാശം സംഭവിച്ച വിവരം കഴിഞ്ഞ ഡിസംബറില്‍ നമ്മള്‍ തിരുവനന്തപുരത്തുകണ്ടു. ഒരു സംഭവം എന്ന നിലയില്‍ത്തന്നെ അതിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളും വന്നു. കോളേജ്‌ പ്രിന്‍സിപ്പാളായ ഡോ. തോന്നയ്ക്കല്‍ വാസുദേവന്‍ ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നു (കേരളകൌമുദി, ജനുവരി 28) കാമ്പസില്‍ സ്വപ്‌ന-വിപ്‌ളവജീവികളുടെ കുലവും ഇല്ലാതായി എന്ന്‌.
ഇല്ലാതായി എന്നു പറയുമ്പോള്‍, ആ സ്വരത്തില്‍ ഒരു നഷ്‌ടഭാരം ഉണ്ടോ? പോകാന്‍ പാടില്ലാത്തത്‌ പോവുകയാണെങ്കില്‍ അവിടെ നേര്‍ത്തൊരു ചുടുനിശ്വാസത്തിന്‌ ഇടമുണ്ട്‌. ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവല്‍ പൂമുഖത്തുനിന്ന്‌ ഫ്രെയിം ഔട്ടായ താടി സഞ്ചികളുടെയും യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജ്‌ വളപ്പിലെ മുത്തശ്ശി മാവിലെ ഇലകളോടൊപ്പം കൊഴിഞ്ഞുപോയ സ്വപ്‌ന ക്ഷുഭിത യൌവനത്തിന്റെയും ഓര്‍മ്മ ഈ നിശ്വാസം അര്‍ഹിക്കുന്നതാകുന്നതാണ്‌ വ്യക്തിപരമായി എനിക്കിഷ്‌ടം. ഓര്‍മ : യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജ്‌, ആധുനികതയുടെ എഴുപതുകള്‍, മെലഡി മൂളുന്ന വിക്‌ടോറിയന്‍ ഇടനാഴികള്‍, ചില്ലക ളില്‍ നിന്ന്‌ മാര്‍ച്ചിനെ ചൊരിച്ചിടുന്ന ആ മഹാഗണിമരങ്ങള്‍........
കാമ്പസില്‍ ഇപ്പോള്‍ രാഷ്‌ട്രീയ സംവാദങ്ങള്‍ നടക്കുന്നില്ല എന്നൊരു പറച്ചിലുണ്ട്‌. പണ്ടങ്ങനെ വല്ല കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലും നടന്നിരുന്നോ? രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്‌ രാഷ്‌ടത്തെ സംബന്‌ധിക്കുന്നത്‌ എന്ന വിസ്‌തൃതമായ അര്‍ത്ഥ കല്‍പന നല്‍കുംവിധമുള്ള ചര്‍ച്ചാ ഫോറങ്ങള്‍ എഴുപതുകളിലെ കാമ്പസുകള്‍ കാഴ്ചവച്ചിട്ടില്ല എന്ന്‌ ആ കാലത്തിന്റെ കാമ്പസ്‌ മക്കളിലൊരാളായ വാസുദേവന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവും. കോളേജ്‌ കോറിഡോറുകളിലെ നക്‌സല്‍ പടയൊരുക്കം അലസിക്കഴിഞ്ഞ്‌, പുറത്തെ വിലപേശല്‍ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്‌ പിറ്റേന്നത്തെ ആവശ്യത്തിനുള്ള ഞാറ്റടികള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ മേറ്റ്ന്തായിരുന്നു ആ പതിറ്റാണ്ടിലെ കലാശാലാ വളപ്പുകള്‍? പിന്നാലേ വന്ന എണ്‍പതുകളും തൊണ്ണൂറുകളും പറഞ്ഞില്ല, വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കഥ. ഈ കാലയളവുകള്‍ മുഖ്യധാരാ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്‌ സംഭാവന ചെയ്ത വ്യക്തിത്വങ്ങളെ സി.ടി. സ്കാന്‍ ചെയ്താല് ഇത്‌ വ്യക്തമാകും. അപവാദ വ്യക്തിത്വങ്ങള്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഉണ്ട്‌-പക്ഷേ അവര്‍ ജീവിച്ചിരിക്കേ തന്നെ പ്രതിമകളായി മാറി.
സഞ്ചിയിലെ ഏതു സ്വപ്‌നത്തിന്റ വിത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഏതൊക്കെ മരങ്ങള്‍ മുളച്ചു വന്നു? അന്നത്തെ ഏതൊക്കെ താടികള്‍ ആശയവസന്തങ്ങള്‍ക്ക്‌ കാടുകളായി മാറി? അയഞ്ഞ കുപ്പായത്തിന്റെ കൈമടക്കുകളില്‍നിന്ന്‌ രാപകലുകളെ വിസ്‌മയിപ്പിച്ച രചനകളുടെ എത്ര മുയലുകള്‍ പുറത്തുവന്നു? സാംസ്കാരികമായ ഓഡിറ്റിംഗ്‌ എന്ന ഒന്നുണ്ട്‌. കാലമാണ്‌ അതിന്റെ ഓഫീസര്‍. നിര്‍ദ്ദയമായ കൃത്യനിഷ്ഠയോടെ ജോലി ചെയ്യുന്നൊരു കക്ഷി. സുവര്‍ണ ഭൂതകാലത്തിലെ ആ സ്വര്‍ണം മുക്കാണെങ്കില്‍, അത്‌ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുകതന്നെ ചെയ്യും.
നിങ്ങള്‍ 'എന്നെ' കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാക്കി എന്ന്‌ പത്തമ്പതു വര്‍ഷക്കാലം നമ്മള്‍ രോമഹര്‍ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോള്‍ ആ 'ഞാന്‍' പിന്നെ എന്താക്കി എന്ന ചോദ്യം പുതിയ കാമ്പസ്‌ കുട്ടികള്‍ ചോദിച്ചെന്നുവരും. അവിടെയാണ്‌ നമ്മുടെയൊക്കെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട്‌. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടിയും അടിമുടി കോണ്‍ഗ്രസ്‌ പാര്‍ട്ടിയായി പരിണമിക്കുകയാണെങ്കില്‍, പുന്നപ്രവയലാര്‍ വെടിവയ്‌പിന്റെ വീരചരിത ഗ്രന്ഥമെടുത്ത്‌ വായിക്കുകയല്ല, അതില്‍ റീത്ത്‌ വയ്ക്കുകയായിരിക്കും കുട്ടികള്‍ ചെയ്യുക. ഇങ്ങനെയുമാവാം വായന മരിക്കുന്നത്‌! അഴിമതിയില്‍ പുതിയ പിഎച്ച്‌.ഡി.ക്കാരെ സൃഷ്‌ടിച്ച്‌ ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്‌ മുന്നോട്ടുതന്നെ പോവുകയാണെങ്കില്‍ സ്വാതന്ത്യ്‌രസമര പുളകങ്ങളുടെ കഥാപ്രസംഗം കേള്‍ക്കാന്‍ ആ മൈക്ക്‌ സെറ്റുകാരന്‍ മാത്രമേ കാണൂ- ഒന്നു തീര്‍ന്നിട്ട്‌ അഴിച്ചെടുത്തുകൊണ്ടു പോവാന്‍!
മൈക്ക്‌ മൂകസാക്ഷിയായി ഏതാനും വാക്കുകള്‍ കൂടി. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഇന്ന്‌ ഈ നിശ്ശബ്‌ദ ജീവിയുടെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കാനുള്ള മുഖ്യ യോഗ്യതകളിലൊന്ന്‌ ഏറ്റവും പുതിയ തലമുറയെ, കാലത്തെ, വൃത്തനിബദ്ധമായി ആക്ഷേപിക്കാനുള്ള ശേഷിയാണ്‌. 'മൂല്യച്യുതി' എന്നതാണ്‌ മാരകമായ പദപ്രയോഗം. പി. ഭാസ്കരനുണ്ണിയുടെ 'പത്തൊന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കേരളം' എന്ന ഒരു പുസ്തകമുണ്ട്‌. അതെടുത്ത്‌ ഏതാനും പേജുകള്‍ മറിച്ചുനോക്കിയാല്‍ കാണാം മൂല്യങ്ങളുടെ ഇരുണ്ട കേരളത്തെ. അതിരിക്കട്ടെ, മൈക്ക്‌ കൈവാക്കിന്‌ കിട്ടിയ ഭാഗ്യശാലി കൂട്ടത്തില്‍ പറയും കാടു മുഴുവന് വെട്ടിത്തെളിച്ചെന്നും പുഴകളെയാകെ കൊന്നുവെന്നും പരിസ്ഥിതി മൊത്തം മലിനമാക്കിയെന്നും. കേരളത്തിലെ കാടുകള്‍ മൊട്ടയാക്കിയത്‌ എറണാകുളം മഹാരാജാസ്‌ കോളേജിലെ ഡിഗ്രി വിദ്യാര്‍ത്ഥികളാണോ? നിളാനദിയുടെ ശവമടക്കിയത്‌ പാലക്കാട്‌ വിക്‌ടോറിയാ കോളേജിലെ കുട്ടികളാണോ? നീലാകാശത്തെ പഴന്തുണിയാക്കിയത്‌ തിരുവനന്തപുരം എം.ജി. കോളേജിലെ പുതിയ ബാച്ചാണോ?
കുറച്ചു വൈകിയിട്ടാണെങ്കിലും നാം പുതിയ കുട്ടിയിലേക്ക്‌ സഞ്ചരിക്കുക. അവന്‍ സ്വപ്‌നജീവിയാവേണ്ട എന്ന്‌ തീരുമാനിച്ചത്‌ അവനാണോ, അതോ നമ്മളാണോ? അവന്‍ തന്നെയാണെങ്കില്‍, അങ്ങനെയൊരു ജീവിയായാല്‍ ഗതി പിടിക്കില്ല എന്ന്‌ ഈ നമ്മള്‍ അവനുമുന്നില്‍ തെളിയിച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ടുകൂടിയല്ലേ അത്‌? പ്‌ളസ്‌ വണ്ണിനു മുമ്പുതന്നെ അവനില്‍ സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ സ്വപ്‌നവന്‌ധ്യംകരണം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നത്‌ ആരാണ്‌?
ഇന്നത്തെ കുട്ടി പൂര്‍ണമായും പ്രായോഗികമായി സ്വയം ചുരുക്കിയെടുത്തു എങ്കില്‍, അതിലും ഉണ്ട്‌ ഒരു കലാപം. കഞ്ചാവും കാമ്പസ്‌ അരാജകത്വവും നൈരാശ്യമുഖങ്ങളും ഇറക്കിക്കൊണ്ടുള്ള പഴയ കാമ്പസ്‌ നിഷേധ പ്രകടനത്തിന്റെ തന്നെ മുടിവെട്ടി കുളിച്ച്‌ വൃത്തിയായ ബദല്‍രൂപമാവാം ഇന്നത്തെ കാമ്പസുകളില്‍ കാണുന്നത്‌. ഒന്നു തീര്‍ച്ച : ആളുകളെ മുഴുവന് അടുത്ത വിപ്‌ളവത്തിലേക്കുള്ള ബസില്‍ കയറ്റിവിട്ടശേഷം അക്കാഡമിദാദയുടെ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ്‌ ചെയറില്‍ കയറിയിരിക്കാന്‍ പോന്ന അത്യത്ഭുത ധീരസാഹസികത പുതിയ കുട്ടികള്‍ക്കില്ല.
മറിച്ച്‌ ഒളിവുകളില്ലാതെ കരിയറിസം പരിശീലിക്കുന്നതിലൂടെ അവര്‍ മുഖമടച്ച്‌ മറുപടി നല്‍കുന്നു. പിതാക്കന്മാര്‍ക്ക്‌. കാലത്തിന്‌.
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
എസ്‌. ഭാസുരചന്ദ്രന്‍
പഴയ സെയിലന്റ്‌വാലിയെയും സിംഹവാലന്‍ കുരങ്ങനെയും ഓര്‍ക്കുക. കേരളത്തില്‍ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവല്‍ തിയേറ്ററുകള്‍ക്ക്‌ മുന്നിലെ താടി-സഞ്ചിവാലകള്‍ക്ക്‌ സമ്പൂര്‍ണമായ വംശനാശം സംഭവിച്ച വിവരം കഴിഞ്ഞ ഡിസംബറില്‍ നമ്മള്‍ തിരുവനന്തപുരത്തുകണ്ടു. ഒരു സംഭവം എന്ന നിലയില്‍ത്തന്നെ അതിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളും വന്നു. കോളേജ്‌ പ്രിന്‍സിപ്പാളായ ഡോ. തോന്നയ്ക്കല്‍ വാസുദേവന്‍ ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നു (കേരളകൌമുദി, ജനുവരി 28) കാമ്പസില്‍ സ്വപ്‌ന-വിപ്‌ളവജീവികളുടെ കുലവും ഇല്ലാതായി എന്ന്‌.
ഇല്ലാതായി എന്നു പറയുമ്പോള്‍, ആ സ്വരത്തില്‍ ഒരു നഷ്‌ടഭാരം ഉണ്ടോ? പോകാന്‍ പാടില്ലാത്തത്‌ പോവുകയാണെങ്കില്‍ അവിടെ നേര്‍ത്തൊരു ചുടുനിശ്വാസത്തിന്‌ ഇടമുണ്ട്‌. ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവല്‍ പൂമുഖത്തുനിന്ന്‌ ഫ്രെയിം ഔട്ടായ താടി സഞ്ചികളുടെയും യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജ്‌ വളപ്പിലെ മുത്തശ്ശി മാവിലെ ഇലകളോടൊപ്പം കൊഴിഞ്ഞുപോയ സ്വപ്‌ന ക്ഷുഭിത യൌവനത്തിന്റെയും ഓര്‍മ്മ ഈ നിശ്വാസം അര്‍ഹിക്കുന്നതാകുന്നതാണ്‌ വ്യക്തിപരമായി എനിക്കിഷ്‌ടം. ഓര്‍മ : യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജ്‌, ആധുനികതയുടെ എഴുപതുകള്‍, മെലഡി മൂളുന്ന വിക്‌ടോറിയന്‍ ഇടനാഴികള്‍, ചില്ലക ളില്‍ നിന്ന്‌ മാര്‍ച്ചിനെ ചൊരിച്ചിടുന്ന ആ മഹാഗണിമരങ്ങള്‍........
കാമ്പസില്‍ ഇപ്പോള്‍ രാഷ്‌ട്രീയ സംവാദങ്ങള്‍ നടക്കുന്നില്ല എന്നൊരു പറച്ചിലുണ്ട്‌. പണ്ടങ്ങനെ വല്ല കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലും നടന്നിരുന്നോ? രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്‌ രാഷ്‌ടത്തെ സംബന്‌ധിക്കുന്നത്‌ എന്ന വിസ്‌തൃതമായ അര്‍ത്ഥ കല്‍പന നല്‍കുംവിധമുള്ള ചര്‍ച്ചാ ഫോറങ്ങള്‍ എഴുപതുകളിലെ കാമ്പസുകള്‍ കാഴ്ചവച്ചിട്ടില്ല എന്ന്‌ ആ കാലത്തിന്റെ കാമ്പസ്‌ മക്കളിലൊരാളായ വാസുദേവന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവും. കോളേജ്‌ കോറിഡോറുകളിലെ നക്‌സല്‍ പടയൊരുക്കം അലസിക്കഴിഞ്ഞ്‌, പുറത്തെ വിലപേശല്‍ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്‌ പിറ്റേന്നത്തെ ആവശ്യത്തിനുള്ള ഞാറ്റടികള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ മേറ്റ്ന്തായിരുന്നു ആ പതിറ്റാണ്ടിലെ കലാശാലാ വളപ്പുകള്‍? പിന്നാലേ വന്ന എണ്‍പതുകളും തൊണ്ണൂറുകളും പറഞ്ഞില്ല, വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കഥ. ഈ കാലയളവുകള്‍ മുഖ്യധാരാ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്‌ സംഭാവന ചെയ്ത വ്യക്തിത്വങ്ങളെ സി.ടി. സ്കാന്‍ ചെയ്താല് ഇത്‌ വ്യക്തമാകും. അപവാദ വ്യക്തിത്വങ്ങള്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഉണ്ട്‌-പക്ഷേ അവര്‍ ജീവിച്ചിരിക്കേ തന്നെ പ്രതിമകളായി മാറി.
സഞ്ചിയിലെ ഏതു സ്വപ്‌നത്തിന്റ വിത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഏതൊക്കെ മരങ്ങള്‍ മുളച്ചു വന്നു? അന്നത്തെ ഏതൊക്കെ താടികള്‍ ആശയവസന്തങ്ങള്‍ക്ക്‌ കാടുകളായി മാറി? അയഞ്ഞ കുപ്പായത്തിന്റെ കൈമടക്കുകളില്‍നിന്ന്‌ രാപകലുകളെ വിസ്‌മയിപ്പിച്ച രചനകളുടെ എത്ര മുയലുകള്‍ പുറത്തുവന്നു? സാംസ്കാരികമായ ഓഡിറ്റിംഗ്‌ എന്ന ഒന്നുണ്ട്‌. കാലമാണ്‌ അതിന്റെ ഓഫീസര്‍. നിര്‍ദ്ദയമായ കൃത്യനിഷ്ഠയോടെ ജോലി ചെയ്യുന്നൊരു കക്ഷി. സുവര്‍ണ ഭൂതകാലത്തിലെ ആ സ്വര്‍ണം മുക്കാണെങ്കില്‍, അത്‌ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുകതന്നെ ചെയ്യും.
നിങ്ങള്‍ 'എന്നെ' കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാക്കി എന്ന്‌ പത്തമ്പതു വര്‍ഷക്കാലം നമ്മള്‍ രോമഹര്‍ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോള്‍ ആ 'ഞാന്‍' പിന്നെ എന്താക്കി എന്ന ചോദ്യം പുതിയ കാമ്പസ്‌ കുട്ടികള്‍ ചോദിച്ചെന്നുവരും. അവിടെയാണ്‌ നമ്മുടെയൊക്കെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട്‌. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടിയും അടിമുടി കോണ്‍ഗ്രസ്‌ പാര്‍ട്ടിയായി പരിണമിക്കുകയാണെങ്കില്‍, പുന്നപ്രവയലാര്‍ വെടിവയ്‌പിന്റെ വീരചരിത ഗ്രന്ഥമെടുത്ത്‌ വായിക്കുകയല്ല, അതില്‍ റീത്ത്‌ വയ്ക്കുകയായിരിക്കും കുട്ടികള്‍ ചെയ്യുക. ഇങ്ങനെയുമാവാം വായന മരിക്കുന്നത്‌! അഴിമതിയില്‍ പുതിയ പിഎച്ച്‌.ഡി.ക്കാരെ സൃഷ്‌ടിച്ച്‌ ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്‌ മുന്നോട്ടുതന്നെ പോവുകയാണെങ്കില്‍ സ്വാതന്ത്യ്‌രസമര പുളകങ്ങളുടെ കഥാപ്രസംഗം കേള്‍ക്കാന്‍ ആ മൈക്ക്‌ സെറ്റുകാരന്‍ മാത്രമേ കാണൂ- ഒന്നു തീര്‍ന്നിട്ട്‌ അഴിച്ചെടുത്തുകൊണ്ടു പോവാന്‍!
മൈക്ക്‌ മൂകസാക്ഷിയായി ഏതാനും വാക്കുകള്‍ കൂടി. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഇന്ന്‌ ഈ നിശ്ശബ്‌ദ ജീവിയുടെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കാനുള്ള മുഖ്യ യോഗ്യതകളിലൊന്ന്‌ ഏറ്റവും പുതിയ തലമുറയെ, കാലത്തെ, വൃത്തനിബദ്ധമായി ആക്ഷേപിക്കാനുള്ള ശേഷിയാണ്‌. 'മൂല്യച്യുതി' എന്നതാണ്‌ മാരകമായ പദപ്രയോഗം. പി. ഭാസ്കരനുണ്ണിയുടെ 'പത്തൊന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കേരളം' എന്ന ഒരു പുസ്തകമുണ്ട്‌. അതെടുത്ത്‌ ഏതാനും പേജുകള്‍ മറിച്ചുനോക്കിയാല്‍ കാണാം മൂല്യങ്ങളുടെ ഇരുണ്ട കേരളത്തെ. അതിരിക്കട്ടെ, മൈക്ക്‌ കൈവാക്കിന്‌ കിട്ടിയ ഭാഗ്യശാലി കൂട്ടത്തില്‍ പറയും കാടു മുഴുവന് വെട്ടിത്തെളിച്ചെന്നും പുഴകളെയാകെ കൊന്നുവെന്നും പരിസ്ഥിതി മൊത്തം മലിനമാക്കിയെന്നും. കേരളത്തിലെ കാടുകള്‍ മൊട്ടയാക്കിയത്‌ എറണാകുളം മഹാരാജാസ്‌ കോളേജിലെ ഡിഗ്രി വിദ്യാര്‍ത്ഥികളാണോ? നിളാനദിയുടെ ശവമടക്കിയത്‌ പാലക്കാട്‌ വിക്‌ടോറിയാ കോളേജിലെ കുട്ടികളാണോ? നീലാകാശത്തെ പഴന്തുണിയാക്കിയത്‌ തിരുവനന്തപുരം എം.ജി. കോളേജിലെ പുതിയ ബാച്ചാണോ?
കുറച്ചു വൈകിയിട്ടാണെങ്കിലും നാം പുതിയ കുട്ടിയിലേക്ക്‌ സഞ്ചരിക്കുക. അവന്‍ സ്വപ്‌നജീവിയാവേണ്ട എന്ന്‌ തീരുമാനിച്ചത്‌ അവനാണോ, അതോ നമ്മളാണോ? അവന്‍ തന്നെയാണെങ്കില്‍, അങ്ങനെയൊരു ജീവിയായാല്‍ ഗതി പിടിക്കില്ല എന്ന്‌ ഈ നമ്മള്‍ അവനുമുന്നില്‍ തെളിയിച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ടുകൂടിയല്ലേ അത്‌? പ്‌ളസ്‌ വണ്ണിനു മുമ്പുതന്നെ അവനില്‍ സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ സ്വപ്‌നവന്‌ധ്യംകരണം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നത്‌ ആരാണ്‌?
ഇന്നത്തെ കുട്ടി പൂര്‍ണമായും പ്രായോഗികമായി സ്വയം ചുരുക്കിയെടുത്തു എങ്കില്‍, അതിലും ഉണ്ട്‌ ഒരു കലാപം. കഞ്ചാവും കാമ്പസ്‌ അരാജകത്വവും നൈരാശ്യമുഖങ്ങളും ഇറക്കിക്കൊണ്ടുള്ള പഴയ കാമ്പസ്‌ നിഷേധ പ്രകടനത്തിന്റെ തന്നെ മുടിവെട്ടി കുളിച്ച്‌ വൃത്തിയായ ബദല്‍രൂപമാവാം ഇന്നത്തെ കാമ്പസുകളില്‍ കാണുന്നത്‌. ഒന്നു തീര്‍ച്ച : ആളുകളെ മുഴുവന് അടുത്ത വിപ്‌ളവത്തിലേക്കുള്ള ബസില്‍ കയറ്റിവിട്ടശേഷം അക്കാഡമിദാദയുടെ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ്‌ ചെയറില്‍ കയറിയിരിക്കാന്‍ പോന്ന അത്യത്ഭുത ധീരസാഹസികത പുതിയ കുട്ടികള്‍ക്കില്ല.
മറിച്ച്‌ ഒളിവുകളില്ലാതെ കരിയറിസം പരിശീലിക്കുന്നതിലൂടെ അവര്‍ മുഖമടച്ച്‌ മറുപടി നല്‍കുന്നു. പിതാക്കന്മാര്‍ക്ക്‌. കാലത്തിന്‌.
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
കൊച്ചുവാഴത്തോപ്പില്‍ പിന്നേയും വന്ന പച്ചപ്പനന്തത്ത
കൊച്ചുവാഴത്തോപ്പില്‍ പിന്നേയും വന്ന പച്ചപ്പനന്തത്ത
എം.ഡി. രാജേന്ദ്രന്‍
ശശി പറവൂര്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത 'നോട്ടം' എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിലെ "പച്ചപ്പനന്തത്തേ..." എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗാനത്തിനാണ്‌ ഈവര്‍ഷത്തെ സംസ്ഥാന അവാര്‍ഡ്‌. അരനൂറ്റാണ്ടുമുമ്പ്‌ ഈ ഗാനം രചിച്ച പൊന്‍കുന്നം ദാമോദരന്റെ മകനും പ്രശസ്‌ത ഗാനരചയിതാവുമായ എം.ഡി. രാജേന്ദ്രന്‍ അച്ഛനെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌...
അന്‍പത്തിരണ്ട്‌ വര്‍ഷംമുമ്പ്‌ എഴുതിയ ഒരു ഗാനത്തിന്‌ ഇപ്പോള്‍ അവാര്‍ഡ്‌ ലഭിക്കുന്നത്‌ അത്ഭുതകരമാണ്‌. എന്റെ അച്ഛന് പൊന്‍കുന്നം ദാമോദരന്‍ എഴുതിയ "പച്ചപനംതത്തേ........" എന്ന പാട്ട്‌ കാലത്തെ അതിജീവിക്കുന്നുവെന്ന്‌ ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാര്‍ഡ്‌ എന്റെ വിശ്വാസത്തിന്‌ കൂടുതല്‍ ബലം നല്‍കുന്നു.
കേരള കലാവേദിയുടെ 'നമ്മളൊന്ന്‌' എന്ന നാടകത്തിനു വേണ്ടിയാണ്‌ അച്ഛന് ഈ ഗാനം എഴുതിയത്‌. 'നോട്ടം' എന്ന സിനിമയ്ക്കു വേണ്ടി സംവിധായകന്‍ ശശി പറവൂര്‍ ഈ ഗാനം അന്വേഷിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ പാട്ടിന്റെ മുഴുവന് വരികളും ആര്‍ക്കും അറിയുമായിരുന്നില്ല. ഈ ഗാനത്തിന്റെ കൈയെഴുത്ത്‌ പ്രതിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍, അമ്മ കെ.ജി. കുഞ്ഞിക്കുട്ടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പേ എഴുതി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അച്ഛന്റെ ഗാനസമാഹാരത്തിന്റെ ബുക്കില്‍ നിന്നാണ്‌ ഈ പാട്ട്‌ കണ്ടെത്തിയത്‌. അടര്‍ന്നുവീഴാറായ ഒരു പേജില്‍ അമ്മയുടെ കൈയക്ഷരത്തില്‍ കുറിച്ചിട്ടിരുന്ന വരികള്‍!
രണ്ടുവര്‍ഷം മുമ്പ്‌ മരിച്ചുപോയ അമ്മ നിധിപോലെ സൂക്ഷിച്ച ബുക്കില്‍ നിന്നാണ്‌ ഈ ഗാനം പുനര്‍ജ്ജനിച്ചത്‌.
കവിതകള്‍ക്ക്‌ ലക്ഷ്യബോധമുണ്ടാവണമെന്ന്‌ ശഠിച്ച ഗായകനും ചിത്രകാരനും എഴുത്തുകാരനും ഒക്കെയായ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരന്‌ ലഭിച്ച അംഗീകാരമാണ്‌ ഈ പുരസ്കാരം. പക്ഷേ, ഈ അംഗീകാരത്തെക്കുറിച്ച്‌ അറിയാനും പറയാനും അമ്മയില്ലാതെപോയി എന്നൊരു ദുഃഖമുണ്ട്‌.
"അക്കാണും മലവെട്ടി വയലാക്കി
ആരിയന്‍ വിത്തെറിഞ്ഞു.
അക്കാരിയം നിന്റെ ഓമനപ്പാട്ടിന്റെ
ഈണമാണെന്‍ കിളിയേ....."
വിസ്‌മൃതിയിലേക്ക്‌ മറഞ്ഞുപോകുമായിരുന്ന ഈ നല്ല പാട്ട്‌ വീണ്ടും മലയാളി പാടിത്തുടങ്ങുമ്പോള്‍ കളഞ്ഞുപോയതെന്തോ തിരിയെ കിട്ടുന്ന സുഖം അറിയുന്നു. കുമാരനാശാനായിരുന്നു അച്ഛന്റെ ഇഷ്‌ട കവി. കവിതയിലൂടെ സാമൂഹ്യ പരിവര്‍ത്തനം സാധ്യമാക്കിയ ആശാനോളം പോന്ന കവി ലോകത്തെങ്ങും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്നാണ്‌ അച്ഛന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മക്കളായ എം.ഡി. രത്‌നമ്മയുടെയും എം.ഡി. അജയഘോ ഷിന്റെയും എന്റെയുമൊന്നും സാഹിത്യത്തെ അച്ഛന് അംഗീകരിച്ചിരുന്നുമില്ല!
"കൊയ്യുന്ന കൊയ്ത്തരിവാളിന്‌
കിക്കിളി പെയ്യുന്ന പാട്ടാണ്‌."
അച്ഛന്റെ പ്രത്യയശാസ്‌ത്രം കവിതകളില്‍ എക്കാലവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരനായതിന്റെ പേരില്‍ അദ്ധ്യാപക ജോലി നഷ്‌ടപ്പെട്ടതും പാലിയം സമരത്തിന്റെ പേരില്‍ തേക്കിന്‍കാട്‌ മൈതാനിയില്‍ നടത്തിയ ഒറ്റയാള്‍ പോരാട്ടവും ഇങ്ങനെ ഒരു സംഭവ ബഹുലമായ ജീവിതമായിരുന്നു അച്ഛന്റേത്‌. പട്ടിണി കിടന്നും പാര്‍ട്ടിക്കുവേണ്ടി പ്രയത്‌നിച്ച അച്ഛന് കവിതകള്‍ എന്നും ആവേശമായിരുന്നു. ഇ.എം.എസ്‌., എ.കെ.ജി, ജോസഫ്‌ മുണ്ടശ്ശേരി, കെ. കരുണാകരന്‍, വയലാര്‍, പി. ഭാസ്കരന്‍, ഒ.എന്‍.വി, എന്‍.വി. കൃഷ്‌ണവാരിയര്‍, പ്രേംജി, ചെറുകാട്‌, കുട്ടികൃഷ്‌ണ മാരാര്‍, വെയിലോപ്പിള്ളി തുടങ്ങിയ വന്‍സുഹൃത്ത്‌ വലയമായിരുന്നു അച്ഛനുണ്ടായിരുന്നത്‌. വള്ളത്തോളിന്റെ മഗ്‌ദലന മറിയം യുക്തിഭദ്രമല്ലെന്ന വാദം ഉയര്‍ത്തിയ മുണ്ടശ്ശേരി മാഷ്‌ അച്ഛനെക്കൊണ്ട്‌ മറ്റൊരു മഗ്‌ദലനമറിയം എഴുതിച്ചിരുന്നു. 'സാഹസികനും ധീരനുമായ വിപ്‌ളവകാരി' - അച്ഛനെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ഓര്‍മ്മകളും ഈ വിളിപ്പേര്‌ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ഇ.കെ. നായനാര്‍ തന്റെ ദീര്‍ഘദൂരയാത്രകളില്‍ അച്ഛനെഴുതിയ "ഇരുനാഴി മണ്ണിനായി ഉരുകുന്ന കര്‍ഷകന്‍" എന്ന ഗാനം ഒപ്പമുള്ളവരെക്കൊണ്ട്‌ പാടിക്കുമായിരുന്നുവെന്ന്‌ പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്‌. തീവണ്ടിയാത്രയ്ക്കിടയിലും, ആള്‍ത്തിരക്കിനിടയിലും കവിതയെഴുതാനാവുമായിരുന്നു അച്ഛന്.
" ജനഗണമന പാടുമ്പോള്‍
ജയ ജയാരവമുയരുമ്പോള്‍
പെരുവഴിയേ നീളുമൊ
രാ ജാഥ കണ്ടോ....."
എന്ന വരികള്‍ സീതാറാം മില്ലിലെ തൊഴിലാളികള്‍ നടത്തിയ ജാഥ കണ്ട്‌ തേക്കിന്‍കാട്‌ മൈതാനിയിലിരുന്ന്‌ എഴുതിയതാണ്‌. അച്ഛന്റെ പാട്ടുകള്‍ ഒരിക്കല്‍ നിഷേധിച്ചിരുന്ന ആകാശവാണിയില്‍ പിന്നീട്‌ എഴുതി തയ്യാറാക്കി അവതരിപ്പിക്കാന്‍ എനിക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്‌ ഒരു വിപ്‌ളവ സിനിമയ്ക്ക്‌ പാട്ടെഴുതാന്‍ അച്ഛന് അവസരം ലഭിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍, ചില ലോബികള്‍ ഇടപെട്ട്‌ ആ അവസരം മുടക്കി. പിന്നെ അച്ഛന് ചലച്ചിത്രഗാന രചയിതാവായത്‌ ഇപ്പോഴാണ്‌, മരിച്ച്‌ 13 വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ്‌!
ചെറുപ്പത്തില്‍ യേശുദാസിന്റെ ഗാനമേള വീടിനടുത്ത്‌ എവിടെയുണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങളെ അച്ഛ ന് കേള്‍ക്കാനായി കൊണ്ടുപോകും. അന്നൊക്കെ അച്ഛന്റെ പാട്ടുകള്‍ യേശുദാസ്‌ എന്നു പാടുമെന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
"ഒരു ദിവസം ദാസപ്പന്‍ എന്റെ പാട്ടും പാടും" എന്നായിരുന്നു അച്ഛന്റെ മറുപടി. "പച്ചപ്പനന്തത്തേ" എന്ന പാട്ടിലൂടെ അച്ഛന്റെ മറുപടി സത്യമായി ഭവിച്ചു.
(ആകാശവാണി തൃശൂര്‍ നിലയത്തിലെ പ്രോഗ്രാം അനൌണ്‍സറാണ്‌ എം.ഡി. രാജേന്ദ്രന്‍).
തയ്യാറാക്കിയത്‌:ആര്‍. അഭിലാഷ്‌
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
എം.ഡി. രാജേന്ദ്രന്‍
ശശി പറവൂര്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത 'നോട്ടം' എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിലെ "പച്ചപ്പനന്തത്തേ..." എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗാനത്തിനാണ്‌ ഈവര്‍ഷത്തെ സംസ്ഥാന അവാര്‍ഡ്‌. അരനൂറ്റാണ്ടുമുമ്പ്‌ ഈ ഗാനം രചിച്ച പൊന്‍കുന്നം ദാമോദരന്റെ മകനും പ്രശസ്‌ത ഗാനരചയിതാവുമായ എം.ഡി. രാജേന്ദ്രന്‍ അച്ഛനെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌...
അന്‍പത്തിരണ്ട്‌ വര്‍ഷംമുമ്പ്‌ എഴുതിയ ഒരു ഗാനത്തിന്‌ ഇപ്പോള്‍ അവാര്‍ഡ്‌ ലഭിക്കുന്നത്‌ അത്ഭുതകരമാണ്‌. എന്റെ അച്ഛന് പൊന്‍കുന്നം ദാമോദരന്‍ എഴുതിയ "പച്ചപനംതത്തേ........" എന്ന പാട്ട്‌ കാലത്തെ അതിജീവിക്കുന്നുവെന്ന്‌ ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാര്‍ഡ്‌ എന്റെ വിശ്വാസത്തിന്‌ കൂടുതല്‍ ബലം നല്‍കുന്നു.
കേരള കലാവേദിയുടെ 'നമ്മളൊന്ന്‌' എന്ന നാടകത്തിനു വേണ്ടിയാണ്‌ അച്ഛന് ഈ ഗാനം എഴുതിയത്‌. 'നോട്ടം' എന്ന സിനിമയ്ക്കു വേണ്ടി സംവിധായകന്‍ ശശി പറവൂര്‍ ഈ ഗാനം അന്വേഷിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ പാട്ടിന്റെ മുഴുവന് വരികളും ആര്‍ക്കും അറിയുമായിരുന്നില്ല. ഈ ഗാനത്തിന്റെ കൈയെഴുത്ത്‌ പ്രതിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍, അമ്മ കെ.ജി. കുഞ്ഞിക്കുട്ടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പേ എഴുതി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അച്ഛന്റെ ഗാനസമാഹാരത്തിന്റെ ബുക്കില്‍ നിന്നാണ്‌ ഈ പാട്ട്‌ കണ്ടെത്തിയത്‌. അടര്‍ന്നുവീഴാറായ ഒരു പേജില്‍ അമ്മയുടെ കൈയക്ഷരത്തില്‍ കുറിച്ചിട്ടിരുന്ന വരികള്‍!
രണ്ടുവര്‍ഷം മുമ്പ്‌ മരിച്ചുപോയ അമ്മ നിധിപോലെ സൂക്ഷിച്ച ബുക്കില്‍ നിന്നാണ്‌ ഈ ഗാനം പുനര്‍ജ്ജനിച്ചത്‌.
കവിതകള്‍ക്ക്‌ ലക്ഷ്യബോധമുണ്ടാവണമെന്ന്‌ ശഠിച്ച ഗായകനും ചിത്രകാരനും എഴുത്തുകാരനും ഒക്കെയായ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരന്‌ ലഭിച്ച അംഗീകാരമാണ്‌ ഈ പുരസ്കാരം. പക്ഷേ, ഈ അംഗീകാരത്തെക്കുറിച്ച്‌ അറിയാനും പറയാനും അമ്മയില്ലാതെപോയി എന്നൊരു ദുഃഖമുണ്ട്‌.
"അക്കാണും മലവെട്ടി വയലാക്കി
ആരിയന്‍ വിത്തെറിഞ്ഞു.
അക്കാരിയം നിന്റെ ഓമനപ്പാട്ടിന്റെ
ഈണമാണെന്‍ കിളിയേ....."
വിസ്‌മൃതിയിലേക്ക്‌ മറഞ്ഞുപോകുമായിരുന്ന ഈ നല്ല പാട്ട്‌ വീണ്ടും മലയാളി പാടിത്തുടങ്ങുമ്പോള്‍ കളഞ്ഞുപോയതെന്തോ തിരിയെ കിട്ടുന്ന സുഖം അറിയുന്നു. കുമാരനാശാനായിരുന്നു അച്ഛന്റെ ഇഷ്‌ട കവി. കവിതയിലൂടെ സാമൂഹ്യ പരിവര്‍ത്തനം സാധ്യമാക്കിയ ആശാനോളം പോന്ന കവി ലോകത്തെങ്ങും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്നാണ്‌ അച്ഛന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മക്കളായ എം.ഡി. രത്‌നമ്മയുടെയും എം.ഡി. അജയഘോ ഷിന്റെയും എന്റെയുമൊന്നും സാഹിത്യത്തെ അച്ഛന് അംഗീകരിച്ചിരുന്നുമില്ല!
"കൊയ്യുന്ന കൊയ്ത്തരിവാളിന്‌
കിക്കിളി പെയ്യുന്ന പാട്ടാണ്‌."
അച്ഛന്റെ പ്രത്യയശാസ്‌ത്രം കവിതകളില്‍ എക്കാലവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരനായതിന്റെ പേരില്‍ അദ്ധ്യാപക ജോലി നഷ്‌ടപ്പെട്ടതും പാലിയം സമരത്തിന്റെ പേരില്‍ തേക്കിന്‍കാട്‌ മൈതാനിയില്‍ നടത്തിയ ഒറ്റയാള്‍ പോരാട്ടവും ഇങ്ങനെ ഒരു സംഭവ ബഹുലമായ ജീവിതമായിരുന്നു അച്ഛന്റേത്‌. പട്ടിണി കിടന്നും പാര്‍ട്ടിക്കുവേണ്ടി പ്രയത്‌നിച്ച അച്ഛന് കവിതകള്‍ എന്നും ആവേശമായിരുന്നു. ഇ.എം.എസ്‌., എ.കെ.ജി, ജോസഫ്‌ മുണ്ടശ്ശേരി, കെ. കരുണാകരന്‍, വയലാര്‍, പി. ഭാസ്കരന്‍, ഒ.എന്‍.വി, എന്‍.വി. കൃഷ്‌ണവാരിയര്‍, പ്രേംജി, ചെറുകാട്‌, കുട്ടികൃഷ്‌ണ മാരാര്‍, വെയിലോപ്പിള്ളി തുടങ്ങിയ വന്‍സുഹൃത്ത്‌ വലയമായിരുന്നു അച്ഛനുണ്ടായിരുന്നത്‌. വള്ളത്തോളിന്റെ മഗ്‌ദലന മറിയം യുക്തിഭദ്രമല്ലെന്ന വാദം ഉയര്‍ത്തിയ മുണ്ടശ്ശേരി മാഷ്‌ അച്ഛനെക്കൊണ്ട്‌ മറ്റൊരു മഗ്‌ദലനമറിയം എഴുതിച്ചിരുന്നു. 'സാഹസികനും ധീരനുമായ വിപ്‌ളവകാരി' - അച്ഛനെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ഓര്‍മ്മകളും ഈ വിളിപ്പേര്‌ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ഇ.കെ. നായനാര്‍ തന്റെ ദീര്‍ഘദൂരയാത്രകളില്‍ അച്ഛനെഴുതിയ "ഇരുനാഴി മണ്ണിനായി ഉരുകുന്ന കര്‍ഷകന്‍" എന്ന ഗാനം ഒപ്പമുള്ളവരെക്കൊണ്ട്‌ പാടിക്കുമായിരുന്നുവെന്ന്‌ പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്‌. തീവണ്ടിയാത്രയ്ക്കിടയിലും, ആള്‍ത്തിരക്കിനിടയിലും കവിതയെഴുതാനാവുമായിരുന്നു അച്ഛന്.
" ജനഗണമന പാടുമ്പോള്‍
ജയ ജയാരവമുയരുമ്പോള്‍
പെരുവഴിയേ നീളുമൊ
രാ ജാഥ കണ്ടോ....."
എന്ന വരികള്‍ സീതാറാം മില്ലിലെ തൊഴിലാളികള്‍ നടത്തിയ ജാഥ കണ്ട്‌ തേക്കിന്‍കാട്‌ മൈതാനിയിലിരുന്ന്‌ എഴുതിയതാണ്‌. അച്ഛന്റെ പാട്ടുകള്‍ ഒരിക്കല്‍ നിഷേധിച്ചിരുന്ന ആകാശവാണിയില്‍ പിന്നീട്‌ എഴുതി തയ്യാറാക്കി അവതരിപ്പിക്കാന്‍ എനിക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്‌ ഒരു വിപ്‌ളവ സിനിമയ്ക്ക്‌ പാട്ടെഴുതാന്‍ അച്ഛന് അവസരം ലഭിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍, ചില ലോബികള്‍ ഇടപെട്ട്‌ ആ അവസരം മുടക്കി. പിന്നെ അച്ഛന് ചലച്ചിത്രഗാന രചയിതാവായത്‌ ഇപ്പോഴാണ്‌, മരിച്ച്‌ 13 വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ്‌!
ചെറുപ്പത്തില്‍ യേശുദാസിന്റെ ഗാനമേള വീടിനടുത്ത്‌ എവിടെയുണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങളെ അച്ഛ ന് കേള്‍ക്കാനായി കൊണ്ടുപോകും. അന്നൊക്കെ അച്ഛന്റെ പാട്ടുകള്‍ യേശുദാസ്‌ എന്നു പാടുമെന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
"ഒരു ദിവസം ദാസപ്പന്‍ എന്റെ പാട്ടും പാടും" എന്നായിരുന്നു അച്ഛന്റെ മറുപടി. "പച്ചപ്പനന്തത്തേ" എന്ന പാട്ടിലൂടെ അച്ഛന്റെ മറുപടി സത്യമായി ഭവിച്ചു.
(ആകാശവാണി തൃശൂര്‍ നിലയത്തിലെ പ്രോഗ്രാം അനൌണ്‍സറാണ്‌ എം.ഡി. രാജേന്ദ്രന്‍).
തയ്യാറാക്കിയത്‌:ആര്‍. അഭിലാഷ്‌
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
ചൊവ്വാഴ്ച, ഫെബ്രുവരി 07, 2006
സത്യവതി
സത്യവതി
ഡി. ദയാനന്ദന്‍
(പുരാരേഖാ ഗവേഷകന്‍ സെന്‍ട്രല്‍ ആര്‍ക്കൈവ്‌സ്‌, ഫോര്‍ട്ട്‌, തിരുവനന്തപുരം)
മുനിയുടെ ശാപത്താല്‍ മത്സ്യമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന സമയത്താണ്‌ അദൃകയ്ക്ക്‌ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ജനിച്ചത്‌. അവളെ മുക്കുവരാജാവ്‌ കാളി എന്നു പേരിട്ട്‌ വളര്‍ത്തി.
മത്സ്യത്തിന്റെ വയറ്റില്‍ പിറന്നതുകൊണ്ടാകണം അവള്‍ക്ക്‌ മത്സ്യത്തിന്റെ ഗന്‌ധമായിരുന്നു! അതുകൊണ്ട്‌ അവളെ മത്സ്യഗന്‌ധി എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട്‌ അവള്‍ക്ക്‌ സത്യവതി എന്നും പേരു ലഭിച്ചു. അവളുടെ വളര്‍ത്തച്ഛനായ മുക്കുവന്‍ ഒരു തോണിക്കാരനായിരുന്നു. യാത്രക്കാരെ തോണിയില്‍ കയറ്റി അക്കരെയും ഇക്കരെയും എത്തിക്കുകയായിരുന്നു അയാളുടെ ജോലി. കാളിയും അച്ഛനെ ജോലിയില്‍ സഹായിച്ചുപോന്നു.
കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞു. അവള്‍ യൌവനയുക്തയായി. അപ്‌സരസ്സിന്റെ പുത്രിയായതുകൊണ്ടാകാം അവള്‍ക്ക്‌ നല്ല സൌന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു. യുവത്വം ആ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ മാറ്റുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിക്കെ പരാശരന് എന്ന മുനി അതുവഴി വന്നു. അദ്ദേഹത്തെ തോണിയില്‍ കയറ്റി അക്കരെ കടത്തിയത്‌ കാളിയായിരുന്നു. കാളിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ പരാശരന് അവളില്‍ അനുരാഗമുണ്ടായി. അദ്ദേഹം അവളോട്‌ പ്രേമാഭ്യര്‍ത്ഥന നടത്തി. അവള്‍ പലതും പറഞ്ഞ്‌ ഒഴിഞ്ഞുമാറാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ഒടുവില്‍ പകലാണെന്ന ന്യായം പറഞ്ഞ്‌ അവള്‍ മുനിയെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി. ഉടനെ പരാശരന് കൃത്രിമമായ ഒരു മൂടല്‍മഞ്ഞ്‌ സൃഷ്‌ടിച്ചു! അതിനുള്ളില്‍വച്ച്‌ അവളെ പരിഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു. കാളി ഗര്‍ഭിണിയാവുകയും ഉടന്‍തന്നെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇംഗിതം സാധിപ്പിച്ചതിന്റെ പാരിതോഷികമായി മുനി ഒരു വരം കൊടുത്തു. അവളുടെ കന്യാകത്വം നഷ്‌ടപ്പെടില്ല എന്നായിരുന്നു വരം!
മാത്രമല്ല, പരാശരന് സത്യവതിയെ പരിഗ്രഹിച്ച മാത്രയില്‍ത്തന്നെ അവളുടെ ശരീരത്തില്‍നിന്ന്‌ മത്സ്യത്തിന്റെ ഗന്ധം മാറി പകരം കസ്‌തൂരിയുടെ പരിമളം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു!
കാളി പ്രസവിച്ച കുട്ടിയും ഒരു അത്ഭുതശിശുവായിരുന്നു. സാധാരണ കുട്ടികളെപ്പോലെ ശൈശവമോ ബാല്യമോ ഒന്നും ആ കുട്ടിക്ക്‌ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പിറന്നുവീണയുടന്‍ തന്നെ ആ കുട്ടി യൌവ്വനയുക്തനായി. പരിഗ്രഹിച്ച ഉടനെ പരാശരന് യാത്രയായതുപോലെ പിറന്നു വീണയുടന്‍ യൌവ്വനയുക്തനായ ആ മകനും അവളെ വിട്ട്‌ തപസ്സ്‌ ചെയ്യാന്‍ വനത്തിലേക്കു പോയി. സ്‌മരിച്ചാലുടന്‍ വന്നെത്തിക്കൊള്ളാമെന്ന്‌ അമ്മയ്ക്ക്‌ വാക്കുകൊടുക്കാനും ആ പുത്രന്‍ മറന്നില്ല.
കാളി പ്രസവിച്ച ആ കുട്ടിയുടെ പേര് കൃഷ്‌ണന്‍ എന്നായിരുന്നു. ഈ കൃഷ്‌ണനാണ്‌ പിത്ക്കാലത്ത്‌ വേദവ്യാസന്‍ എന്ന പേരില്‍ പ്രസിദ്ധനായ മഹാഭാരത കര്‍ത്താവ്‌.
ഇങ്ങനെ ഭര്‍ത്താവും മകനും ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ കാളി പിന്നെയും അച്ഛനെ സഹായിച്ചുകൊണ്ട്‌ കാലം കഴിച്ചുപോന്നു. ചന്ദ്രവംശരാജാവായ ശന്തനു ഭാര്യയുടെ വേര്‍പാടുമൂലം ദുഃഖിച്ചു കഴിയുന്ന കാലമായിരന്നു അപ്പോള്‍. ഗംഗാദേവിയായിരുന്നു ശന്തനുവിന്റെ ഭാര്യ. അവര്‍ തമ്മില്‍ വിവാഹ സമയത്തുണ്ടാക്കിയ കരാര്‍ ശന്തനു ലംഘിച്ചതുകൊണ്ട്‌ ഗംഗാദേവി ശന്തനുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പൊയ്ക്കളഞ്ഞു.
ഈ ശന്തനു മഹാരാജാവ്‌ ഒരു ദിവസം മൃഗയാവിനോദത്തിനായി വനത്തിലെത്തി. അപ്പോള്‍ സവിശേഷമായ ഒരു ഗന്ധം ശന്തനുവിന്‌ അനുഭവപ്പെട്ടു. കസ്‌തൂരിഗന്‌ധിയായി മാറിയ കാളിയുടെ ശരീരത്തില്‍നിന്ന്‌ പ്രസരിച്ച വാസനയായിരുന്നു അത്‌. ആ ഗന്‌ധത്തിന്റെ ഉത്ഭവം അന്വേഷിക്കണമെന്ന്‌ രാജാവിന്‌ തോന്നി. അദ്ദേഹം നടന്നുനടന്ന്‌ മുക്കുവരാജാവിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ അദ്ദേഹം കസ്‌തൂരിയുടെ ഗന്ധം പ്രസരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സത്യവതിയെ കണ്ടു. ദര്‍ശനമാത്രയില്‍ത്തന്നെ അദ്ദേഹം അവളില്‍ അനുരക്തനായി. അദ്ദേഹം മുക്കുവരാജാവിനോട്‌ വിവാഹാഭ്യര്‍ത്ഥന നടത്തി. മുക്കുവരാജാവിന്‌ മകളെ ശന്തനുവിന്‌ വിവാഹം കഴിച്ചു കൊടുക്കുന്നതില്‍ വളരെ സന്തോഷമായിരുന്നു. എങ്കിലും അദ്ദേഹം ഒരു വ്യവസ്ഥ മുന്നോട്ടുവച്ചു. ശന്തനുവിന്‌ സത്യവതിയില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പുത്രന്‍ അടുത്ത കിരീടാവകാശിയാകണം! അതായിരുന്നു വ്യവസ്ഥ. ശന്തനുവിന്‌ പക്ഷേ ആ വ്യവസ്ഥ സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. കാരണം, അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഗംഗാദേവിയില്‍ പിറന്ന ഒരു പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു, ദേവവ്രതന്. അനന്തരാവകാശിയായി മറ്റൊരു പുത്രനെ സങ്കല്‌പിക്കാന്‍ ശന്തനുവിന്‌ ആകുമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം മുക്കുവരാജാവിനോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞ്‌ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക്‌ യാത്രയായി.
കൊട്ടാരത്തിലെത്തിയ ശന്തനു അത്യന്തം പരിക്ഷീണനായി കാണപ്പെട്ടു. ബുദ്ധിമാനായ ദേവവ്രതന് വൃദ്ധനായ മന്ത്രി മുഖേന അച്ഛന്റെ ദുഃഖകാരണം മനസ്സിലാക്കി. ഉടന്‍തന്നെ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ അദ്ദേഹം മുക്കുവരാജാവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്‌ പുറപ്പെട്ടു. അവിടെയെത്തിയ ദേവവ്രതന് അച്ഛനുവേണ്ടി സത്യവതിയെ ആവശ്യപ്പെട്ടു. തനിക്ക്‌ രാജ്യാവകാശം വേണ്ടെന്നു പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു!
അതുകൊണ്ടും മുക്കുവരാജാവ്‌ തൃപ്‌തനായില്ല. ദേവവ്രതന് മക്കളുണ്ടാകുമ്പോള്‍ ആ മക്കള്‍ രാജ്യത്തിന്‌ അവകാശമുന്നയിക്കും എന്ന ന്യായം അയാള്‍ പറഞ്ഞു. അത്‌ കേള്‍ക്കേണ്ട താമസം, താന്‍ ആജീവനാന്തം ബ്രഹ്‌മചാരിയായിരിക്കുമെന്ന്‌ ദേവവ്രതന് സത്യം ചെയ്തു. സന്തുഷ്‌ടനായ മുക്കുവരാജാവ്‌ മകളെ കൊടുത്തു. പുത്രന്റെ മഹാത്യാഗം കണ്ട്‌ ശന്തനു മഹാരാജാവ്‌ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച്‌ ഭീഷ്‌മര്‍ എന്ന പേരും കൊടുത്തു. ഈ ഭീഷ്‌മരാണ്‌ മഹാഭാരതം കഥയില്‍ പാണ്‌ഡവന്മാരെയും കൌരവന്മാരെയും വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതില്‍ നിര്‍ണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ചത്‌.
ശന്തനുവിന്‌ സത്യവതിയില്‍ വിചിത്രവീര്യനെന്നും ചിത്രാംഗദനെന്നും രണ്ടു മക്കളുണ്ടായി. അതില്‍ ചിത്രാംഗദന്‍ ഒരു ഗന്‌ധര്‍വ്വനുമായുണ്ടായ ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ അകാലമൃത്യു പ്രാപിച്ചു. വിചിത്രവീര്യന്‍ കാശിരാജാവിന്റെ മക്കളായ അംബികയെയും അംബാലികയെയും ഭാര്യമാരായി സ്വീകരിച്ചു. രണ്ടു ഭാര്യമാരുമായും രമിച്ചുകഴിഞ്ഞ വിചിത്രവീര്യന്‍ രാജയക്ഷ്‌മാവ്‌ പിടിപെട്ട്‌ അകാലചരമമടഞ്ഞു.
വംശം അന്യം നിന്നുപോകുമെന്ന ഘട്ടമായി. സത്യവതി ഭീഷ്‌മരെ വിളിച്ച്‌ അംബികയുടെയും അംബാലികയുടെയും ഭര്‍ത്താവായിരിക്കണമെന്ന്‌ അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാല്‍, ഭീഷ്‌മര്‍ വിവാഹം കഴിക്കില്ല എന്ന പ്രതിജ്ഞയെ ലംഘിക്കാന്‍ തയ്യാറായില്ല. സത്യവതി അപ്പോള്‍ തന്റെ ആദ്യജാതനായ വ്യാസനെ ഓര്‍ത്തു. സ്‌മരണമാത്രയില്‍ എത്തിക്കൊള്ളാമെന്ന്‌ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടാണല്ലോ അദ്ദേഹം വനത്തില്‍ പോയത്‌. ഉടന്‍തന്നെ വ്യാസന്‍ എത്തി. അദ്ദേഹം വംശം നിലനിറുത്തുന്നതിനുവേണ്ടി അംബികയിലും അംബാലികയിലും പുത്രോല്‌പാദനം നടത്തി. അംബികയുടെ പുത്രനാണ്‌ കൌരവന്മാരുടെ പിതാവായ ധൃതരാഷ്‌ട്രര്‍, അംബാലികയുടേത്‌ പാണ്‌ഡവപിതാവായ പാണ്‌ഡുവും.
പാണ്‌ഡുവിന്റെ അകാലനിര്യാണം സത്യവതിക്കേറ്റ ഒരു ആഘാതമായിരുന്നു. പിന്നീട്‌ ജീവിച്ചിരിക്കാന്‍ അവള്‍ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. സത്യവതി പുത്രഭാര്യമാരോടൊപ്പം വനത്തില്‍ പോയി തപസ്സ്‌ ചെയ്യുകയും ഒടുവില്‍ പരമപാദം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
ഡി. ദയാനന്ദന്‍
(പുരാരേഖാ ഗവേഷകന്‍ സെന്‍ട്രല്‍ ആര്‍ക്കൈവ്‌സ്‌, ഫോര്‍ട്ട്‌, തിരുവനന്തപുരം)
മുനിയുടെ ശാപത്താല്‍ മത്സ്യമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന സമയത്താണ്‌ അദൃകയ്ക്ക്‌ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ജനിച്ചത്‌. അവളെ മുക്കുവരാജാവ്‌ കാളി എന്നു പേരിട്ട്‌ വളര്‍ത്തി.
മത്സ്യത്തിന്റെ വയറ്റില്‍ പിറന്നതുകൊണ്ടാകണം അവള്‍ക്ക്‌ മത്സ്യത്തിന്റെ ഗന്‌ധമായിരുന്നു! അതുകൊണ്ട്‌ അവളെ മത്സ്യഗന്‌ധി എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട്‌ അവള്‍ക്ക്‌ സത്യവതി എന്നും പേരു ലഭിച്ചു. അവളുടെ വളര്‍ത്തച്ഛനായ മുക്കുവന്‍ ഒരു തോണിക്കാരനായിരുന്നു. യാത്രക്കാരെ തോണിയില്‍ കയറ്റി അക്കരെയും ഇക്കരെയും എത്തിക്കുകയായിരുന്നു അയാളുടെ ജോലി. കാളിയും അച്ഛനെ ജോലിയില്‍ സഹായിച്ചുപോന്നു.
കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞു. അവള്‍ യൌവനയുക്തയായി. അപ്‌സരസ്സിന്റെ പുത്രിയായതുകൊണ്ടാകാം അവള്‍ക്ക്‌ നല്ല സൌന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു. യുവത്വം ആ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ മാറ്റുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിക്കെ പരാശരന് എന്ന മുനി അതുവഴി വന്നു. അദ്ദേഹത്തെ തോണിയില്‍ കയറ്റി അക്കരെ കടത്തിയത്‌ കാളിയായിരുന്നു. കാളിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ പരാശരന് അവളില്‍ അനുരാഗമുണ്ടായി. അദ്ദേഹം അവളോട്‌ പ്രേമാഭ്യര്‍ത്ഥന നടത്തി. അവള്‍ പലതും പറഞ്ഞ്‌ ഒഴിഞ്ഞുമാറാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ഒടുവില്‍ പകലാണെന്ന ന്യായം പറഞ്ഞ്‌ അവള്‍ മുനിയെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി. ഉടനെ പരാശരന് കൃത്രിമമായ ഒരു മൂടല്‍മഞ്ഞ്‌ സൃഷ്‌ടിച്ചു! അതിനുള്ളില്‍വച്ച്‌ അവളെ പരിഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു. കാളി ഗര്‍ഭിണിയാവുകയും ഉടന്‍തന്നെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇംഗിതം സാധിപ്പിച്ചതിന്റെ പാരിതോഷികമായി മുനി ഒരു വരം കൊടുത്തു. അവളുടെ കന്യാകത്വം നഷ്‌ടപ്പെടില്ല എന്നായിരുന്നു വരം!
മാത്രമല്ല, പരാശരന് സത്യവതിയെ പരിഗ്രഹിച്ച മാത്രയില്‍ത്തന്നെ അവളുടെ ശരീരത്തില്‍നിന്ന്‌ മത്സ്യത്തിന്റെ ഗന്ധം മാറി പകരം കസ്‌തൂരിയുടെ പരിമളം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു!
കാളി പ്രസവിച്ച കുട്ടിയും ഒരു അത്ഭുതശിശുവായിരുന്നു. സാധാരണ കുട്ടികളെപ്പോലെ ശൈശവമോ ബാല്യമോ ഒന്നും ആ കുട്ടിക്ക്‌ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പിറന്നുവീണയുടന്‍ തന്നെ ആ കുട്ടി യൌവ്വനയുക്തനായി. പരിഗ്രഹിച്ച ഉടനെ പരാശരന് യാത്രയായതുപോലെ പിറന്നു വീണയുടന്‍ യൌവ്വനയുക്തനായ ആ മകനും അവളെ വിട്ട്‌ തപസ്സ്‌ ചെയ്യാന്‍ വനത്തിലേക്കു പോയി. സ്‌മരിച്ചാലുടന്‍ വന്നെത്തിക്കൊള്ളാമെന്ന്‌ അമ്മയ്ക്ക്‌ വാക്കുകൊടുക്കാനും ആ പുത്രന്‍ മറന്നില്ല.
കാളി പ്രസവിച്ച ആ കുട്ടിയുടെ പേര് കൃഷ്‌ണന്‍ എന്നായിരുന്നു. ഈ കൃഷ്‌ണനാണ്‌ പിത്ക്കാലത്ത്‌ വേദവ്യാസന്‍ എന്ന പേരില്‍ പ്രസിദ്ധനായ മഹാഭാരത കര്‍ത്താവ്‌.
ഇങ്ങനെ ഭര്‍ത്താവും മകനും ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ കാളി പിന്നെയും അച്ഛനെ സഹായിച്ചുകൊണ്ട്‌ കാലം കഴിച്ചുപോന്നു. ചന്ദ്രവംശരാജാവായ ശന്തനു ഭാര്യയുടെ വേര്‍പാടുമൂലം ദുഃഖിച്ചു കഴിയുന്ന കാലമായിരന്നു അപ്പോള്‍. ഗംഗാദേവിയായിരുന്നു ശന്തനുവിന്റെ ഭാര്യ. അവര്‍ തമ്മില്‍ വിവാഹ സമയത്തുണ്ടാക്കിയ കരാര്‍ ശന്തനു ലംഘിച്ചതുകൊണ്ട്‌ ഗംഗാദേവി ശന്തനുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പൊയ്ക്കളഞ്ഞു.
ഈ ശന്തനു മഹാരാജാവ്‌ ഒരു ദിവസം മൃഗയാവിനോദത്തിനായി വനത്തിലെത്തി. അപ്പോള്‍ സവിശേഷമായ ഒരു ഗന്ധം ശന്തനുവിന്‌ അനുഭവപ്പെട്ടു. കസ്‌തൂരിഗന്‌ധിയായി മാറിയ കാളിയുടെ ശരീരത്തില്‍നിന്ന്‌ പ്രസരിച്ച വാസനയായിരുന്നു അത്‌. ആ ഗന്‌ധത്തിന്റെ ഉത്ഭവം അന്വേഷിക്കണമെന്ന്‌ രാജാവിന്‌ തോന്നി. അദ്ദേഹം നടന്നുനടന്ന്‌ മുക്കുവരാജാവിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ അദ്ദേഹം കസ്‌തൂരിയുടെ ഗന്ധം പ്രസരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സത്യവതിയെ കണ്ടു. ദര്‍ശനമാത്രയില്‍ത്തന്നെ അദ്ദേഹം അവളില്‍ അനുരക്തനായി. അദ്ദേഹം മുക്കുവരാജാവിനോട്‌ വിവാഹാഭ്യര്‍ത്ഥന നടത്തി. മുക്കുവരാജാവിന്‌ മകളെ ശന്തനുവിന്‌ വിവാഹം കഴിച്ചു കൊടുക്കുന്നതില്‍ വളരെ സന്തോഷമായിരുന്നു. എങ്കിലും അദ്ദേഹം ഒരു വ്യവസ്ഥ മുന്നോട്ടുവച്ചു. ശന്തനുവിന്‌ സത്യവതിയില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പുത്രന്‍ അടുത്ത കിരീടാവകാശിയാകണം! അതായിരുന്നു വ്യവസ്ഥ. ശന്തനുവിന്‌ പക്ഷേ ആ വ്യവസ്ഥ സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. കാരണം, അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഗംഗാദേവിയില്‍ പിറന്ന ഒരു പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു, ദേവവ്രതന്. അനന്തരാവകാശിയായി മറ്റൊരു പുത്രനെ സങ്കല്‌പിക്കാന്‍ ശന്തനുവിന്‌ ആകുമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം മുക്കുവരാജാവിനോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞ്‌ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക്‌ യാത്രയായി.
കൊട്ടാരത്തിലെത്തിയ ശന്തനു അത്യന്തം പരിക്ഷീണനായി കാണപ്പെട്ടു. ബുദ്ധിമാനായ ദേവവ്രതന് വൃദ്ധനായ മന്ത്രി മുഖേന അച്ഛന്റെ ദുഃഖകാരണം മനസ്സിലാക്കി. ഉടന്‍തന്നെ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ അദ്ദേഹം മുക്കുവരാജാവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്‌ പുറപ്പെട്ടു. അവിടെയെത്തിയ ദേവവ്രതന് അച്ഛനുവേണ്ടി സത്യവതിയെ ആവശ്യപ്പെട്ടു. തനിക്ക്‌ രാജ്യാവകാശം വേണ്ടെന്നു പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു!
അതുകൊണ്ടും മുക്കുവരാജാവ്‌ തൃപ്‌തനായില്ല. ദേവവ്രതന് മക്കളുണ്ടാകുമ്പോള്‍ ആ മക്കള്‍ രാജ്യത്തിന്‌ അവകാശമുന്നയിക്കും എന്ന ന്യായം അയാള്‍ പറഞ്ഞു. അത്‌ കേള്‍ക്കേണ്ട താമസം, താന്‍ ആജീവനാന്തം ബ്രഹ്‌മചാരിയായിരിക്കുമെന്ന്‌ ദേവവ്രതന് സത്യം ചെയ്തു. സന്തുഷ്‌ടനായ മുക്കുവരാജാവ്‌ മകളെ കൊടുത്തു. പുത്രന്റെ മഹാത്യാഗം കണ്ട്‌ ശന്തനു മഹാരാജാവ്‌ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച്‌ ഭീഷ്‌മര്‍ എന്ന പേരും കൊടുത്തു. ഈ ഭീഷ്‌മരാണ്‌ മഹാഭാരതം കഥയില്‍ പാണ്‌ഡവന്മാരെയും കൌരവന്മാരെയും വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതില്‍ നിര്‍ണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ചത്‌.
ശന്തനുവിന്‌ സത്യവതിയില്‍ വിചിത്രവീര്യനെന്നും ചിത്രാംഗദനെന്നും രണ്ടു മക്കളുണ്ടായി. അതില്‍ ചിത്രാംഗദന്‍ ഒരു ഗന്‌ധര്‍വ്വനുമായുണ്ടായ ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ അകാലമൃത്യു പ്രാപിച്ചു. വിചിത്രവീര്യന്‍ കാശിരാജാവിന്റെ മക്കളായ അംബികയെയും അംബാലികയെയും ഭാര്യമാരായി സ്വീകരിച്ചു. രണ്ടു ഭാര്യമാരുമായും രമിച്ചുകഴിഞ്ഞ വിചിത്രവീര്യന്‍ രാജയക്ഷ്‌മാവ്‌ പിടിപെട്ട്‌ അകാലചരമമടഞ്ഞു.
വംശം അന്യം നിന്നുപോകുമെന്ന ഘട്ടമായി. സത്യവതി ഭീഷ്‌മരെ വിളിച്ച്‌ അംബികയുടെയും അംബാലികയുടെയും ഭര്‍ത്താവായിരിക്കണമെന്ന്‌ അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാല്‍, ഭീഷ്‌മര്‍ വിവാഹം കഴിക്കില്ല എന്ന പ്രതിജ്ഞയെ ലംഘിക്കാന്‍ തയ്യാറായില്ല. സത്യവതി അപ്പോള്‍ തന്റെ ആദ്യജാതനായ വ്യാസനെ ഓര്‍ത്തു. സ്‌മരണമാത്രയില്‍ എത്തിക്കൊള്ളാമെന്ന്‌ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടാണല്ലോ അദ്ദേഹം വനത്തില്‍ പോയത്‌. ഉടന്‍തന്നെ വ്യാസന്‍ എത്തി. അദ്ദേഹം വംശം നിലനിറുത്തുന്നതിനുവേണ്ടി അംബികയിലും അംബാലികയിലും പുത്രോല്‌പാദനം നടത്തി. അംബികയുടെ പുത്രനാണ്‌ കൌരവന്മാരുടെ പിതാവായ ധൃതരാഷ്‌ട്രര്‍, അംബാലികയുടേത്‌ പാണ്‌ഡവപിതാവായ പാണ്‌ഡുവും.
പാണ്‌ഡുവിന്റെ അകാലനിര്യാണം സത്യവതിക്കേറ്റ ഒരു ആഘാതമായിരുന്നു. പിന്നീട്‌ ജീവിച്ചിരിക്കാന്‍ അവള്‍ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. സത്യവതി പുത്രഭാര്യമാരോടൊപ്പം വനത്തില്‍ പോയി തപസ്സ്‌ ചെയ്യുകയും ഒടുവില്‍ പരമപാദം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
കടപ്പാട് : കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
ജനിക്കും മുമ്പ്‌ രോഗി
ജനിക്കും മുമ്പ്‌ രോഗി
ഡോ. വി എസ്‌ ഗിരിജാ ലീല
മാതൃസംരക്ഷണത്തിനും ശിശുസംരക്ഷണത്തിനും ഇന്ന്‌ ഏറെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നുണ്ട്‌. ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു തലമുറയെ വാര്‍ത്തെടുക്കുക എന്നതാണ്‌ ഇതിനു പിന്നിലെ ലക്ഷ്യം. മുതിര്‍ന്നവരിലുണ്ടാകുന്ന പല രോഗാവസ്ഥകള്‍ക്കും കാരണം ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവായിരിക്കുമ്പോഴുണ്ടായ വൈകല്യങ്ങളാണെന്നാണ്‌ ഡേവിഡ്‌ ബാര്‍ക്കര്‍ എന്ന ശാസ്‌ത്രജ്ഞന്റെ കണ്ടെത്തല്‍.
ജനിതക സ്വാധീനം മാത്രമല്ല, വളര്‍ച്ചയുടെ ആദ്യഘട്ടത്തിലുണ്ടാകുന്ന പരിസ്ഥിതി സ്വാധീനങ്ങളും ഇതിനു കാരണമാകുന്നു. ശിശുകോശങ്ങള്‍ വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചില പ്രത്യേക ഘട്ടങ്ങളില്‍ മാത്രമേ ഈ പരിസ്ഥിതി ഘടകങ്ങള്‍ സ്വാധീനിക്കുന്നുള്ളൂ. ഇതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന ക്ഷതം ജീവിതകാലം മുഴുവന് പിന്‍തുടരുന്നു. ശ്വാസകോശരോഗങ്ങള്‍, ഹൃദ്‌രോഗങ്ങള്‍, ധമനീരോഗങ്ങള്‍, രക്തസമ്മര്‍ദ്ദം, ടൈപ്പ്‌ 2 ഡയബെറ്റിസ്‌, അമിതവണ്ണം തുടങ്ങി പല രോഗങ്ങള്‍ക്കും കാരണം ഇതാണെന്നാണ്‌ ബാര്‍ക്കറിന്റെ പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നത്‌.
അല്‌പപോഷണവും അമിതപോഷണവും ഒരുപോലെ ദോഷം ചെയ്യുന്നു. പോഷണക്കുറവുമൂലം കുഞ്ഞിന്റെ വളര്‍ച്ച മുരടിക്കുകയും തൂക്കം കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്‌ കോശങ്ങളുടെ ജൈവ പ്രവൃത്തിയില്‍ സ്ഥിരമായ വ്യതിയാനങ്ങള്‍ വരുത്തും. ഭാവിയില്‍ ഈ കുഞ്ഞിന്‌ പല രോഗങ്ങളും ബാധിക്കാനിടയുണ്ട്‌.
ഗര്‍ഭസ്ഥശിശു പലപ്പോഴും പോഷണക്കുറവിനെ അതിജീവിക്കാറുണ്ട്‌. സ്ഥിരമായ കെടുതി ഉണ്ടാകുമെന്ന്‌ മാത്രം. പക്ഷേ, അമിത പോഷണം വളരെ അപകടകാരിയാണ്‌. ഇതിന്റെ തിക്തഫലങ്ങളെ നേരിടാന്‍ പലപ്പോഴും ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിനു കഴിയാതെ പോകുന്നു. ഗര്‍ഭാവസ്ഥയുടെ ആദ്യഘട്ടത്തിലാണ്‌ ഇതു സംഭവിക്കുന്നതെങ്കില്‍ ആ ശിശു ജനിക്കാതെ പോകാം. ജനിച്ചാല്‍ത്തന്നെ വൈകല്യങ്ങള്‍ക്കു സാദ്ധ്യതയുണ്ട്‌. ഗര്‍ഭാവസ്ഥയുടെ രണ്ടാംപകുതിയിലാണ്‌ സംഭവിക്കുന്നതെങ്കില്‍ അമിതപോഷണംമൂലം കുഞ്ഞിന്റെ വളര്‍ച്ചയും തൂക്കവും കൂടിവരുന്നു. ഇതിനെ മാക്രസോമിയ എന്നു പറയുന്നു. മാക്രസോമിയയുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഗുരുതരമാണ്‌.
എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ഈ അവസ്ഥയുണ്ടാകുന്നത്‌? അമ്മയുടെ അമിതാഹാരവും വ്യായാമക്കുറവും ഒരു കാരണമാണ്‌. അതിലുപരിയായി ഗര്‍ഭത്തിനു മുന്‍പും ഗര്‍ഭസമയത്തും മാതാവിലുണ്ടാകുന്ന പ്രമേഹരോഗമാണ്‌ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ കാരണം. ശിശുവിന്റെ കോശവളര്‍ച്ചയ്ക്ക്‌ ഏറ്റവും ആവശ്യമായ ഘടകമാണ്‌ ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌. ശിശുവിന്‌ ഇത്‌ സ്വയം ഉല്‌പാദിപ്പിക്കാന്‍ ശേഷിയില്ല. അമ്മയുടെ രക്തത്തില്‍നിന്ന്‌ പ്‌ളസന്റയിലൂടെ കടന്നുചെല്ലുന്ന ഇന്‌ധനങ്ങളാണ്‌ കുഞ്ഞിന്റെ ഏക ആശ്രയം. നിരന്തരമായ ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌ പ്രവാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുവേണ്ടി ഗര്‍ഭകാലത്ത്‌ സ്‌ത്രീകളില്‍ ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌ നിലവാരം എപ്പോഴും ഉയര്‍ന്നുനില്‍ക്കും. ഇത്‌ പ്രകൃതിദത്തമായ ഒരു സുരക്ഷാ നടപടിയാണ്‌. അമ്മ വിശന്നിരിക്കുകയോ മറ്റു രോഗങ്ങള്‍ക്കധീനമാകുകയോ ചെയ്യുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിന്‌ പോഷണക്കുറവുണ്ടാകാതിരിക്കുന്നതിനാണിത്‌.
പക്ഷേ, ഈ ഹൈപ്പര്‍ ഗ്‌ളൈസീമിക്‌ സ്ഥിതി അമ്മയില്‍ പ്രമേഹത്തിന്റെ ദോഷഫലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കണമെങ്കില്‍, അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലെ ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌ നിയന്ത്രണമാര്‍ഗ്‌ഗങ്ങള്‍ കുറ്റമറ്റതായിരിക്കണം. നല്ല പ്രവര്‍ത്തനശേഷിയുള്ള ആഗ്‌നേയഗ്രന്ഥിയും ധാരാളം ഇന്‍സുലിന്‍ സ്രോതസ്സും ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഈ സംവിധാനത്തില്‍ പ്രശ്‌നമുണ്ടാകുമ്പോഴാണ്‌ ഇന്‌ധനങ്ങള്‍ അമിതമായി ഉല്‌പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതും അമ്മയില്‍ പ്രമേഹരോഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും.
ജനിതക കാരണങ്ങള്‍കൊണ്ടോ വൈറല്‍, ബാക്‌ടീരിയരോഗങ്ങള്‍ കൊണ്ടോ ആഗ്‌നേയ ഗ്രന്ഥിയിലെ ബീറ്റാസെല്ലുകള്‍ക്ക്‌ ക്ഷതം ഉണ്ടായാല്‍ ഇന്‍സുലിന്‍ പ്രവാഹം കുറയുന്നു. കൂടാതെ പ്‌ളസന്റയില്‍നിന്നുണ്ടാകുന്ന പല ഹോര്‍മോണുകളും ഇന്‍സുലിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനശേഷി കുറയ്ക്കുന്നു. ഇന്‍സുലിന്‍ കുറവും ഇന്‍സുലിന്റെ പ്രതിരോധവും കൂടിയാകുമ്പോള്‍ പ്രശ്‌നം അതിസങ്കീര്‍ണ്ണമാവുന്നു.
ഗര്‍ഭകാലത്തുമാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും പ്രസവത്തോടുകൂടി അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രതിഭാസമാണ്‌ ഗസ്റ്റേഷണല്‍ ഡയബറ്റിസ്‌ മെലിറ്റസ്‌ അഥവാ ജി.ഡി.എം എന്ന ഓമനപ്പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്നത്‌. ജി.ഡി.എം. മിക്കപ്പോഴും ഗര്‍ഭത്തിന്റെ രണ്ടാംപകുതിയിലാണ്‌ പ്രകടമാകുന്നത്‌. അബോര്‍ഷനും ജന്മവൈകല്യങ്ങളും സാധാരണ ഡയബറ്റിസ്‌ മെലിറ്റസ്‌ ഉള്ള അമ്മമാരിലാണ്‌ ഉണ്ടാകുന്നത്‌. ജി.ഡി.എം. മാതാക്കള്‍ക്ക്‌ അമിത ഭാരമുള്ള കുട്ടിയുണ്ടാകാനാണ്‌ സാദ്ധ്യത.
എങ്ങനെയാണ്‌ ഇത്‌ ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിനെ ബാധിക്കുന്നത്‌? അമ്മയില്‍നിന്ന്‌ ഇന്‌ധനങ്ങള്‍ അമിതമായ അളവില്‍ പ്‌ളസന്റയിലൂടെ ശിശുവിലേക്ക്‌ കടന്നുചെല്ലുന്നു. പക്ഷേ, കൂടെ ഇന്‍സുലിനെ കടത്തിവിടുകയുമില്ല. ഇത്രയും ഇന്‌ധനങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാനുള്ള ശേഷി ശിശുവിന്റെ അവയവങ്ങള്‍ക്കുണ്ടാകില്ല. അപ്പോള്‍ ശിശുവിന്റെ ആഗ്‌നേയഗ്രന്ഥിതന്നെ ഈ ജോലി ഏറ്റെടുക്കുന്നു. മുതിര്‍ന്നവരിലേതുപോലെതന്നെ കുഞ്ഞിന്റെ ആഗ്‌നേയഗ്രന്ഥി വലുതാകുകയും ധാരാളം ഇന്‍സുലിന്‍ ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌ മാത്രമല്ല, അമിനോ ആസിഡ്‌സ്‌, ട്രൈഗ്‌ളിസറൈഡ്‌സ്‌, ഫാറ്റി ആസിഡ്‌സ്‌ എന്നിവയെല്ലാം ഇന്‌ധനങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു. ഇവയെ ഗ്‌ളൈക്കോജന്‍ ആക്കിമാറ്റി കുട്ടിയുടെ അവയവങ്ങളില്‍ ശേഖരിച്ചുവയ്ക്കുന്നതുമൂലം കരള്‍, പേശികള്‍, അഡിപ്പോസ്‌ ടിഷ്യു ഇവയുടെ വലിപ്പം കൂടുകയും കുട്ടിയ്ക്ക്‌ അമിതഭാരം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു. 3.75 കിലോഗ്രാമിനു മുകളില്‍ വലിപ്പമുള്ള കുട്ടികള്‍ മിക്കപ്പോഴും ജി.ഡി.എംന്റെ പരിണിതഫലമാകാനാണ്‌ സാദ്ധ്യത.
ഇത്രയും വലിയ കുട്ടിക്ക്‌ ആവശ്യമായ ഓക്‌സിജന്‍ പ്രദാനം ചെയ്യാന്‍ പ്‌ളസന്റയ്ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. ഈ അവസ്ഥ ചിലപ്പോള്‍ ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിന്റെ മരണത്തിനുതന്നെ ഇടയാക്കുന്നു. തന്നെയുമല്ല, ഇന്‍സുലിന്‍ പ്രതിരോധവും ഇന്‍സുലിന്‍ അപര്യാപ്‌തയുംമൂലമുണ്ടാകുന്ന മെറ്റബോളിക്ക്‌ വൈകല്യങ്ങളെ തരണംചെയ്യുവാനായി മറ്റു ഹോര്‍മോണുകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്‌ അഡ്രിനല്‍ ഗ്രന്ഥിയില്‍ നിന്നുള്ള അഡ്രീനല്‍ ഹോര്‍മോണുകള്‍. ഇവ ധമനികളുടെ ആന്തരിക ചര്‍മ്മത്തില്‍ വ്യതിയാനമുണ്ടാക്കുകയും കാലക്രമേണ രക്തസമ്മര്‍ദ്ദം, ധമനീരോഗങ്ങള്‍, ഹൃദ്‌രോഗങ്ങള്‍, ടൈപ്പ്‌ 2 ഡയബറ്റിസ്‌ എന്നീ രോഗങ്ങളുണ്ടാകുന്നതിന്‌ കാരണമാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ കാരണങ്ങളാല്‍ ഗര്‍ഭിണിയിലുള്ള ഈ ഹൈപ്പര്‍ ഗ്ലൈസീമിക്‌ അവസ്ഥ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത്‌ വളരെ ആവശ്യമാണ്‌. ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ ഭ്രൂണ വളര്‍ച്ചയെയും രണ്ടാംഘട്ടത്തില്‍ ശിശുവിന്റെതന്നെ വളര്‍ച്ചയെയും സാരമായി ബാധിക്കുന്നതാണ്‌. ഭ്രൂണ വളര്‍ച്ചയെ ബാധിക്കുന്നത്‌ ഗര്‍ഭത്തിന്റെ 5 മുതല്‍ 8 വരെ ആഴ്ച കാലഘട്ടത്തിലാണ്‌. എല്ലാ അമ്മമാരും ഏതാണ്ട്‌ ഈ ദശ കഴിഞ്ഞിട്ടായിരിക്കും വൈദ്യസഹായം തേടുക. അപ്പോഴേക്കും പ്രശ്‌നം ഉണ്ടായികഴിഞ്ഞിരിക്കും.
തനിക്ക്‌ പ്രമേഹ ലക്ഷണം ഉണ്ടെന്ന്‌ അമ്മയ്ക്ക്‌ അറിയുകയുമില്ല. ഇത്തരം സാഹചര്യത്തില്‍ അമ്മയ്ക്ക്‌ പരിശോധന ആവശ്യമാണ്‌.
ചികിത്സ കൊണ്ട്‌ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ്‌ നിയന്ത്രിച്ചശേഷം മാത്രമേ ഇവര്‍ ഗര്‍ഭധാരണത്തിന്‌ മുതിരാവൂ. തുടര്‍ന്നും കഠിനമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും ചികിത്സയും വ്യായാമവും ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ രോഗത്തില്‍നിന്ന്‌ വിമുക്തമായ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകാന്‍ സാധിക്കൂ.
ആഹാരരീതി നിയന്ത്രിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്‌ പരമപ്രധാനമായ ചികിത്സ. ആഹാരത്തിലെ അന്നജത്തെ ഗ്ലൂക്കോസാക്കി മാറ്റി രക്തത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും അവിടെനിന്ന്‌ സമയാസമയം മാറ്റുന്നതുമാണ്‌ ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യം. എളുപ്പം സാധിക്കാവുന്ന മാര്‍ഗ്‌ഗം ആഹാരത്തില്‍ അന്നജത്തിന്റെ അളവു കുറയ്ക്കുക എന്നുള്ളതാണ്‌. ആവശ്യത്തിന്‌ പ്രോട്ടീനുകളും വളരെ കുറച്ച്‌ കൊഴുപ്പും കൂടുതല്‍ ഫൈബര്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടതുമായ ആഹാരരീതി പരിശീലിക്കണം.
ഇതിലേറെ പ്രയോജനം ചെയ്യുന്നത്‌ നിത്യവും ക്രമവുമായ വ്യായാമമാണ്‌. ഗര്‍ഭിണിയിലും മിതമായ വ്യായാമമാകാം. വയറിലെ കൊഴുപ്പു കുറയ്ക്കാനും പേശികളിലെ ഗ്ലൂക്കോസ്‌ വാഹകരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും രക്തചംക്രമണം കൂട്ടുന്നതിനും ഇതു സഹായിക്കുന്നു.
ഇന്‍സുലിന്‍ സെന്‍ഡിറ്റിവിറ്റി കൂട്ടുകയും ഗ്ലൂക്കോസ്‌ കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക വഴി ഹൃദയധമനികള്‍ക്ക്‌ സുരക്ഷ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. മരുന്നുകള്‍ കുറച്ച്‌ ഗ്ലൂക്കോസ്‌ കുറയ്ക്കാന്‍ ഏറ്റവും നല്ല മാര്ഗ്ഗമാണ് ക്രമമായ വ്യായാമവും ആഹാരനിയന്ത്രണവും.
ഇങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ഇന്‍സുലിന്‍ ചികിത്സ തുടങ്ങണം. വളരെ കഠിനമായ നിയന്ത്രണം കൊണ്ടുമാത്രമേ ഇത്‌ സാദ്ധ്യമാകുകയുള്ളൂ. ആഹാരത്തിനു മുന്‍പ്‌ 90 ശഭ യും ആഹാരശേഷം ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ 120 ശഭ യു മാണ്‌ നിര്‍ദ്ദിഷ്‌ട ഗ്ലൂക്കോസ്‌ നിലവാരം.
പ്രസവശേഷം ജി.ഡി.എം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതായി കാണുന്നു. പ്‌ളസന്റയും ഹോര്‍മോണുകളും വിടവാങ്ങുന്നതാണ്‌ ഇതിനുകാരണം. വീണ്ടും രക്തം പരിശോധിക്കുകയും പ്രസവം കഴിഞ്ഞ്‌ രണ്ടു മാസത്തിനുശേഷം ജിറ്റിറ്റി ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു ഡയബറ്റിസ്‌ ഇല്ലെന്ന്‌ ബോധ്യം വരുത്തുകയും വേണം. തുടര്‍ന്നു വ്യായാമവും ആഹാരനിയന്ത്രണവും ഉണ്ടായാല്‍ ഭാവിയില്‍ പ്രമേഹരോഗമില്ലാതെ കഴിയാം.
അമിതഭാരമുള്ള കുട്ടി ആരോഗ്യവാനല്ല. നവജാത ദശയില്‍ വളരെയധികം പരിരക്ഷ വേണ്ടിവരും. ഭാവിയില്‍ ടൈപ്പ്‌ 2 ഡയബറ്റിസ്‌ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാദ്ധ്യത ഇപ്പോഴേ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. ശൈശവത്തില്‍തന്നെ സ്ഥൂല ശരീരപ്രകൃതിയായിരിക്കും. മറ്റു കുട്ടികളെ അപേക്ഷിച്ച്‌ കായികശക്തിയും മാനസികവളര്‍ച്ചയും കുറവായിരിക്കും.
പക്ഷേ, ഗര്‍ഭകാലത്ത്‌ ചിട്ടയും ക്രമവുമായ ആഹാരവും വ്യായാമവും മരുന്നുകളുമുപയോഗിച്ച്‌ നിയന്ത്രണ വിധേയയായ അമ്മയില്‍ കുഞ്ഞു പിറക്കുമ്പോള്‍ ആരോഗ്യവാനായിരിക്കും. ജനിതക സ്വാധീനത്തെപ്പോലും അവന്‍ അതിജീവിച്ചിരിക്കും. തുടര്‍ന്നുള്ള ജീവിതത്തിലും ഈ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ പാലിക്കുകവഴി ആരോഗ്യകരമായ ഒരു ജീവിതം കൈവരിക്കാം. അമിതപോഷണം കൊണ്ട്‌ അവനെ രോഗിയാക്കാതിരിക്കാന്‍ അമ്മ ശ്രദ്ധിക്കണം.
ഓസുള്ളിവന്‍, മഹന്‍ എന്നീ ശാസ്‌ത്രജ്ഞരാണ്‌, ഗര്‍ഭകാലത്തുണ്ടാകുന്ന ഗ്ലൂക്കോസ്‌ പ്രമേഹമായി പരിണമിക്കുന്നുവെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കി തന്നത്‌.
ജി.ഡി.എം കണ്ടുപിടിക്കുകവഴി, ടൈപ്പ്‌ 2 ഡയബറ്റിസ്‌ ഉണ്ടാകാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ള ഇവരെ നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇവരില്‍ 80% പേരും 5-20 വയസ്സിനുള്ളില്‍ ഡയബറ്റിസ്‌ രോഗികളായി തീരുന്നു. ജീവിതരീതി ക്രമീകരിച്ചാല്‍ ഈ കാലയളവ്‌ നീട്ടിയെടുക്കാം. ചിലപ്പോള്‍ രോഗം വരാതെതന്നെ സൂക്ഷിക്കാം.
ഗര്‍ഭസ്ഥകാലത്തെ പരിചരണംകൊണ്ട്‌, ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാവുകയും തുടര്‍ന്ന്‌ സ്വയം രോഗ വിമുക്തയാവുകയും ചെയ്യുകയെന്നുള്ളത്‌ സ്‌ത്രീകള്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയിരിക്കുന്ന ഒരു അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ്‌.
കടപ്പാട് : കൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
ഡോ. വി എസ്‌ ഗിരിജാ ലീല
മാതൃസംരക്ഷണത്തിനും ശിശുസംരക്ഷണത്തിനും ഇന്ന്‌ ഏറെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നുണ്ട്‌. ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു തലമുറയെ വാര്‍ത്തെടുക്കുക എന്നതാണ്‌ ഇതിനു പിന്നിലെ ലക്ഷ്യം. മുതിര്‍ന്നവരിലുണ്ടാകുന്ന പല രോഗാവസ്ഥകള്‍ക്കും കാരണം ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവായിരിക്കുമ്പോഴുണ്ടായ വൈകല്യങ്ങളാണെന്നാണ്‌ ഡേവിഡ്‌ ബാര്‍ക്കര്‍ എന്ന ശാസ്‌ത്രജ്ഞന്റെ കണ്ടെത്തല്‍.
ജനിതക സ്വാധീനം മാത്രമല്ല, വളര്‍ച്ചയുടെ ആദ്യഘട്ടത്തിലുണ്ടാകുന്ന പരിസ്ഥിതി സ്വാധീനങ്ങളും ഇതിനു കാരണമാകുന്നു. ശിശുകോശങ്ങള്‍ വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചില പ്രത്യേക ഘട്ടങ്ങളില്‍ മാത്രമേ ഈ പരിസ്ഥിതി ഘടകങ്ങള്‍ സ്വാധീനിക്കുന്നുള്ളൂ. ഇതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന ക്ഷതം ജീവിതകാലം മുഴുവന് പിന്‍തുടരുന്നു. ശ്വാസകോശരോഗങ്ങള്‍, ഹൃദ്‌രോഗങ്ങള്‍, ധമനീരോഗങ്ങള്‍, രക്തസമ്മര്‍ദ്ദം, ടൈപ്പ്‌ 2 ഡയബെറ്റിസ്‌, അമിതവണ്ണം തുടങ്ങി പല രോഗങ്ങള്‍ക്കും കാരണം ഇതാണെന്നാണ്‌ ബാര്‍ക്കറിന്റെ പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നത്‌.
അല്‌പപോഷണവും അമിതപോഷണവും ഒരുപോലെ ദോഷം ചെയ്യുന്നു. പോഷണക്കുറവുമൂലം കുഞ്ഞിന്റെ വളര്‍ച്ച മുരടിക്കുകയും തൂക്കം കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്‌ കോശങ്ങളുടെ ജൈവ പ്രവൃത്തിയില്‍ സ്ഥിരമായ വ്യതിയാനങ്ങള്‍ വരുത്തും. ഭാവിയില്‍ ഈ കുഞ്ഞിന്‌ പല രോഗങ്ങളും ബാധിക്കാനിടയുണ്ട്‌.
ഗര്‍ഭസ്ഥശിശു പലപ്പോഴും പോഷണക്കുറവിനെ അതിജീവിക്കാറുണ്ട്‌. സ്ഥിരമായ കെടുതി ഉണ്ടാകുമെന്ന്‌ മാത്രം. പക്ഷേ, അമിത പോഷണം വളരെ അപകടകാരിയാണ്‌. ഇതിന്റെ തിക്തഫലങ്ങളെ നേരിടാന്‍ പലപ്പോഴും ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിനു കഴിയാതെ പോകുന്നു. ഗര്‍ഭാവസ്ഥയുടെ ആദ്യഘട്ടത്തിലാണ്‌ ഇതു സംഭവിക്കുന്നതെങ്കില്‍ ആ ശിശു ജനിക്കാതെ പോകാം. ജനിച്ചാല്‍ത്തന്നെ വൈകല്യങ്ങള്‍ക്കു സാദ്ധ്യതയുണ്ട്‌. ഗര്‍ഭാവസ്ഥയുടെ രണ്ടാംപകുതിയിലാണ്‌ സംഭവിക്കുന്നതെങ്കില്‍ അമിതപോഷണംമൂലം കുഞ്ഞിന്റെ വളര്‍ച്ചയും തൂക്കവും കൂടിവരുന്നു. ഇതിനെ മാക്രസോമിയ എന്നു പറയുന്നു. മാക്രസോമിയയുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഗുരുതരമാണ്‌.
എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ഈ അവസ്ഥയുണ്ടാകുന്നത്‌? അമ്മയുടെ അമിതാഹാരവും വ്യായാമക്കുറവും ഒരു കാരണമാണ്‌. അതിലുപരിയായി ഗര്‍ഭത്തിനു മുന്‍പും ഗര്‍ഭസമയത്തും മാതാവിലുണ്ടാകുന്ന പ്രമേഹരോഗമാണ്‌ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ കാരണം. ശിശുവിന്റെ കോശവളര്‍ച്ചയ്ക്ക്‌ ഏറ്റവും ആവശ്യമായ ഘടകമാണ്‌ ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌. ശിശുവിന്‌ ഇത്‌ സ്വയം ഉല്‌പാദിപ്പിക്കാന്‍ ശേഷിയില്ല. അമ്മയുടെ രക്തത്തില്‍നിന്ന്‌ പ്‌ളസന്റയിലൂടെ കടന്നുചെല്ലുന്ന ഇന്‌ധനങ്ങളാണ്‌ കുഞ്ഞിന്റെ ഏക ആശ്രയം. നിരന്തരമായ ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌ പ്രവാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുവേണ്ടി ഗര്‍ഭകാലത്ത്‌ സ്‌ത്രീകളില്‍ ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌ നിലവാരം എപ്പോഴും ഉയര്‍ന്നുനില്‍ക്കും. ഇത്‌ പ്രകൃതിദത്തമായ ഒരു സുരക്ഷാ നടപടിയാണ്‌. അമ്മ വിശന്നിരിക്കുകയോ മറ്റു രോഗങ്ങള്‍ക്കധീനമാകുകയോ ചെയ്യുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിന്‌ പോഷണക്കുറവുണ്ടാകാതിരിക്കുന്നതിനാണിത്‌.
പക്ഷേ, ഈ ഹൈപ്പര്‍ ഗ്‌ളൈസീമിക്‌ സ്ഥിതി അമ്മയില്‍ പ്രമേഹത്തിന്റെ ദോഷഫലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കണമെങ്കില്‍, അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലെ ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌ നിയന്ത്രണമാര്‍ഗ്‌ഗങ്ങള്‍ കുറ്റമറ്റതായിരിക്കണം. നല്ല പ്രവര്‍ത്തനശേഷിയുള്ള ആഗ്‌നേയഗ്രന്ഥിയും ധാരാളം ഇന്‍സുലിന്‍ സ്രോതസ്സും ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഈ സംവിധാനത്തില്‍ പ്രശ്‌നമുണ്ടാകുമ്പോഴാണ്‌ ഇന്‌ധനങ്ങള്‍ അമിതമായി ഉല്‌പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതും അമ്മയില്‍ പ്രമേഹരോഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും.
ജനിതക കാരണങ്ങള്‍കൊണ്ടോ വൈറല്‍, ബാക്‌ടീരിയരോഗങ്ങള്‍ കൊണ്ടോ ആഗ്‌നേയ ഗ്രന്ഥിയിലെ ബീറ്റാസെല്ലുകള്‍ക്ക്‌ ക്ഷതം ഉണ്ടായാല്‍ ഇന്‍സുലിന്‍ പ്രവാഹം കുറയുന്നു. കൂടാതെ പ്‌ളസന്റയില്‍നിന്നുണ്ടാകുന്ന പല ഹോര്‍മോണുകളും ഇന്‍സുലിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനശേഷി കുറയ്ക്കുന്നു. ഇന്‍സുലിന്‍ കുറവും ഇന്‍സുലിന്റെ പ്രതിരോധവും കൂടിയാകുമ്പോള്‍ പ്രശ്‌നം അതിസങ്കീര്‍ണ്ണമാവുന്നു.
ഗര്‍ഭകാലത്തുമാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും പ്രസവത്തോടുകൂടി അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രതിഭാസമാണ്‌ ഗസ്റ്റേഷണല്‍ ഡയബറ്റിസ്‌ മെലിറ്റസ്‌ അഥവാ ജി.ഡി.എം എന്ന ഓമനപ്പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്നത്‌. ജി.ഡി.എം. മിക്കപ്പോഴും ഗര്‍ഭത്തിന്റെ രണ്ടാംപകുതിയിലാണ്‌ പ്രകടമാകുന്നത്‌. അബോര്‍ഷനും ജന്മവൈകല്യങ്ങളും സാധാരണ ഡയബറ്റിസ്‌ മെലിറ്റസ്‌ ഉള്ള അമ്മമാരിലാണ്‌ ഉണ്ടാകുന്നത്‌. ജി.ഡി.എം. മാതാക്കള്‍ക്ക്‌ അമിത ഭാരമുള്ള കുട്ടിയുണ്ടാകാനാണ്‌ സാദ്ധ്യത.
എങ്ങനെയാണ്‌ ഇത്‌ ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിനെ ബാധിക്കുന്നത്‌? അമ്മയില്‍നിന്ന്‌ ഇന്‌ധനങ്ങള്‍ അമിതമായ അളവില്‍ പ്‌ളസന്റയിലൂടെ ശിശുവിലേക്ക്‌ കടന്നുചെല്ലുന്നു. പക്ഷേ, കൂടെ ഇന്‍സുലിനെ കടത്തിവിടുകയുമില്ല. ഇത്രയും ഇന്‌ധനങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാനുള്ള ശേഷി ശിശുവിന്റെ അവയവങ്ങള്‍ക്കുണ്ടാകില്ല. അപ്പോള്‍ ശിശുവിന്റെ ആഗ്‌നേയഗ്രന്ഥിതന്നെ ഈ ജോലി ഏറ്റെടുക്കുന്നു. മുതിര്‍ന്നവരിലേതുപോലെതന്നെ കുഞ്ഞിന്റെ ആഗ്‌നേയഗ്രന്ഥി വലുതാകുകയും ധാരാളം ഇന്‍സുലിന്‍ ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗ്‌ളൂക്കോസ്‌ മാത്രമല്ല, അമിനോ ആസിഡ്‌സ്‌, ട്രൈഗ്‌ളിസറൈഡ്‌സ്‌, ഫാറ്റി ആസിഡ്‌സ്‌ എന്നിവയെല്ലാം ഇന്‌ധനങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു. ഇവയെ ഗ്‌ളൈക്കോജന്‍ ആക്കിമാറ്റി കുട്ടിയുടെ അവയവങ്ങളില്‍ ശേഖരിച്ചുവയ്ക്കുന്നതുമൂലം കരള്‍, പേശികള്‍, അഡിപ്പോസ്‌ ടിഷ്യു ഇവയുടെ വലിപ്പം കൂടുകയും കുട്ടിയ്ക്ക്‌ അമിതഭാരം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു. 3.75 കിലോഗ്രാമിനു മുകളില്‍ വലിപ്പമുള്ള കുട്ടികള്‍ മിക്കപ്പോഴും ജി.ഡി.എംന്റെ പരിണിതഫലമാകാനാണ്‌ സാദ്ധ്യത.
ഇത്രയും വലിയ കുട്ടിക്ക്‌ ആവശ്യമായ ഓക്‌സിജന്‍ പ്രദാനം ചെയ്യാന്‍ പ്‌ളസന്റയ്ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. ഈ അവസ്ഥ ചിലപ്പോള്‍ ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുവിന്റെ മരണത്തിനുതന്നെ ഇടയാക്കുന്നു. തന്നെയുമല്ല, ഇന്‍സുലിന്‍ പ്രതിരോധവും ഇന്‍സുലിന്‍ അപര്യാപ്‌തയുംമൂലമുണ്ടാകുന്ന മെറ്റബോളിക്ക്‌ വൈകല്യങ്ങളെ തരണംചെയ്യുവാനായി മറ്റു ഹോര്‍മോണുകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്‌ അഡ്രിനല്‍ ഗ്രന്ഥിയില്‍ നിന്നുള്ള അഡ്രീനല്‍ ഹോര്‍മോണുകള്‍. ഇവ ധമനികളുടെ ആന്തരിക ചര്‍മ്മത്തില്‍ വ്യതിയാനമുണ്ടാക്കുകയും കാലക്രമേണ രക്തസമ്മര്‍ദ്ദം, ധമനീരോഗങ്ങള്‍, ഹൃദ്‌രോഗങ്ങള്‍, ടൈപ്പ്‌ 2 ഡയബറ്റിസ്‌ എന്നീ രോഗങ്ങളുണ്ടാകുന്നതിന്‌ കാരണമാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ കാരണങ്ങളാല്‍ ഗര്‍ഭിണിയിലുള്ള ഈ ഹൈപ്പര്‍ ഗ്ലൈസീമിക്‌ അവസ്ഥ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത്‌ വളരെ ആവശ്യമാണ്‌. ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ ഭ്രൂണ വളര്‍ച്ചയെയും രണ്ടാംഘട്ടത്തില്‍ ശിശുവിന്റെതന്നെ വളര്‍ച്ചയെയും സാരമായി ബാധിക്കുന്നതാണ്‌. ഭ്രൂണ വളര്‍ച്ചയെ ബാധിക്കുന്നത്‌ ഗര്‍ഭത്തിന്റെ 5 മുതല്‍ 8 വരെ ആഴ്ച കാലഘട്ടത്തിലാണ്‌. എല്ലാ അമ്മമാരും ഏതാണ്ട്‌ ഈ ദശ കഴിഞ്ഞിട്ടായിരിക്കും വൈദ്യസഹായം തേടുക. അപ്പോഴേക്കും പ്രശ്‌നം ഉണ്ടായികഴിഞ്ഞിരിക്കും.
തനിക്ക്‌ പ്രമേഹ ലക്ഷണം ഉണ്ടെന്ന്‌ അമ്മയ്ക്ക്‌ അറിയുകയുമില്ല. ഇത്തരം സാഹചര്യത്തില്‍ അമ്മയ്ക്ക്‌ പരിശോധന ആവശ്യമാണ്‌.
ചികിത്സ കൊണ്ട്‌ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ്‌ നിയന്ത്രിച്ചശേഷം മാത്രമേ ഇവര്‍ ഗര്‍ഭധാരണത്തിന്‌ മുതിരാവൂ. തുടര്‍ന്നും കഠിനമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും ചികിത്സയും വ്യായാമവും ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ രോഗത്തില്‍നിന്ന്‌ വിമുക്തമായ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകാന്‍ സാധിക്കൂ.
ആഹാരരീതി നിയന്ത്രിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്‌ പരമപ്രധാനമായ ചികിത്സ. ആഹാരത്തിലെ അന്നജത്തെ ഗ്ലൂക്കോസാക്കി മാറ്റി രക്തത്തില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും അവിടെനിന്ന്‌ സമയാസമയം മാറ്റുന്നതുമാണ്‌ ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യം. എളുപ്പം സാധിക്കാവുന്ന മാര്‍ഗ്‌ഗം ആഹാരത്തില്‍ അന്നജത്തിന്റെ അളവു കുറയ്ക്കുക എന്നുള്ളതാണ്‌. ആവശ്യത്തിന്‌ പ്രോട്ടീനുകളും വളരെ കുറച്ച്‌ കൊഴുപ്പും കൂടുതല്‍ ഫൈബര്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടതുമായ ആഹാരരീതി പരിശീലിക്കണം.
ഇതിലേറെ പ്രയോജനം ചെയ്യുന്നത്‌ നിത്യവും ക്രമവുമായ വ്യായാമമാണ്‌. ഗര്‍ഭിണിയിലും മിതമായ വ്യായാമമാകാം. വയറിലെ കൊഴുപ്പു കുറയ്ക്കാനും പേശികളിലെ ഗ്ലൂക്കോസ്‌ വാഹകരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും രക്തചംക്രമണം കൂട്ടുന്നതിനും ഇതു സഹായിക്കുന്നു.
ഇന്‍സുലിന്‍ സെന്‍ഡിറ്റിവിറ്റി കൂട്ടുകയും ഗ്ലൂക്കോസ്‌ കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക വഴി ഹൃദയധമനികള്‍ക്ക്‌ സുരക്ഷ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. മരുന്നുകള്‍ കുറച്ച്‌ ഗ്ലൂക്കോസ്‌ കുറയ്ക്കാന്‍ ഏറ്റവും നല്ല മാര്ഗ്ഗമാണ് ക്രമമായ വ്യായാമവും ആഹാരനിയന്ത്രണവും.
ഇങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ഇന്‍സുലിന്‍ ചികിത്സ തുടങ്ങണം. വളരെ കഠിനമായ നിയന്ത്രണം കൊണ്ടുമാത്രമേ ഇത്‌ സാദ്ധ്യമാകുകയുള്ളൂ. ആഹാരത്തിനു മുന്‍പ്‌ 90 ശഭ യും ആഹാരശേഷം ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ 120 ശഭ യു മാണ്‌ നിര്‍ദ്ദിഷ്‌ട ഗ്ലൂക്കോസ്‌ നിലവാരം.
പ്രസവശേഷം ജി.ഡി.എം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതായി കാണുന്നു. പ്‌ളസന്റയും ഹോര്‍മോണുകളും വിടവാങ്ങുന്നതാണ്‌ ഇതിനുകാരണം. വീണ്ടും രക്തം പരിശോധിക്കുകയും പ്രസവം കഴിഞ്ഞ്‌ രണ്ടു മാസത്തിനുശേഷം ജിറ്റിറ്റി ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു ഡയബറ്റിസ്‌ ഇല്ലെന്ന്‌ ബോധ്യം വരുത്തുകയും വേണം. തുടര്‍ന്നു വ്യായാമവും ആഹാരനിയന്ത്രണവും ഉണ്ടായാല്‍ ഭാവിയില്‍ പ്രമേഹരോഗമില്ലാതെ കഴിയാം.
അമിതഭാരമുള്ള കുട്ടി ആരോഗ്യവാനല്ല. നവജാത ദശയില്‍ വളരെയധികം പരിരക്ഷ വേണ്ടിവരും. ഭാവിയില്‍ ടൈപ്പ്‌ 2 ഡയബറ്റിസ്‌ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാദ്ധ്യത ഇപ്പോഴേ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. ശൈശവത്തില്‍തന്നെ സ്ഥൂല ശരീരപ്രകൃതിയായിരിക്കും. മറ്റു കുട്ടികളെ അപേക്ഷിച്ച്‌ കായികശക്തിയും മാനസികവളര്‍ച്ചയും കുറവായിരിക്കും.
പക്ഷേ, ഗര്‍ഭകാലത്ത്‌ ചിട്ടയും ക്രമവുമായ ആഹാരവും വ്യായാമവും മരുന്നുകളുമുപയോഗിച്ച്‌ നിയന്ത്രണ വിധേയയായ അമ്മയില്‍ കുഞ്ഞു പിറക്കുമ്പോള്‍ ആരോഗ്യവാനായിരിക്കും. ജനിതക സ്വാധീനത്തെപ്പോലും അവന്‍ അതിജീവിച്ചിരിക്കും. തുടര്‍ന്നുള്ള ജീവിതത്തിലും ഈ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ പാലിക്കുകവഴി ആരോഗ്യകരമായ ഒരു ജീവിതം കൈവരിക്കാം. അമിതപോഷണം കൊണ്ട്‌ അവനെ രോഗിയാക്കാതിരിക്കാന്‍ അമ്മ ശ്രദ്ധിക്കണം.
ഓസുള്ളിവന്‍, മഹന്‍ എന്നീ ശാസ്‌ത്രജ്ഞരാണ്‌, ഗര്‍ഭകാലത്തുണ്ടാകുന്ന ഗ്ലൂക്കോസ്‌ പ്രമേഹമായി പരിണമിക്കുന്നുവെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കി തന്നത്‌.
ജി.ഡി.എം കണ്ടുപിടിക്കുകവഴി, ടൈപ്പ്‌ 2 ഡയബറ്റിസ്‌ ഉണ്ടാകാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ള ഇവരെ നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. ഇവരില്‍ 80% പേരും 5-20 വയസ്സിനുള്ളില്‍ ഡയബറ്റിസ്‌ രോഗികളായി തീരുന്നു. ജീവിതരീതി ക്രമീകരിച്ചാല്‍ ഈ കാലയളവ്‌ നീട്ടിയെടുക്കാം. ചിലപ്പോള്‍ രോഗം വരാതെതന്നെ സൂക്ഷിക്കാം.
ഗര്‍ഭസ്ഥകാലത്തെ പരിചരണംകൊണ്ട്‌, ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാവുകയും തുടര്‍ന്ന്‌ സ്വയം രോഗ വിമുക്തയാവുകയും ചെയ്യുകയെന്നുള്ളത്‌ സ്‌ത്രീകള്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയിരിക്കുന്ന ഒരു അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ്‌.
കടപ്പാട് : കൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
നിങ്ങള്‍ ഫ്ലക്‌സ്‌ ആണോ?
നിങ്ങള്‍ ഫ്ലക്‌സ്‌ ആണോ?
കെ സുദര്‍ശന്‍
കൌമുദി വാരിക
അനേകം വാക്കുകള്‍ പുതിയതായി പ്രചാരത്തില്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്‌. അതിലൊന്നാണ്‌ ഫ്‌ളക്‌സ്‌ (flux).
നിരന്തരമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌ എന്നാണതിന്റെ അര്‍ത്ഥം.
കണ്ടിട്ടില്ലേ പലയിടത്തും എഴുതിയിരിക്കുന്നത്‌.
കേരള ഈസ്‌ ഇന്‍ ഫ്‌ളക്‌സ്‌.
ഇന്ത്യ ഈസ്‌ ഇന്‍ ഫ്‌ളക്‌സ്‌....
കേരളവും ഇന്ത്യയും മാത്രമല്ല ഇവിടെ ഓരോ വ്യക്തിയും ഇന്ന്‌ 'ഫ്‌ളക്‌സി'ലാണ്‌.
സംഭവം മാര്‍ക്‌സ്‌ പറഞ്ഞതുതന്നെ, മാറ്റമില്ലാത്തതായി മാറ്റമേയുള്ളൂ.
അക്കൂട്ടത്തില്‍ സദാ മാറുന്ന ഒന്നാണ്‌ ഭരണം.
ഇപ്പോഴത്തെ സര്‍ക്കാരായിരിക്കില്ല ഇനി വരുന്നത്‌. സര്‍ക്കാര്‍ മാറുമ്പോള്‍ അതോടൊപ്പംപലതും മാറും.
പഴയ ആള്‍ ഉപയോഗിച്ച കര്‍ട്ടന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ! അക്കൂട്ടത്തില്‍ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമൊക്കെ മാറ്റും.
അതിനു പറയുന്ന ഒരു വാക്കുണ്ട്‌
ഷഫിളിംഗ്‌!
ഇങ്ങനെ ഷഫിള്‍ ചെയ്യുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ ഒരു ഐ.ജിയെ ഏതോ ഒരു സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനത്തിന്റെ എം.ഡി. ആയിട്ടു വിട്ടു.
ഒരു 'വിശ്രമം'!
ഈ 'വിശ്രമം' പ്രതീക്ഷിച്ചതാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ വേറെ പ്രയാസമൊന്നും തോന്നിയില്ല.
എം.ഡിയായി ചാര്‍ജെടുത്ത്‌ വൈകിട്ട്‌ തിരിച്ചുവരുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു:
"ഇതാണ്‌ രവി. നമ്മുടെ പുതിയ ഡ്രൈവറാ. രവിക്ക്‌ ചായ എടുക്ക്‌."
രവി താഴ്‌മയോടെ ചായ വാങ്ങിച്ച്‌ താഴ്ന്നുനിന്നു കുടിച്ചു.
ഭയഭക്തിപുരസ്സരം!
വളരെവേഗം രവി യജമാനന്റെ വിശ്വസ്‌തനായി മാറി. കുടുംബാംഗങ്ങളെയും കൈയിലെടുത്തു.
ഉത്തമനായ ഡ്രൈവര്‍, അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെയാണല്ലോ!
അഞ്ചുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞു.
ആശാന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, 'അഞ്ചു വട്ടമിഹ പൂത്തുകാനനം!"
എന്നുപറഞ്ഞാല്‍, ആ സര്‍ക്കാര്‍ കാലാവധി തികച്ചു എന്നു സാരം.
'ഫ്‌ളക്‌സ്‌' അനുസരിച്ച്‌ ഭരണംമാറി പുതിയ കക്ഷികള്‍ വന്നു.
വീണ്ടും ഷഫിളിംഗ്‌.
നമ്മുടെ 'എം.ഡി'ക്ക്‌ ശാപമോഷം.
പഴയ ഐ.ജി വീണ്ടും ഐ.ജിയായി!
അന്നു വൈകുന്നേരം എം.ഡി പദം ഒഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍, പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം സഹധര്‍മ്മിണിയോടു പറയുന്നു.
"രവിക്ക്‌ ചായ കൊടുക്ക്‌."
രവി സങ്കടത്തോടെ ചായ വാങ്ങി കുടിച്ചു.
ചായ മോശമായതിലല്ല സങ്കടം.
നാളെ മുതല്‍ ഈ ചായ ഇല്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്താ!
"എന്താ രവീ, ഒരു വിഷമം പോലെ?"
മിസ്സിസ്സ്‌ ഐ.ജി ചോദിച്ചു.
"ഒന്നുമില്ല.
നാളെ മുതല്‍ വീണ്ടും പഴയ ജഗദപ്പനായിട്ട്‌ കഴിയണമല്ലോ എന്നാലോചിച്ചപ്പോള്‍, ഒരു...."
ആര്‍ക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
സംഭവം ഇതാണ്‌.
അയാളുടെ പേര് രവി എന്നായിരുന്നില്ല. ജഗദപ്പന്‍ നായര്‍ എന്നാണ്‌ ഒറിജിനല്‍ നെയിം.
ഐ. ജി. അദ്ദേഹം, സൌകര്യത്തിനുവേണ്ടി 'രവി' എന്നു വിളിച്ചു.
'രവി' വിളിയും കേട്ടു!
അത്രതന്നെ!
ഇതാണ്‌ പൊലീസ്‌.
അവര്‍ എവിടെച്ചെന്നാലും 'പൊലീസ്‌' ആയിരിക്കും. ജനം കാണുന്നതും അങ്ങനെതന്നെ.
നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സുപ്രധാന തകരാറുകളില്‍ ഒന്നാണിത്‌. പൊലീസ്‌ എന്ന സങ്കല്‌പം തന്നെ ജനോപകാരത്തിനുവേണ്ടിയാണ്‌.
ജനങ്ങളുടെ സുഹൃത്തും സഹായിയും ബന്‌ധുവും എല്ലാം എല്ലാം ആണ്‌ പൊലീസ്‌.
അഥവാ, 'ആയിരിക്കേണ്ടതാണ്‌' പൊലീസ്‌.
പക്ഷേ, ജനം അവരെ കാണുന്നതോ?
പണ്ട്‌, നഗരത്തിലെ ഒരു സ്റ്റേഷനിലെ എസ്‌. ഐയുടെ പേര് അറിഞ്ഞുവരാനായി ഞാന്‍ ഭരണനിലയത്തിലെ ഒരു ശിപായിയെ അയച്ചു.
ജയിംസ്‌ എന്നാണാശാന്റെ പേര്. കളരിയുടെ നാട്ടില്‍ നിന്നുവരുന്ന ആളാണ്‌. കണ്ടാലും കളരിയാശാന്‍ തന്നെ.
പുള്ളിക്കാരന്‍ പോയിട്ട്‌ നേരം കുറേയായി. സ്റ്റേഷനിലെ ഫോണ്‍ തകരാറായതുകൊണ്ടാണ്‌ ആളിനെ വിടേണ്ടിവന്നത്‌.
രാവിലെ പോയ ജയിംസിനെ ഉച്ചയായിട്ടും കാണുന്നില്ല.
ഉച്ചകഴിഞ്ഞിട്ടും കാണുന്നില്ല!
ഓഫീസില്‍ പലരും തിരക്കിത്തുടങ്ങി. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ തന്നെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു.
ആളേറെപ്പോകുന്നതിനെക്കാള്‍ താനോടിപ്പോകുന്നതായിരിക്കും നല്ലത്‌.
ചെല്ലുമ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച ഇതാണ്‌.
ജയിംസും വേറെ രണ്ടുപേരുംകൂടി കൈയുംകെട്ടി നില്‍ക്കുന്നു!
ഏതോ ജോയിന്റ്‌ വെഞ്ച്വര്‍ ചെയ്‌തതുപോലെ. എന്നെ കണ്ടിട്ടും ജയിംസ്‌ അനങ്ങുന്നില്ല.
സംഭവം പിന്നെയാണറിയുന്നത്‌.
ജയിംസ്‌ പാറാവുനിന്ന പൊലീസുകാരനോട്‌ ചോദിച്ചു :
"എസ്‌. ഐ ഉണ്ടോ?"
മറുപടി രൌദ്രമായിരുന്നു.
"ഉണ്ട്‌. അങ്ങോട്ട്‌ നീങ്ങി നില്‍ക്ക്‌". എസ്‌. ഐ. തിരക്കിലായതുകൊണ്ട്‌ കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ്‌ കാണാം എന്നായിരുന്നു പൊലീസുകാരന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്‌.
ജയിംസ്‌ നീങ്ങിനിന്നു.
തൊട്ടടുത്തു വേറെ രണ്ടുപേര്‍ നില്‌പുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു 'പോക്കറ്റടിയും" ഒരു 'കമന്റടി'യും. അല്‌പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞ 'ഫ്‌ളക്‌സ്‌' സംഭവിച്ചു.
പാറാവു നിന്നയാള്‍ മാറി വേറൊരാള്‍ വന്നു. അയാള്‍ 'മൂന്നുപേരോടു'മായി അലറി.
"അങ്ങോട്ടു മാറി നില്ലെടാ."
അങ്ങനെ ജയിംസ്‌ ഉള്‍പ്പെടെ 'ആ മൂന്നംഗ സംഘം' ചുവരിന്റെ അടുത്തോട്ടു നീങ്ങി. പിന്നീട്‌ വന്നുംപോയുമിരുന്ന കാക്കിക്കാര്‍ അവരെ 'ഒറ്റ യൂണിറ്റാ'യിട്ടാണ്‌ കണ്ടത്‌. സമഭാവനയില്‍!
ഇതിനിടയ്ക്കാരോ കൈകെട്ടി നില്‍ക്കാനും കല്‌പിച്ചു. ജയിംസിന്റെ കളരിലുക്കും കൂടിയായപ്പോള്‍, ധാരാളം!
ചുരുക്കത്തില്‍, 'ഒന്നിനു' പോയവന്‍രണ്ടും കഴിഞ്ഞിട്ട്‌ വെള്ളം തൊടാതെ മടങ്ങിവന്നു എന്നു പറഞ്ഞതുപോലെയായി!
ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ നിര്‍ബന്‌ധിച്ചു വിളിച്ചിട്ടേ ജയിംസ്‌ 'കൈ അഴിച്ചിട്ടിട്ട്‌' ഇറങ്ങി വന്നോളൂ!
ഇതാണ്‌ പൊലീസും ജനവും തമ്മിലുള്ള റിലേഷന്‍!
പക്ഷേ, ഇങ്ങനെയാണോ വേണ്ടത്‌?
എത്ര ക്‌ളേശകരമായ ജോലിയാണ്‌ അവരുടേത്‌?
രാവും പകലും ഇല്ലാത്ത പണി.
ഭാരിച്ച ഉത്തരവാദിത്വം.
സ്വകാര്യത എന്നൊന്നേ ഇല്ല.
ഓണത്തിനുപോലും ഡ്യൂട്ടി.
നമ്മളോട്‌ കുട്ടികള്‍ എത്രയായി എന്നു ചോദിച്ചാല്‍, ഇത്രയായി.... ഇത്രയായി... എന്നൊക്കെ പൊക്കത്തിലാണ്‌ കാണിക്കുന്നത്‌.
പക്ഷേ, പൊലീസുകാര്‍ കാണിക്കുന്നത്‌ 'വണ്ണ'ത്തിലാണ്‌!
കാരണം അവര്‍ വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ പിള്ളാരെല്ലാം കട്ടിലിലായിരിക്കും.
പിള്ളാരെഴുന്നേല്‍ക്കും മുമ്പേ അടുത്ത ഡ്യൂട്ടിക്കായി തിരിക്കുകയും ചെയ്യും!
പിന്നെ 'വണ്ണ'ത്തിലല്ലേ കാണിക്കാന്‍ പറ്റൂ!
'ഇത്ര' ആയെന്ന്‌....!
POLICE എന്നതിലെ P പൊളൈറ്റ്‌ എന്നാണ്‌. O ഒബീഡിയന്റ്‌ എന്ന്‌. അങ്ങനെ ഓരോ അക്ഷരവും ഓരോ സദ്‌ഗുണത്തെയാണ്‌ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്‌.
എന്നിട്ടും ജനം മുമ്പ്‌ നിന്നിടത്തുതന്നെ. ഈ രണ്ടു വിഭാഗവും തമ്മിലുള്ള ദൂരം കുറയ്ക്കാന്‍ എന്താണു വഴി?
പൊലീസും ജനങ്ങളും മാത്രം വിചാരിച്ചാല്‍ മതിയോ?
എന്തോ എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല.
ഈ രണ്ടു കൂട്ടരെയും സേവിക്കാന്‍ കാലാകാലങ്ങളില്‍ ഇവിടെ അവതരിക്കുന്നവര്‍ കൂടി ഒന്നു മനസ്സുവയ്ക്കണം!
കടപ്പാട്: കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
കെ സുദര്‍ശന്‍
കൌമുദി വാരിക
അനേകം വാക്കുകള്‍ പുതിയതായി പ്രചാരത്തില്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്‌. അതിലൊന്നാണ്‌ ഫ്‌ളക്‌സ്‌ (flux).
നിരന്തരമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌ എന്നാണതിന്റെ അര്‍ത്ഥം.
കണ്ടിട്ടില്ലേ പലയിടത്തും എഴുതിയിരിക്കുന്നത്‌.
കേരള ഈസ്‌ ഇന്‍ ഫ്‌ളക്‌സ്‌.
ഇന്ത്യ ഈസ്‌ ഇന്‍ ഫ്‌ളക്‌സ്‌....
കേരളവും ഇന്ത്യയും മാത്രമല്ല ഇവിടെ ഓരോ വ്യക്തിയും ഇന്ന്‌ 'ഫ്‌ളക്‌സി'ലാണ്‌.
സംഭവം മാര്‍ക്‌സ്‌ പറഞ്ഞതുതന്നെ, മാറ്റമില്ലാത്തതായി മാറ്റമേയുള്ളൂ.
അക്കൂട്ടത്തില്‍ സദാ മാറുന്ന ഒന്നാണ്‌ ഭരണം.
ഇപ്പോഴത്തെ സര്‍ക്കാരായിരിക്കില്ല ഇനി വരുന്നത്‌. സര്‍ക്കാര്‍ മാറുമ്പോള്‍ അതോടൊപ്പംപലതും മാറും.
പഴയ ആള്‍ ഉപയോഗിച്ച കര്‍ട്ടന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ! അക്കൂട്ടത്തില്‍ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമൊക്കെ മാറ്റും.
അതിനു പറയുന്ന ഒരു വാക്കുണ്ട്‌
ഷഫിളിംഗ്‌!
ഇങ്ങനെ ഷഫിള്‍ ചെയ്യുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ ഒരു ഐ.ജിയെ ഏതോ ഒരു സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനത്തിന്റെ എം.ഡി. ആയിട്ടു വിട്ടു.
ഒരു 'വിശ്രമം'!
ഈ 'വിശ്രമം' പ്രതീക്ഷിച്ചതാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ വേറെ പ്രയാസമൊന്നും തോന്നിയില്ല.
എം.ഡിയായി ചാര്‍ജെടുത്ത്‌ വൈകിട്ട്‌ തിരിച്ചുവരുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു:
"ഇതാണ്‌ രവി. നമ്മുടെ പുതിയ ഡ്രൈവറാ. രവിക്ക്‌ ചായ എടുക്ക്‌."
രവി താഴ്‌മയോടെ ചായ വാങ്ങിച്ച്‌ താഴ്ന്നുനിന്നു കുടിച്ചു.
ഭയഭക്തിപുരസ്സരം!
വളരെവേഗം രവി യജമാനന്റെ വിശ്വസ്‌തനായി മാറി. കുടുംബാംഗങ്ങളെയും കൈയിലെടുത്തു.
ഉത്തമനായ ഡ്രൈവര്‍, അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെയാണല്ലോ!
അഞ്ചുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞു.
ആശാന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, 'അഞ്ചു വട്ടമിഹ പൂത്തുകാനനം!"
എന്നുപറഞ്ഞാല്‍, ആ സര്‍ക്കാര്‍ കാലാവധി തികച്ചു എന്നു സാരം.
'ഫ്‌ളക്‌സ്‌' അനുസരിച്ച്‌ ഭരണംമാറി പുതിയ കക്ഷികള്‍ വന്നു.
വീണ്ടും ഷഫിളിംഗ്‌.
നമ്മുടെ 'എം.ഡി'ക്ക്‌ ശാപമോഷം.
പഴയ ഐ.ജി വീണ്ടും ഐ.ജിയായി!
അന്നു വൈകുന്നേരം എം.ഡി പദം ഒഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍, പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം സഹധര്‍മ്മിണിയോടു പറയുന്നു.
"രവിക്ക്‌ ചായ കൊടുക്ക്‌."
രവി സങ്കടത്തോടെ ചായ വാങ്ങി കുടിച്ചു.
ചായ മോശമായതിലല്ല സങ്കടം.
നാളെ മുതല്‍ ഈ ചായ ഇല്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്താ!
"എന്താ രവീ, ഒരു വിഷമം പോലെ?"
മിസ്സിസ്സ്‌ ഐ.ജി ചോദിച്ചു.
"ഒന്നുമില്ല.
നാളെ മുതല്‍ വീണ്ടും പഴയ ജഗദപ്പനായിട്ട്‌ കഴിയണമല്ലോ എന്നാലോചിച്ചപ്പോള്‍, ഒരു...."
ആര്‍ക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
സംഭവം ഇതാണ്‌.
അയാളുടെ പേര് രവി എന്നായിരുന്നില്ല. ജഗദപ്പന്‍ നായര്‍ എന്നാണ്‌ ഒറിജിനല്‍ നെയിം.
ഐ. ജി. അദ്ദേഹം, സൌകര്യത്തിനുവേണ്ടി 'രവി' എന്നു വിളിച്ചു.
'രവി' വിളിയും കേട്ടു!
അത്രതന്നെ!
ഇതാണ്‌ പൊലീസ്‌.
അവര്‍ എവിടെച്ചെന്നാലും 'പൊലീസ്‌' ആയിരിക്കും. ജനം കാണുന്നതും അങ്ങനെതന്നെ.
നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സുപ്രധാന തകരാറുകളില്‍ ഒന്നാണിത്‌. പൊലീസ്‌ എന്ന സങ്കല്‌പം തന്നെ ജനോപകാരത്തിനുവേണ്ടിയാണ്‌.
ജനങ്ങളുടെ സുഹൃത്തും സഹായിയും ബന്‌ധുവും എല്ലാം എല്ലാം ആണ്‌ പൊലീസ്‌.
അഥവാ, 'ആയിരിക്കേണ്ടതാണ്‌' പൊലീസ്‌.
പക്ഷേ, ജനം അവരെ കാണുന്നതോ?
പണ്ട്‌, നഗരത്തിലെ ഒരു സ്റ്റേഷനിലെ എസ്‌. ഐയുടെ പേര് അറിഞ്ഞുവരാനായി ഞാന്‍ ഭരണനിലയത്തിലെ ഒരു ശിപായിയെ അയച്ചു.
ജയിംസ്‌ എന്നാണാശാന്റെ പേര്. കളരിയുടെ നാട്ടില്‍ നിന്നുവരുന്ന ആളാണ്‌. കണ്ടാലും കളരിയാശാന്‍ തന്നെ.
പുള്ളിക്കാരന്‍ പോയിട്ട്‌ നേരം കുറേയായി. സ്റ്റേഷനിലെ ഫോണ്‍ തകരാറായതുകൊണ്ടാണ്‌ ആളിനെ വിടേണ്ടിവന്നത്‌.
രാവിലെ പോയ ജയിംസിനെ ഉച്ചയായിട്ടും കാണുന്നില്ല.
ഉച്ചകഴിഞ്ഞിട്ടും കാണുന്നില്ല!
ഓഫീസില്‍ പലരും തിരക്കിത്തുടങ്ങി. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ തന്നെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു.
ആളേറെപ്പോകുന്നതിനെക്കാള്‍ താനോടിപ്പോകുന്നതായിരിക്കും നല്ലത്‌.
ചെല്ലുമ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച ഇതാണ്‌.
ജയിംസും വേറെ രണ്ടുപേരുംകൂടി കൈയുംകെട്ടി നില്‍ക്കുന്നു!
ഏതോ ജോയിന്റ്‌ വെഞ്ച്വര്‍ ചെയ്‌തതുപോലെ. എന്നെ കണ്ടിട്ടും ജയിംസ്‌ അനങ്ങുന്നില്ല.
സംഭവം പിന്നെയാണറിയുന്നത്‌.
ജയിംസ്‌ പാറാവുനിന്ന പൊലീസുകാരനോട്‌ ചോദിച്ചു :
"എസ്‌. ഐ ഉണ്ടോ?"
മറുപടി രൌദ്രമായിരുന്നു.
"ഉണ്ട്‌. അങ്ങോട്ട്‌ നീങ്ങി നില്‍ക്ക്‌". എസ്‌. ഐ. തിരക്കിലായതുകൊണ്ട്‌ കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ്‌ കാണാം എന്നായിരുന്നു പൊലീസുകാരന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്‌.
ജയിംസ്‌ നീങ്ങിനിന്നു.
തൊട്ടടുത്തു വേറെ രണ്ടുപേര്‍ നില്‌പുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു 'പോക്കറ്റടിയും" ഒരു 'കമന്റടി'യും. അല്‌പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞ 'ഫ്‌ളക്‌സ്‌' സംഭവിച്ചു.
പാറാവു നിന്നയാള്‍ മാറി വേറൊരാള്‍ വന്നു. അയാള്‍ 'മൂന്നുപേരോടു'മായി അലറി.
"അങ്ങോട്ടു മാറി നില്ലെടാ."
അങ്ങനെ ജയിംസ്‌ ഉള്‍പ്പെടെ 'ആ മൂന്നംഗ സംഘം' ചുവരിന്റെ അടുത്തോട്ടു നീങ്ങി. പിന്നീട്‌ വന്നുംപോയുമിരുന്ന കാക്കിക്കാര്‍ അവരെ 'ഒറ്റ യൂണിറ്റാ'യിട്ടാണ്‌ കണ്ടത്‌. സമഭാവനയില്‍!
ഇതിനിടയ്ക്കാരോ കൈകെട്ടി നില്‍ക്കാനും കല്‌പിച്ചു. ജയിംസിന്റെ കളരിലുക്കും കൂടിയായപ്പോള്‍, ധാരാളം!
ചുരുക്കത്തില്‍, 'ഒന്നിനു' പോയവന്‍രണ്ടും കഴിഞ്ഞിട്ട്‌ വെള്ളം തൊടാതെ മടങ്ങിവന്നു എന്നു പറഞ്ഞതുപോലെയായി!
ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ നിര്‍ബന്‌ധിച്ചു വിളിച്ചിട്ടേ ജയിംസ്‌ 'കൈ അഴിച്ചിട്ടിട്ട്‌' ഇറങ്ങി വന്നോളൂ!
ഇതാണ്‌ പൊലീസും ജനവും തമ്മിലുള്ള റിലേഷന്‍!
പക്ഷേ, ഇങ്ങനെയാണോ വേണ്ടത്‌?
എത്ര ക്‌ളേശകരമായ ജോലിയാണ്‌ അവരുടേത്‌?
രാവും പകലും ഇല്ലാത്ത പണി.
ഭാരിച്ച ഉത്തരവാദിത്വം.
സ്വകാര്യത എന്നൊന്നേ ഇല്ല.
ഓണത്തിനുപോലും ഡ്യൂട്ടി.
നമ്മളോട്‌ കുട്ടികള്‍ എത്രയായി എന്നു ചോദിച്ചാല്‍, ഇത്രയായി.... ഇത്രയായി... എന്നൊക്കെ പൊക്കത്തിലാണ്‌ കാണിക്കുന്നത്‌.
പക്ഷേ, പൊലീസുകാര്‍ കാണിക്കുന്നത്‌ 'വണ്ണ'ത്തിലാണ്‌!
കാരണം അവര്‍ വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ പിള്ളാരെല്ലാം കട്ടിലിലായിരിക്കും.
പിള്ളാരെഴുന്നേല്‍ക്കും മുമ്പേ അടുത്ത ഡ്യൂട്ടിക്കായി തിരിക്കുകയും ചെയ്യും!
പിന്നെ 'വണ്ണ'ത്തിലല്ലേ കാണിക്കാന്‍ പറ്റൂ!
'ഇത്ര' ആയെന്ന്‌....!
POLICE എന്നതിലെ P പൊളൈറ്റ്‌ എന്നാണ്‌. O ഒബീഡിയന്റ്‌ എന്ന്‌. അങ്ങനെ ഓരോ അക്ഷരവും ഓരോ സദ്‌ഗുണത്തെയാണ്‌ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്‌.
എന്നിട്ടും ജനം മുമ്പ്‌ നിന്നിടത്തുതന്നെ. ഈ രണ്ടു വിഭാഗവും തമ്മിലുള്ള ദൂരം കുറയ്ക്കാന്‍ എന്താണു വഴി?
പൊലീസും ജനങ്ങളും മാത്രം വിചാരിച്ചാല്‍ മതിയോ?
എന്തോ എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല.
ഈ രണ്ടു കൂട്ടരെയും സേവിക്കാന്‍ കാലാകാലങ്ങളില്‍ ഇവിടെ അവതരിക്കുന്നവര്‍ കൂടി ഒന്നു മനസ്സുവയ്ക്കണം!
കടപ്പാട്: കേരളകൌമുദി ഓണ്‍ലൈന്‍
ഇതിനായി സബ്‌സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള്‍ (Atom)